#291 Janusz Morderstwa

Honey. I on był liderem partii komunistycznej. O nie no, co jest gorsze od czarnych komuchy? Szefem włóczni narodu. I mówiono o nim jako o następcy Mandeli, ale takiego następcy, który jest bezkompromisowy, że tam nie ma żadnych dialogów, tylko ma być tak, jak on chce. I Janusz od razu wiedział, kim jest Hani. Toż to drugi Stalin. Stalin? Stalin. Zaraz z RPA zrobi ZSRR, jakie Zimbabwe i co wtedy? No on musi coś z tym zrobić, tak?

I taki pan Derby Lewis, jeden też z polityków Partii Konserwatywnej, zgadzał się z Januszem do tego stopnia, że gdy ten zasugerował jaki zamach na tego Haniego, no to od razu przyniósł broń. Pistolet Z-88. Oczywiście Wałusz miał tutaj zająć się egzekucją, no bo pan Louis, no to nie będzie sobie rąk brudził, tak? Masz, Janusz. Chciałeś broń, to masz. Zrób, co uważasz. I 10 kwietnia 1993 roku Janusz pojechał do Boksburga pod dom Krisa.

On właśnie wracał z domu. Co? Właśnie wracał do domu. Z domu wracał. Wracał z domu. Właśnie wracał do domu. Samochodem. Był sam, bo dał swoim ochroniarzom wolne. Kto miał ochroniarzy? No ten Hani. A, myślałam, że ten. Nie, on miał ochroniarzy i dał im wolne, bo była jakaś wielka sabota czy coś. Wtedy, gdy wysiadł skupioną w kiosku gazetą, podszedł do niego Wałus i oddał strzały. Pierwszy trafił w tułów. Co? Tułów? Tułów?

Był określany przez służby więzienne i psychologów jako więzienia wzorowego, nie stanowiącego zagrożenia dla społeczeństwa. Mimo to nigdy nie był puszczany wolno. No przecież komuchy są w więzieniu? No. Kogo miał tam zabijać? Nie miał kogo. No właśnie. Zawsze mnie to śmieszy, że w więzieniu się zachowywał idealnie, jak jakiś gwałciciel. No tak, dzieci, nie? Bo dzieci nie ma w więzieniu. No nie ma dzieci, no to gorzeczne jest. No oczywiście on się ubiegał o to wcześniejsze zwolnienie. Wtedy zazwyczaj tam żona Haniego Limpo mówiła, że... Ona w ogóle tam sugerowała, że Janusz to nie dzieli się wszystkimi informacjami, jakie ma i że jest bezlitosnym mordercą, że tam coś było więcej, że to jakiś szerszy spisek.