Łukasz Garbal - "Wańkowicz. Życie na kraterze"

Mieszka w Londynie, stara się wpływać na rzeczywistość, nie przyjmuje zaproszenia do Polski, bo nie chce się uzależniać, ale ma głos osobny. Mówi, że nie możemy się odcinać od kraju, polemizuje z tym, Zakazem wśród emigracji tak zwanej niezłomnej, że nie publikujemy niczego w kraju, bo jest pod okupacją sowiecką. Mówi, ale jeżeli możemy drukować, jeżeli możemy jakoś walczyć z tą cenzurą, to dlaczego mamy sami się odcinać od tej możliwości? I on drukuje na przykład w jego niku powszechnym. Jego siostra Regina, ta legendarna, która wówczas zmaga się z UB na ziemiach pod Lesznym, też jest jego pośredniczką w kontaktach z Jerzym Turowiczem.

Zajmowały się nią wówczas siostry wizytki w podpoznańskim Buku. I zachowały się fotografie, zachował się też zresztą w archiwach IPN, przepisywane przez UB listy tej bratowej czy siostry do Wańkowicza, przechwytywane. Z których wynika, że tych motywów przyjazdu Wańkowicza wówczas do kraju było wiele. Jednym z nich była chęć zobaczenia właśnie tej siostry, która zdawało się, że umiera, była ciężko chora. Zachowały się fotografie, w których widać, że Wańkowicz jest witany, owszem, ale nie przez delegację rządową, tylko przez siostry Lechnickiej, przez Lechnickiego, który został dopiero co wypuszczony z więzienia.