Q&A (#8) Regularna praca i stan flow, książki, wiara
Zapraszam do ósmego odcinka Q&A – tym razem Wasze historie, opis mojej pracy dydaktycznej opartej na zasadzie regularnej, slight-edge’owej pracy oraz dyskusja o polecanych książkach i wierze w Boga. Wersja w YouTube Muzyka z odcinka
Druga sprawa, równie ważna w mojej opinii. Staram się, tak samo jak i Damian, za każdym razem autentycznie pomóc widzowi. Pomóc uzyskać zrozumienie. Tylko tyle, a zarazem aż tyle. Opowiedziałem więcej o tym naszym podejściu w dość leciwym już, ale wciąż aktualnym podcaście pod tytułem Jak być skutecznym youtuberem. Systemy otwarte talent. Może pamiętacie taki materiał. I believe it or not, jak to mówią moim zdaniem, taka intencja autora, autora dzieła, ona też w jakiś magiczny sposób przenosi się do tego wynikowego materiału. Po prostu czujemy wewnętrznie, czy dany człowiek życzy nam dobrze, że chce zwyczajnie nam pomóc. I różne bywają metody dydaktyczne, techniki wyjaśniania natury zjawisk, używane metafory, cała ta sztuka opowiadania angażujących historii.
Ale na poziomie międzyludzkim, gdzieś na przestrzeni duchowej, takiej ontologicznej, wyczuwamy, myślę, pierwotną intencję osoby. Czy autor dany materiał udostępnił, bo chce nieco zabłysnąć na scenie, popisać się swoją wiedzą, inteligencją, sprytem? Wiemy, że social media przyciągają przecież osoby bardzo narcystyczne z natury, więc może nawet ta osoba lubi dominować inne ego tak podświadomie, dobitnie krok po kroku dekonstruować różnicę umiejętności pomiędzy sobą a początkującym. No czy może jednak to ego autora pozostaje w cieniu? Że on raczej wspólnie ze mną, jako widzem, zejdzie tak nisko i prosto w wyjaśnieniach, jak ja tego potrzebuję. Że wręcz razem ze mną weźmie udział w odkrywaniu, zdefiniowaniu, a później także zrozumieniu i zastosowaniu natury zjawisk, danych prawideł występujących w analizowanym systemie.
Co myślisz o ludziach, którzy mówią, że nie ma żadnych rzeczy, co powoduje przesunięcie treningu? Tutaj jest narzędzie Johna Dennerhaera. I on go bardzo, bardzo dobrze podkreślił. On mówił, że jest pod odpoczątkiem. Powiedziałbym, że nie możesz przetrenować, jeśli nie dajesz swojemu ciele odpoczynku. Ale on mówił, że bez względu na to, jak mocno się praktykuję, jeśli nie zabijam siebie, mogę odpocząć, odpocząć i mieć super kompensację. Zgadzam się z tym. Niektórzy chłopaki robili świetne poszukiwania mentalnym potencjałem i mentalnym potencjałem, przetrenując się z siebie. Ale mogę Cię zapytać o to. Tak. Byli sukcesywni, tak? Tak, ale ich ciało się zniszczyło. Ale czy mogliby być lepsi? Jeśli będą używali flowu. Dokładnie. Tak jak byli. Dan Gable, na przykład. Dan Gable w zasadzie został zrobiony w swoich 20 latach, w sensie, że jego ciało zostało zniszczone.
No i ten szpital psychiatryczny zostaje zaatakowany też przez tajemniczych ludzi w ciemnozielonych ciuchach, którzy ewidentnie szukają naszego bohatera. Natomiast jemu udaje się uciec stamtąd dzięki pomocy lekarki Aleksandry. No i potem wyjaśnia się oczywiście w trakcie książki, że Krzysztof wcale nie jest takim przypadkowym gościem, a ludzie ubrani na ciemnozielono, którzy na niego polują, to takie bardzo stare i potężne bractwo tak zwanych aurelitów. którzy od wieków polują na ludzi posiadających dostęp do pamięci genetycznej swoich przodków. I dlatego polują teraz na Krzysztofa. No czyli jak widzicie, to jest to taka polska wersja powieści Dana Browna. Lekkie, sensacyjne, z elementami historii, mistyki i tajnych stowarzyszeń, ucieczki, pościgi, spisek i motyw ukrytej wiedzy przekazywanej przez pokolenia.
Wybacz mój Panie, odpowiedział mu. Jakże wybawię Izraela? Ród mój jest najbiedniejszy w pokoleniu Manassesa, a ja jestem ostatni w domu mojego ojca. Pan mu odpowiedział. Ponieważ ja będę z tobą, pobijesz Madianitów jak jednego męża. Odrzekł mu na to. Jeżeli darzysz mnie życzliwością, daj mi jakiś znak, że to ty mówisz ze mną. Nie oddalaj się stąd, proszę cię, aż wrócę do ciebie. Przyniosę moją ofiarę i położę ją przed tobą. A on na to. Poczekam tu, aż wrócisz. Gedeon oddaliwszy się przygotował koźle ze stada, a z jednej efy mąki przaśne chleby. Włożył mięso do kosza, a polewkę do garnuszka i przyniósł to do niego pod terebint i ofiarował. Wówczas rzekł do niego anioł Pana, weź mięso i chleby pszaśne, połóż je na tej skale, a polewkę rozlej.
Nie, jestem przekonany, bo Pan Bóg ma cudowne poczucie humoru, że On przychodzi i mówi, no cześć wojowniku. To jest strasznie nam potrzebne. Wiecie dlaczego? Dokładnie to, to co robi Pan Bóg, to On przychodzi do nas właśnie takich, bo my jak o swoim życiu myślimy, jak na nie patrzymy, to poza momentami oczywiście, kiedy tam mamy jakieś wyskoki i jest trochę lepiej, to generalnie mamy takie poczucie, że to jest w ogóle tak, że to jest taka po prostu mordęga, taka orka na ugorze, że tak jadę i próbuję. I co robi Pan Bóg? My oczekujemy, że On właśnie przyjdzie i powie, no słuchaj, nie martw się, jakby dam Ci siłę. Nie, On pierwsze co robi, to przychodzi i mówi, eee, mówi, co Ty w ogóle? Znaczy, śmiech i ironia to jest w ogóle pierwsza rzecz, którą robi Pan Bóg. To jest coś, czego w ogóle zły nie cierpi. On nas uwielbia w ogóle zadać w takim momencie takiego oklapnięcia i mało tego, zły w ogóle nas uwielbia, jakby karmić nas takimi marzeniami będziesz wielki.
Chcemy najlepiej zmienić wszystko od razu, tu i teraz. I najlepiej dostać od Boga natychmiast wszystkie potrzebne talenty. Siłę lidera, charakter, charyzmę, zmysł taktyczny, umiejętność prowadzenia ludzi jako lider. No wszystko, co jest potrzebne. I ta pretensja, Boże, czemu mi tego nie dajesz? Przecież to, czego chcę, jest zasadniczo dobre. Chcę wyzwolenia dla ludzi wokół. Chcę ich wolności. No i ta pretensja to jest właśnie taka postawa człowieka młodego, często zbuntowanego, który ma pretensje do Boga. Że dlaczego moje życie wygląda tak, jak wygląda? Jest to postawa, no jednak nieco naiwna, taka niedojrzała. Proszę, daj mi wszystko, czego chcę, a jeśli nie, no to ja jestem obrażony.
I w taki zwykły sposób. Natomiast jaki jest pierwszy wniosek z tej historii? No, po pierwsze, Bóg wie, czego potrzebujemy i pragniemy. Ba, nawet wszystkie włosy na głowie mamy policzone. Takim to obrazem posługuje się Biblia w Ewangelii. No tylko, że to my, w sensie ludzie, w naszych próbach kontaktu z Bogiem, bywamy szalenie dziecinni. Nie potrafimy Boga spotkać, bo nie umiemy się modlić. Nie wiemy, jak to robić w praktyce. Większość z nas nawet nie wie, co oznaczają słowa modlitwy Ojcze Nasz. Nie wiemy, jak się modlić. Nie chcemy też często wykonać żadnej pracy, bo najczęściej, kiedy ludzie się modlą, no to po prostu targują się z Bogiem. Na zasadzie, Panie Boże, ja zrobię X, a Ty w zamian daj mi to, okej? No a gdzie spotkanie?
Jak poukładane są prawa natury, zasady fizyki, w tym kwantowej, nasz kod genetyczny, jak wielki jest kosmos, jak logiczna matematyka, no słowem, jak daje się dostrzec w stworzonym świecie obecności wielkiego Stwórcy. Ktoś powie, no ale czy to ostateczny dowód? No nie, nie wprost. Lecz czy w zasadach świata widać mądrość? No i dalej było, Żydzi żądają znaków. No to jest dla mnie obraz ludzi, którzy niby wierzą w Boga i są wybrani, w sensie są w kościele, ale właśnie ich kontakt z Bogiem ogranicza się tylko do tego ceremoniału. To jest klasyczny Gedeon, panie daj, zrób znak, niech doświadczę cudu, niech moja sytuacja natychmiast się zmieni na lepsze. I to jest takie płytkie. No, żądają znaku, prawda? A dalej było zaś Grecy szukają mądrości.
Pogan, czyli w sensie ludzi ateistycznych, czy na przykład gnostyków. No oni powiedzą, co to za głupoty opowiadasz? Co co, mówisz, że z Bogiem rozmawiasz? Masz relację, daj spokój. No i właśnie głupstwo głoszenia słowa. Słowa Bożego, czyli Biblia. Tak można najszybciej poznać Boga i nawiązać z Nim relację, taką dotykającą wprost tego, kim jestem, bo to słowo żyje w nas. No ale wielu ludzi potraktuje to albo jako herezję, albo jako niestworzone głupoty, że można mieć relację z Bogiem. A tym dla mnie jest wiara, jest relacją z osobowym Bogiem. Natomiast jak ją rozwinąć, te relacje, od czego zacząć i jak ja to zrobiłem, no musiałbym mieć cały oddzielny materiał, żeby to po kolei wyjaśnić. Ale nie wiem, czy na kanale Pasja Informatyki takie wyjaśnienie relacji z Bogiem, no tak kontrowersyjnej natury przecież życia duchowego, no bo zobaczcie, reakcje ludzi to albo herezja, albo głupota.
Pokazano wszystkie 10 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Rozmowa o znaczeniu stanu flow w treningu i przykładach z życia autora.
Porównanie stylu treningu Rosjan i Amerykanów, podkreślenie znaczenia konsekwentnej praktyki.
Autor opowiada o swoim podejściu do nauki, opierającym się na regularnym, lecz nieintensywnym treningu, co prowadzi do osiągnięcia flow i wysokiego volume.
Autor podziela się swoimi polecaniami książkowymi, w tym 'Inwazja Opoponaksów' Johna Brosnana i 'Noc Kapłanów' Krzysztofa Kotowskiego, podkreślając ich wartość i zabawność.
Podróżnictwo przez życiową historię Gedeona, jego poczucie bezsilności i pierwszy kontakt z Bogiem.
Analiza wiary jako relacji z osobowym Bogiem, z uwzględnieniem przykładu Gedeona i jego relacji z Bogiem.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.