#115: Dystopia i jak źle może jeszcze być

Jak za dużo myślą, to się szczają, że ruchamy ich w dupę. Przepraszam za ten wulgaryzm, ale wiecie, o co chodzi. Wiecie, o co chodzi dokładnie. Więc... To na pewno nie jest opcja, w której chcielibyśmy się znaleźć. To nie jest przyszłość, w której chcielibyśmy się znaleźć. Ale jest to na pewno teraźniejszość, jest to rzeczywistość, w jakiej żyjemy obecnie. Kurde, no to jest problematyczne. W sumie to, ile mamy informacji o sobie w komputerach, które mogą być bardzo łatwo schakowane i np. jak teraz neuralinki też wejdą. W ciągu, założę się, że 10-20 lat ludzie, normalni ludzie będą też chcieli implementować sobie neuralinki, czyli jakieś interfejsy między mózgiem a sprzętem, żeby móc go szybciej i łatwiej kontrolować i się z nim komunikować.

No nie wiem. Nie wiem w jaki sposób, ale na pewno wyobrażam sobie, jak moglibyśmy mieć problemy z cyberpsycholami. Okej. A, jeszcze Neuralink. To, że można byłoby zhakować ludzi. To, że ktoś, nie wiem, poruszałby twoim egzoszkieletem przez zhakowanie twojego mózgu. Albo stalibyśmy się jakąś taką, takim rojem, wiecie, jak ulb szczelić mrowisko, jakby wszyscy wyposażeni w ten chip po prostu staliby się, wyrównaliby fale mózgowe i myśleli wszyscy na raz. Jakby każda myśl byłaby globalna dla każdego i aktualizowała się. Albo powiedzmy, codziennie rano czy wieczorem włączalibyście aktualizację i