Podcast Czarownicy sezon 3 odcinek 11

Już wiem, że nie muszę, a mogę. Może mnie to cieszyć. Nie muszę się poświęcać. Nie muszę karmić. Mogę eksperymentować, bawić się, doświadczać. I tutaj wpis się kończy. I kiedy, uwaga, czy coś się zmieniło od tamtego czasu? No nic się nie zmieniło od tamtego czasu, ponieważ ten wpis jest bardzo świeżutki. Po drugie, kiedy zaczęłam gotować z przyjemnością, uwaga, werble? W lipcu tego roku, czyli stosunkowo bardzo niedawno. Przez ostatnie trzy lata praktycznie nie gotowałam. Dzieci jadły obiady w szkole lub też ich nie jadły. R nienawidzi ciepłego jedzenia, dosłownie nienawidzi ciepłego jedzenia i go nie je.

Kuchnia, kuchnia tak i gotowanie tak, ale Nie takie, że muszę codziennie przygotować śniadanie, codziennie dla wszystkich muszę przygotować to, tamto, siamto. Nie, bo już to muszę zdecydowanie nie jest moje, ale jak stawiam sobie, wybieram, to jest okej. Na szczęście już mam taką możliwość, bo moje dzieci są już dosyć sporymi człowiekami. Więc potrafią sobie samodzielnie przygotować jedzenie. Nawet R potrafi sobie samodzielnie wybrać to, co chce zjeść z lodówki czy z szafki, więc zawsze są tam zabezpieczone. Jest przygotowane zawsze jedzenie. Takie, wiecie, na wypadek, kiedy mamie się nie będzie chciało czytacie gotować, to zawsze jest taki comfort food dla wszystkich.

Dla mnie to są ruskie, czyli z ziemniakami, twarogiem i cebulką i przyprawami. I w moim domu uwielbiałem te pierogi. Wszyscy poza R, R nie, R pierogów nie lubi. Wszyscy lubią, wszyscy lubimy, ale nikt nie jest fanem robienia ich, więc robimy je dwa razy. W okresie bożonarodzeniowym zdecydowanie częściej, więc, uwaga, nadchodzi ten czas, kiedy pierogi będziemy robić częściej. Ale żeby zrobić pierogi ruskie na Islandii, uwaga, nawet już nie muszę jechać do polskiego sklepu po twaróg, bo twaróg można kupić już w islandzkim supermarkecie. No dobra, to był odcinek o kuchni i tyle. Serdecznie dziękuję Wam za wysłuchanie tego odcinka i zapraszam na kolejne.