Od Sopotu do Opola. Muzyka w PRL
Festiwale muzyczne w PRL cieszyły się wielką popularnością. Czesław Niemen, Kora, Marek Grechuta, Zdzisława Sośnicka - to tylko garstka wybitnych muzyków, którzy występowali w Opolu. Festiwali muzycznych było jednak więcej: Sopot, Kołobrzeg, Jarocin. Jak to wyglądało? Czy festiwal Opole był najważniejszy? Kiedy i gdzie Czesław Niemen zaśpiewał "Dziwny jest ten świat"? Od czego to wszystko się zaczęło? Kiedy do Polski przyjechali Rolling Stones i co ten występ zmienił? Gościem podcastu był dziennikarz muzyczny Piotr Metz. Zapraszamy do wysłuchania odcinka podcastu Muzeum Historii Polski!
Dlaczego PRL tak bardzo kochała festiwale? I dlaczego właśnie tam tak często rodziło się coś, czego władza nie potrafiła przewidzieć? O tym wszystkim rozmawiam z Piotrem Mecem, legendą polskiego dziennikarstwa radiowego. Podcast Muzeum Historii Polski. Serdecznie zapraszam, Michał Przeperski. Panie redaktorze, to dlaczego właściwie Polska Rzeczpospolita Ludowa tak bardzo lubiła festiwale? Wydaje mi się, że to był powód dość mało merytoryczny, jeżeli chodzi o muzykę wysokiej próby. Myślę, że to jest w pewnym sensie pokłosie naszej powojennej rzeczywistości i takiej pewnej ludyczności, którą festiwale mimo wszystko zapewniały.
Od Sopotu do Opola. Muzyka w PRL. W Szczecinie, znowu w portowym mieście. To chyba też jakoś charakterystyczne? No nie jest przypadek. Portowe miasta zawsze na świecie były ogniskiem nowego. W muzyce, pewnie nie tylko w muzyce, ale o muzyce rozmawiamy. Stąd jest, nie wiem, Seattle, stąd jest Liverpool, stąd jest jeszcze... To jest bardzo prosta, zdaje się, taka przyziemna historia, że to jest zawsze miejsce, które ma granice tylko w jedną stronę, a w drugą już nie ma.
Kogo mamy jeszcze na liście? Myślę, że ta lista byłaby znacznie dłuższa, ale żeby się nikt tutaj do nas krytycznie nie odniósł, to uzupełnijmy jeszcze, bo była mowa o pochodzie w Sopocie. Przecież Szczecin to też jest korowód kilkuset, pięciuset kilkudziesięciu gitarzystów, którzy w Szczecinie też są i się pokazują. Dlaczego o tym wspominam? Bo znowu też muzyka i festiwale tak rozumiane to znowu więcej niż tylko sama muzyka, chociaż przecież ona jest niezwykle interesująca. Wracamy do momentu pytania, dlaczego festiwale w Polsce odniosły taki sukces. No właśnie dlatego, że to była pewna jednak taka plemienna, plemienne, gromadne doświadczenie, co przypomnijmy w PRL-u nie było łatwe.
Natomiast myślę, że najprostszym porównaniem będzie to, że Sopot tamtych czasów jest trochę jako pol obecny. Aha, to znaczy równa ku gustom pośredniejszym, czy takim przeciętnym, tak by powiedzieć? Albo wymyśla jakieś takie karkołomne pomysły, jak to śpiewanie przez zagranicznych, no i potem jak jakiś biedny, nie wiem, Francuz męczył się z polskim językiem i znanym polskim przebojem, no to się robiła taka ludyczna impreza, prawda? Wszyscy tam się śmiali, jak to kiepsko idzie i jaki to jest, mamy trudny język i tak dalej. Trochę tak ten Sopot wyglądał. Ja oczywiście krzywdzę w tym momencie masę pięknych zjawisk, które w Sopocie miały miejsce, ale średnia była właśnie taka.
Muzyka w PRL. Sporo było o narkomanii, sporo było o patologii, a o muzyce właściwie tyle co nic, a był to rok 1985 dla Jarocina, naprawdę muzycznie mocny. Jakie jest pańskie wspomnienie jarocinskie najlepsze, najważniejsze? Nie będę ukrywał, że ja mam trochę skrzywione podejście do odpowiedzi na to pytanie z uwagi na to, że miałem w 1987 roku surrealistyczny z dzisiejszej perspektywy zaszczyt prowadzenia na dłużej scenie z Piotrem Majewskim całego festiwalu, więc miałem ogląd jakby od trochę innej strony.
Narzuca zasady. Może niedobre maniery, ale zasady. Ja rozumiem, że to jest wyjątkowe, jeżeli chodzi o PRL-owskie festiwale, że tak naprawdę taki festiwal jak Jarocin, który miał swoje liczne edycje, który tak jak powiedzieliśmy, bo przecież na początku całej rozmowy trochę o nim wspominaliśmy, że on wyewoluował z festiwalu, który właściwie był w pełni kontrolowany i z jednej strony Do końca Jarocin nie był w pełni spontaniczny, w tym sensie, że musiał liczyć się z jakimiś realiami, choćby nawet był najbardziej kontestacyjny, jaki moglibyśmy sobie wyobrazić, ale z drugiej strony jednak był przestrzenią realnej ekspresji, czy to artystycznych, czy rozmaitych innych emocjonalnych także potrzeb młodzieży i muzyków. I to chyba w Jarocinie jest wyjątkowe?
Jakimś takim w ogóle kompletną enklawą. W promieniu chyba 200 kilometrów są inne preferencje wyborcze, a tam jest jakieś takie miejsce 20 kilometrów. Nie wiem, może tam jacyś artyści zjechali i mieszkają. Nie wiem, o co chodzi. To wszystko bardzo możliwe, a jeżeli szukają Państwo takiego miejsca, w którym wiedzę o festiwalach, ale o muzyce i to w bardzo różnych wymiarach, można pogłębić i można się tą muzyką też pocieszyć, też jej po prostu posłuchać. To zapraszamy do Muzeum Historii Polski. Tutaj czekamy na Państwa z wystawą czasową, za czym kolejka ta stoi PRL w muzycznym zwierciadle, której to wystawy Po jakiejś części współtwórcą jest również mój dzisiejszy gość, redaktor Piotr Mec. Panie redaktorze, pięknie dziękuję za rozmowę o festiwalach, które... To była przyjemność powspominać.
Pokazano wszystkie 7 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Redaktor rozmawia z Piotrem Mecem o historii festiwalu w Sopocie i jego znaczeniu w PRL.
Redaktor i gość omawiają paradoksy kultury w PRL, w tym festiwale muzyczne.
Redaktor i gość omawiają festiwal piosenki radzieckiej w Sopocie i jego konsekwencje.
Redaktor opisuje festiwal piosenki w Opolu i jego wpływ na kulturę w PRL.
Redaktor i gość podsumowują rozmowę i omawiają przełom lat 60. i 70. w polskiej kulturze.
Rozmowa o festiwalu w Sopocie, jego konstrukcji i znaczeniu w latach 60-tych i 70-tych. Opisane są incydenty i charakter festiwalu.
Analiza festiwalu Jarocin, jego kontestacyjnych cech i znaczenia w latach 80-tych. Opisane są nieformalne zdarzenia i sytuacje z festiwalu.
Podsumowanie rozmowy i omówienie obecnej sytuacji festiwalów, w tym Muzeum Historii Polski.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Festiwale muzyczne w PRL cieszyły się wielką popularnością. Czesław Niemen, Kora, Marek Grechuta, Zdzisława Sośnicka - to tylko garstka wybitnych muzyków, którzy występowali w Opolu. Festiwali muzycznych było jednak więcej: Sopot, Kołobrzeg, Jarocin.
Jak to wyglądało? Czy festiwal Opole był najważniejszy? Kiedy i gdzie Czesław Niemen zaśpiewał "Dziwny jest ten świat"? Od czego to wszystko się zaczęło? Kiedy do Polski przyjechali Rolling Stones i co ten występ zmienił?
Gościem podcastu był dziennikarz muzyczny Piotr Metz.
Zapraszamy do wysłuchania odcinka podcastu Muzeum Historii Polski!