Pancerne uderzenie z morza

Sherman Crabb z łańcuchami trałowymi przeciwminowymi, czy też cała seria czołgów Churchill Avre, czyli pojazdów saperskich przeznaczonych do niszczenia umocnień, do budowania przejść dla własnych wojsk. Mieliśmy kiedyś odcinek o tych wszystkich dziwnych, zabawnych czołgach generała Hobarta, dowódcy brytyjskiej 79 Dywizji Pancernej. Nietypowa dywizja pancerna, dlatego że jej podstawowym zadaniem jest świadczenie dobrych usług na rzecz innych związków taktycznych poprzez przydzielanie do nich poszczególnych batalionów czołgów specjalnego przeznaczenia. Generał Hobart, dowódca 79 Dywizji Pancernej ma do swojej dyspozycji 1 Brygadę Czołgów, 30 Brygadę Pancerną i bardzo ciekawą Brygadę Wsparcia Saperów wyposażoną właśnie w różnego rodzaju czołgi saperskie.

No i Brytyjczycy tworzą te wszystkie dziwactwa, aby zminimalizować ryzyko porażki w czasie lądowania. Opancerzone buldożery, czołgi miotaczy ognia, czołgi trały, czołgi wyposażone w specjalne materiały wybuchowe do niszczenia silnie umocnionych stanowisk przeciwnika. To wszystko ma wzmacniać brytyjsko-kanadyjski potencjał w czasie lądowania w Normandii. A Amerykanie też mieli coś na kształt tych zabawek Horbarta, czyli różnego rodzaju czołgi specjalnego przeznaczenia, że tak to nazwę. To znaczy dopiero w lutym 1944 roku w ramach przygotowania do D-Day armia amerykańska i US Army zleca. Aby przygotować dla niej kilkadziesiąt czołgów Sherman Crab z trałami przeciwminowymi, sto czołgów Sherman Crocodile, a więc odmiany Shermana z miotaczem ognia, ale te zamówienia złożone u Brytyjczyków nie są zrealizowane do 6 czerwca 1944 roku, a przecież trzeba jeszcze przejść przeszkolenie.