Krok 12 programu Anonimowcy Alkoholików

I nie mówię tego dlatego, żeby kogoś krytykować, tylko żeby pokazać, powiedzieć, że czasem szybciej, czasem wolniej. Warto być cierpliwym. Tak. Po pierwsze, warto być cierpliwym. Po drugie, nie porównywać się z innymi. Że jemu poszło, że on szybciej zrozumiał, że jemu się szybciej ułożyło. Każde życie jest inne. Bardziej lub mniej skomplikowane. Byłam pod wrażeniem, bo nawet się ze mną, może nie tyle pokłóciłam, PodcAAst. I taka byłam mile zaskoczona nawet i powiedziałam, dobrze, brawo, dyskutuj ze mną, tak, wiesz, przedstawiaj swoje argumenty, może masz rację, wiesz, nie?

Ktoś mnie zapytał tu, ktoś tu. Pytał, czy on może komuś o tym powiedzieć. Ja mówię, śmiało. I nagle wszyscy wiedzą. I co to oznacza? Jeżeli z mojego otoczenia wie o tym, nie wiem, 40-50 osób, którzy nie są we wspólnocie, I każdy z nich ma 40-50 jeszcze dookoła siebie znajomych. To będzie już jakieś ponad 2 tysiące ludzi. I teraz jeżeli ktoś z tych osób, a na pewno ktoś taki jest, będzie miał problem, sobie przypomni i sobie pomyśli, cholera nie radzę sobie, co ja mam robić. A słyszałem był taki Kuba, widziałem go. Jemu w tym AA pomogli.

Ale była trzeźwa. Kurczę, wiesz, z dwójką dzieci, to powiem ci, serce mi się kroiło, jak ją widziałam, taką, wiesz, taką na dwa razy, że tak powiem, nie? I z tymi dziećmi, z tym się, Jezu, nie? Po prostu za każdym razem, dzieci w ogóle, wiesz, w takiej rodzinie, to jakby łamią mi serce całkowicie, nie? Nie wiem, co mam robić, nie mam po prostu łzy w oczach. I tak sobie powiem się, kurczę, jest szansa, nie? Wiesz, jest szansa, że te dzieci, Resztę tego życia będą miały troszeczkę lepsze, a ona przestanie się po prostu męczyć. I to było niesamowite. I może ja nie przyczyniłam się jakby do tego, żeby ona, bo tam się dziewczyny nią zajęły, ale robiłam co mogłam, żeby ona na ten meeting po prostu przyszła.