Jan Olbracht - walka o władzę, zagrożenie ze wschodu i tragiczna krucjata
Wybierz swojego ulubionego władcę w Rankingu Królów Polski! Zagłosuj na stronie https://ranking.muzhp.pl/Ambitny Jan Olbracht toczył wojny już jako królewski namiestnik na Rusi. Nie tylko pokonał Tatarów na południowo-wschodnich rubieżach Wielkiego Księstwa Litewskiego, ale także stworzył struktury obrony potocznej mającej zabezpieczyć Księstwo od tatarskich inkursji. Mimo swego bezwzględnego usposobienia, cieszył się popularnością wśród szlachty. Otworzyło mu drogę do polskiego tronu po śmierci ojca Kazimierza Jagiellończyka. Czy jako król zaczął reformować państwo? Czym był statut piotrowski? Dlaczego wspierał szlachtę kosztem magnaterii i chłopstwa? Jana Olbrachta kojarzymy z tragiczną w skutkach wyprawą do Mołdawii. Sromotna porażka armii koronnej w bitwie pod Koźminem zaowocowała powiedzeniem „za króla Olbrachta wyginęła szlachta”. Czy słusznie?O tym wszystkim w Podcaście Muzeum Historii Polski z serii Inne historie Polski. Rozmawiają Cezary Korycki i jego gość, prof. Hieronim Grala z Uniwersytetu Warszawskiego. Podcast zrealizowano w ramach zadania: kontynuacja i rozbudowa multimedialnego projektu informacyjno-edukacyjnego - Portal Historyczny Dzieje.pl
Nawet w decyzję Jagiellonów, suwerennych panów, panów przyrodzonych na Litwie, kiedy na przykład Oleśnicki i spółka uważali, że przejmując tron w koronie, Kazimierz Jagiellończyk powinien zrezygnować z piastowania funkcji wielkiego księcia na Litwie i przekazać to synowi zamordowanego wcześniej wielkiego księcia Zygmunta Kiejstutowicza, Michajłuszce słynnemu. Aż wreszcie Jagiellończyk, po którym się nie spodziewano chyba tak ostrej reakcji, miał warknąć w odpowiedzi na to, że niejedna głowa jeszcze spadnie z karku, zanim Michajuszka sięgnie po ojcowiznę i nasi zrozumieli, że żartów tu nie ma.
Nawiasem mówiąc, proszę pamiętać... o jednej okoliczności. Ja mówiłem, że ten wymiar moskiewsko-wileński jest wymiarem rodzinnym. Jak już o tym gdzieś napisałem, że jest rzeczą niesłychanie interesującą, że bezpośrednim skutkiem, przynajmniej czasowym w czasie, taką koincydencją podejrzaną, porozumienia między Wasylem, ojcem Iwana, a Kazimierzem Jagiellończykiem jest to, że prawie równocześnie ubywają z ziemskiego padołu główni kontrpretendenci obydwóch władców. Przy czym w bardzo podobny sposób, bo i Szemiaka i Michajłuszka najwyraźniej w świecie zostali otruci, a Michajłuszka otruty w dziwnych okolicznościach,
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Wybierz swojego ulubionego władcę w Rankingu Królów Polski! Zagłosuj na stronie https://ranking.muzhp.pl/
Ambitny Jan Olbracht toczył wojny już jako królewski namiestnik na Rusi. Nie tylko pokonał Tatarów na południowo-wschodnich rubieżach Wielkiego Księstwa Litewskiego, ale także stworzył struktury obrony potocznej mającej zabezpieczyć Księstwo od tatarskich inkursji.
Mimo swego bezwzględnego usposobienia, cieszył się popularnością wśród szlachty. Otworzyło mu drogę do polskiego tronu po śmierci ojca Kazimierza Jagiellończyka. Czy jako król zaczął reformować państwo? Czym był statut piotrowski? Dlaczego wspierał szlachtę kosztem magnaterii i chłopstwa?
Jana Olbrachta kojarzymy z tragiczną w skutkach wyprawą do Mołdawii. Sromotna porażka armii koronnej w bitwie pod Koźminem zaowocowała powiedzeniem „za króla Olbrachta wyginęła szlachta”. Czy słusznie?
O tym wszystkim w Podcaście Muzeum Historii Polski z serii Inne historie Polski. Rozmawiają Cezary Korycki i jego gość, prof. Hieronim Grala z Uniwersytetu Warszawskiego.
Podcast zrealizowano w ramach zadania: kontynuacja i rozbudowa multimedialnego projektu informacyjno-edukacyjnego - Portal Historyczny Dzieje.pl