Rewolucja informacyjna. Wynalezienie druku i historia poczty

W związku z tym trzeba tę obserwację Orsteda wykorzystać, No i pojawiają się pierwsze pomysły, to znaczy jest kilka niezależnych wynalazców. Jeden jest zresztą Rosjaninem, nazywa się Paul Schilling von Cannstadt, który połączył w 1836 roku Pałac Zimowy z Ministerstwem Komunikacji. Takim systemem telegrafu binarnego zresztą, ale Schilling zmarł. W związku z tym nie kontynuował tego, natomiast kontynuowali to uczeni w Niemczech, No i pewien amerykański malarz. Jeśli chodzi o tych Niemców, to człowiekiem, który podpatrzył te działania był Anglik, który się nazywał William Fothergill Cook.

Cook był synem profesora anatomii w Durham. No i ojciec go wysłał do Niemiec, żeby on się uczył na takiego rzemieślnika, który będzie wytwarzał fantomy różnych organów anatomicznych ludzkich na użytek studentów. Ale on na którymś pokazie, właśnie chyba kanstata, zobaczył ten telegraf i tym się zajął. Wrócił do Anglii, wynajął elektryka, który się nazywał Charles Whitson i opatentował w 1837 roku telegraf, który tam było pięć drutów już tylko. W związku z tym taka ilość, nad którą można zapanować. Puszczało się prąd elektryczny przez dwa z tych drutów. Na tablicy tego telegrafu z pięciu strzałek, które były, dwie się wychylały.

Jest połączenie między Waszyngtonem a Baltimore. 25 maja 1844 roku Morse wystukuje pierwszą depeszę. Ale Baltimore to jest połowa drogi do Nowego Jorku. Chodzi o to, żeby do Nowego Jorku. A już nie było pieniędzy na Nowy Jork. Więc stajemy przed problemem, jak to skomercjalizować i to jest ten sam problem ma Cook w Anglii i ten sam problem ma Morse w Ameryce. Cook sobie radzi w ten sposób, pierwszy pomysł jest taki, no to trzeba kolej, kolej ma sieć. Kolej powinna być zainteresowana telegrafem, dlatego że jest kwestia bezpieczeństwa. Ale problem polega na tym, że angielskie koleje, tak jak Stevenson je wymyślił, są niesłychanie kosztowne przy budowie, bo Stevenson wymyślił porządnie, czyli mamy dwa tory.