Polacy na frontach drugiej wojny światowej

A zatem w II wojnie światowej nie istniało jedno Wojsko Polskie. Albo przynajmniej w wymiarze politycznym tak możemy to dzisiaj określić. A z drugiej strony ten czyn zbrojny, tzw. polski czyn zbrojny w II wojnie światowej był autentycznie bardzo duży. I chyba dosyć trafnie złożoność tych zagadnień. Oddał generał Władysław Sikorski, naczelny wódz, który w warunkach klęski Francji w lipcu 1940 roku w rozkazie dla żołnierzy pisał tak. Zaczynacie nowy okres waszej twardej służby. Po raz drugi od chwili opuszczenia kraju zbieracie się na obcej ziemi w szeregach narodowych jako Wojsko Polskie niezmożone, nieugięte, niepoddające się przeciwnościom, wierne do ostatniego tchu świętej sprawie naszej.

Liczę, żołnierze, nadal na wasze poświęcenie, ofiarność i męstwo. Pisał więc Sikorski, że po raz drugi od chwili opuszczenia kraju zbieracie się na obcej ziemi w szeregach narodowych. Że armia niepodległego państwa polskiego, która stanęła do walki 1 września 1939 roku została przez przeciwników pogromiona, ale ani państwo, ani armia nigdy nie skapitulowały. że owszem pod koniec września 1940 roku de facto zakończyła się władza sanacji, że de facto Francuzi pomogli Sikorskiemu w przejęciu władz, że tak naprawdę wybór prezydenta, wybór naczelnego wodza, wybór premiera nie w pełni był teraz już w polskich rękach, trzeba to było konsultować z aliantem francuskim.

Ale najważniejszy był wysiłek wojsk lądowych. To znaczy pokazanie się bezpośrednio na lądowym polu walki, podtrzymanie świadomości tego, że Wojsko Polskie walczy, potrzebne były brygady i dywizje, związki taktyczne. A więc jak powiedziałem w roku 1941, samodzielna brygada strzelców karpackich. No i jednocześnie w tym 1941 roku zaczęła się ponownie historia polskiego wojska na wschodzie. Decyzją tzw. Układu Sikorski-Majski u boku Armii Czerwonej od lata 1941 roku zaczyna się formowanie Wojska Polskiego podległego rządowi w Londynie. Armia Polska w ZSRR ma rekrutować się spośród obywateli polskich, obecnie będących obywatelami radzieckimi i często odbywającymi karę łagrów, zsyłek bądź będących więźniami politycznymi, państwa de facto w 1939 roku przez Związek Radziecki podbitego, zaatakowanego i anektowanego.