Offline kontra AI. Gdzie znaleźć inspirację w cyfrowym świecie? D.Olkowski, M.Zelent

Ale to jest właśnie jak odciągnąć, tak jak mówisz, od tych rzeczy, które ten czas zabijają, które powodują, że ten czas przecieka między palcami. W marcu tutaj było takie spotkanie w szkole i podchodzi do mnie rodzic i mówi, panie Danielu, coś niesamowitego. No mówię, no co się stało? Wie pan co? W sobotę mówię do swojego syna, chodź, zagramy w FIFA. Mówi, nie, tatu, nie mogę. Nie gniewaj się. Za tydzień mam drugi etap, czy finał, już nie pamiętam, olimpiady. Rzeczywiście to jest mocna sprawa. Jeżeli dziecko mówi do taty, nie chcę grać, no to rodzic ma prawo się zastanowić, czy może jest wszystko w porządku, czy jest zdrowy, czy może nie powinniśmy pójść do lekarza, prawda?

Co więcej, ta góra właśnie pod nazwą ta olimpiada powoduje, że oni w przyszłości... to oni będą stworzyć sztuczną inteligencję. Przecież na 30 osób, które na początku było w czat GPT w OpenAI, 10 to byli Polacy. To właśnie byli ci po tej olimpiadzie informatycznej, z reguły, ale też matematycznej. Czyli jest gdzieś ta perspektywa, jest ten fan. I w momencie, w którym życie jest piękniejsze od wirtualnego świata, nierzeczywistego świata, to ja mam takie wrażenie, że oni się jakby z radością w to rzeczywiste życie wciągają. To jest coś, co powoduje, że tak, ja nie chcę, tato, z tobą grać w Fifę. Ja mam coś lepszego. Życie jest dużo fajniejsze.