„Nowy Rok, Nowe Brzmienia: od pieśni dla świata po walce Straussa” #S10E6

Płytoteka GRACZA Podcast muzyczny Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus. Proszę Państwa, mija kolejny tydzień i zapraszam na nasze kolejne spotkanie w moim muzycznym podcaście. Przypominam, że ja nazywam się ksiądz Jacek Gracz i zapraszam do mojej płytoteki. Proszę Państwa, dzisiaj dwie płyty, które wskazują na to, że muzyka łączy ludzi i ma język uniwersalny. Okładka pierwszej płyty to taka grafika, która przedstawia twarz murzyńskiej dziewczyny z takimi kolorowymi włosami, które przypominają trochę koraliki, a trochę taką rozjaśnioną zorzę gwiezdną.

Z tych włosów wyrastają dwie czarne ręce, które uderzają w bębenek. To mniej więcej na wysokości ucha tej dziewczyny. A obok twarzy gdzieś tam zarys oceanu, błękitnego nieba i zachodzącego słońca. Songs for Humanity, tak się nazywa ta płyta. Natomiast cały projekt nazywa się Playing for Change. Co to w ogóle jest takiego? To jest, proszę Państwa, nieprawdopodobna historia. Mianowicie, wszystko zaczęło się od tego, że pomysł na tę muzykę zrodził się w 2002 roku, kiedy dwóch ludzi, Mark Johnson i Whitney Korenke, zaczęli nagrywać u licznych muzyków z różnych zakątków świata.

Jeśli gdzieś pojechali i idąc na przykład starówką miasta, czy gdzieś tam mijając jakieś wiejskie domy, zobaczyli, że ktoś gra, to przysłuchiwali się i jeżeli było to coś wartościowego, to nagrywali. Wierzyli, że tworząc wspólne nagrania, pokażą jak wielką moc ma muzyka w budowaniu jedności. Z biegiem lat ten projekt ewoluował. Dzisiaj ten projekt, który właśnie nazywa się Playing for Change, tworzy albumy, koncerty, filmy. A także wspiera edukację muzyczną na całym świecie. Płyta, którą Państwu polecam, Songs for Humanity, to jest właśnie naturalna kontynuacja tej misji.

No i to wszystko świadczy o tym, że muzyka ma uniwersalny, jak najbardziej, język i wydźwięk. Łącznie 105 artystów z 29 krajów występuje w 8 utworach, które właśnie są na tej płycie. To jest coś nieprawdopodobnego. Proszę Państwa, album ten opisuje się jako międzynarodową współpracę muzyków pokazującą uniwersalny język muzyki i jej moc łączenia ludzi. Mamy takie tematy jak miłość, odporność, sprawiedliwość społeczną, a wreszcie nadzieja.

No niesamowita rzecz. Mamy oryginalnych artystów, no i tych, którzy się do nich dołączają. Bardzo Państwu tą płytę polecam. Songs for Humanity, a projekt nazywa się Playing for the Changer. To pierwsza płyta. A druga, no to proszę Państwa już na okładce widać salę koncertową w Wiedniu, Musikverein, Złotą Salę, widać filharmoników wiedeńskich i człowieka, który poprowadził w tym roku, 1 stycznia bieżącego roku, koncert noworoczny. Chodzi o kanadyjskiego dyrygenta, Janika Nezet-Séjourin.

Zresztą po raz pierwszy poprowadził koncert noworoczny w Wiedniu. Na tą płytę i cały koncert zostało wykonanych i przygotowanych 16 kompozycji plus 3 w tak zwanej formie bisów. Proszę Państwa, kto to jest Jan Ignezet, bo to jest bardzo istotne. To kanadyjski dyrygent i pianista urodzony w Montrealu. Od lat należy do bardzo wąskiej grupy najbardziej rozchwytywanych dyrygentów świata. Równolegle prowadzi wielkie instytucje w Ameryce Północnej, a cały czas również dyryguje w Europie. No kim on jest?

Muzycznym dyrektorem Metropolitan Opera w Nowym Jorku. Jest dyrektorem artystycznym, ma przedłużony kontrakt do 2030 roku z Filadelfijską Orkiestrą Symfoniczną. Kontrakt na całe życie ma z Orkiestrą Metropolitarną z Montrealu. Do tego roku był także dyrektorem muzycznym Rotterdamskiej Orkiestry Filharmonicznej. Dziś jest związany z nią tytułem honorowym. Mówi się o nim, że jest to dyrygent bardzo kontaktowy w stylu pracy, mniej dystansu, więcej energii, komunikacji z orkiestrą, czyli jest bardzo bliski

I orkiestrze i widzom, którzy przychodzą na koncerty. Co się dało zauważyć no właśnie w tegorocznym koncercie noworocznym, kiedy po raz chyba pierwszy w historii zdarzyło się, że dyrygent wciągnął całą publiczność w zabawę. To był no nieprawdopodobny koncert. To już jest tradycją, że nie dyrygent, ale filharmonicy wybierają dyrygenta na koncert noworoczny. Dlaczego go wybrali? No właśnie, wybrali go, żeby stworzyć coś niepowtarzalnego. Widzieli wielokrotnie jego koncerty, kiedy on dyrygował i postanowili, żeby coś podobnego stało się również tym razem.

Czym ten koncert się różnił od innych? Po pierwsze, do kanonu koncertowego zostały wprowadzone nowe postacie amerykańskie. Pierwsza to Josephine Weisz. Florence Price Rainbow Waltz Florence Price Po raz pierwszy coś takiego pojawiło się w koncercie noworocznym z Wiednia. Zapowiadano pięć premier, czyli utworów wykonywanych po raz pierwszy w historii koncertu noworocznego, a w końcu wyszło ich sześć, bo jedna jeszcze pojawiła się w formie bisu.

Zresztą to było mówione, że będzie dużo nowości. Bardzo ciekawa rzecz, że w dzisiejszych niespokojnych czasach po raz pierwszy pojawiła się diplomaten Polka jako czytelny gest, symbol w niespokojnym czasie. No i wreszcie pojawiły się bramki, skanery przy wejściu na salę. Najbardziej rygorystyczna kontrola była w tym roku przy wejściu do całej Filharmonii. A szczególnie do Złotej Sali Muzyk Ferrain. Ale muzyka była najważniejsza. Muzyka, która łączy cały świat. Dziesiątki mikrofonów, a także kilkanaście kamer.

A wszystko, żeby pokazać to, co jest niezwykle. Koncert noworoczny z Wiednia. No więc dwie płyty Państwu bardzo polecam. Pierwsza to koncert noworoczny z Wiednia z tego roku, a drugi to Songs for Humanity w wykonaniu Playing for Change. Dziękuję Państwu za uwagę i zapraszam na podcast za tydzień.