Pierwsza Młodość #199
Ten podcast powstaje dzięki Patronite: https://patronite.pl/karolinakp Zasubskrybuj kanał: https://www.youtube.com/@karolinakorwinpiotrowska8501 0:00:00 Intro 0:09:45 Line of Duty 0:16:29 Annika 0:23:40 Absolutnie fantastyczne 0:33:57 Avedon 0:51:07 Outro Linki: Instagram: https://www.instagram.com/karolinakp/ WWW: https://kkpmedia.pl Posłuchaj na innych platformach: https://linktr.ee/karolinakp
If we go to the food halls, we might as well get the lot there. You can't get the food shopping from Harrods. Of course you can. You can't expect people who live in Knightsbridge to eat out all the time. Go to the supermarket. The what, darling? No i teraz proszę Państwa, ostatnia moja dzisiaj polecajka taka trochę rozszerzona, bo powiem Wam tak, ja mam mało takich osób, o których mogę powiedzieć, że dzięki nim jakiś mi się zbudował zmysł artystyczny, jakieś poczucie estetyki. Na pewno taką osobą jest Richard Avedon. I jak dowiedziałam się, że Netflix robi o nim dokument, a jego reżyserem jest Ron Howard, to pomyślałam sobie, że to może być ciekawa sprawa, bo to nie będą takie typowe, gadające głowy, jak to jest w Netflixie.
Nawet był taki trend w mediach społecznościowych, że oczywiście tam każdy udawał, że występuje w dokumencie Netflixa. No to podobno miało być śmieszne, mnie to nie za bardzo rozbawiło, bo w ogóle te trendy są dla mnie dość żenujące. No ale dobra, dowiedziałam się, że ten film będzie, że to będzie ponad półtorej godziny, dokładnie godzina czterdzieści. Pomyślałam sobie, fajnie, że nie serial, fajnie, że w jednym kawałku to wszystko będzie. No i byłam bardzo ciekawa, jak to wyjdzie, bo to jest pełnometrażowy film dokumentalny, który jest poświęcony życiu i twórczości Richarda Avedona, który był tym fotografem mody, który wszedł na salony z buta, że tak powiem, i który na zawsze zrewolucjonizował zarówno fotografię mody, jak i fotografię portretową. I który też był człowiekiem głęboko poranionym.
Ja parę lat temu czytałam biografię jego, która ukazała się, ona się nazywa Avedon Something Personal. Ona się ukazała kilka lat temu, niedługo po jego śmierci i rzeczywiście tam te wątki są, no ale ludzie mniej czytają dzisiaj, bardziej oglądają i cieszę się, że ten film powstał, bo on pokazuje nam Ok, jak zaczynamy?
Byłoby trudno znaleźć kreatywną pracę dzisiaj, która nie będzie wpływała na pracę Richarda Avedona. Zmienił wszystko. Avedon był jak chłopiec. Jeden z najinfluencjonalniejszych fotografów XX wieku. To było niesamowite. Był jak mężczyzna. On mówił, że go kocham, jest piękny. Nie mogę odrzucać modę od tego, jak żyjemy. Film jest piękny. Chodził u mnie na repeacie przez jakieś 2-3 dni. Zrobiłam mu trochę odsłon, ale jest tego wart, bo przede wszystkim. Pamiętacie, jest takie zdjęcie słynne. Jest kobieta, jest to zdjęcie czarno-białe.
Jest kobieta smukła w czarnej sukni, przywiązanej białą szarfą, ręce unosi do góry, a za nią w tle są dwa słonie. Zdjęcie jest czarno-białe i mamy zbicie dzikiej przyrody, dzikiego zwierzęcia, ze smukłą, delikatną, a jednocześnie dominującą postacią kobiecą. To jest jedno z najsłynniejszych zdjęć Młody, jego autorem jest Richard Avedon. Ja pamiętam to zdjęcie, to było jego chyba pierwsze zdjęcie, które zobaczyłam w życiu i absolutnie byłam w nim zakochana, bo po pierwsze kocham zwierzątka, a po drugie zastanawiałam się, jak to było zrobione. Dokładnie historię tego zdjęcia poznajemy w tym dokumencie, który jest na Netflixie. Jak to zdjęcie powstawało, kim była Dovima, bo to zdjęcie nosi tytuł Dovima i słonie. Dovima była jedną z top modelek lat 40. i 50. w Stanach Zjednoczonych. Przepiękna kobieta, jedna z musterz Avedona tamtych czasów.
Siostrę, która była zawsze taka inna, bardziej introwertyczna, bardzo piękna, była jego pierwszą modelką. Opowieść o chłopaku, który po II wojnie światowej zaczął pracować w magazynach kobiecych i bardzo szybko okazało się, że ma rękę do tych zdjęć, że on potrafi rozruszać modelki, że te modelki nie stoją estetycznie jak manekiny na W wystawie, w sklepie, w domu handlowym. Tylko one są żywe, uśmiechnięte, podskakują, właśnie ruszają, podnoszą ręce, tańczą, wygłupiają się. To była rewolucja na tamte czasy. I rzeczywiście marki, które były związane z modą, magazyny marzyły o tym, żeby zatrudnić Avedona. Okazało się, że on ma to oko, on ma to coś, ma ten zmysł estetyczny i że się nie boi. No i też w tym filmie, który możecie obejrzeć na Netflixie, jest opowieść o tym, jak on to uzyskiwał.
Otóż Avedonowi udało się złapać ten moment, tą mikro chwilę, kiedy ona jest bardzo smutna. I my wiemy, że w tym danym momencie była prawdziwa. I to jest właśnie opowieść o tym człowieku, którego też życie prywatne było naznaczone tym, jakie miał to dzieciństwo. Tym, że na przykład on nie lubił i za to go kocham. I to pamiętam, to była jedna z takich zdań pierwszych, które ja usłyszałam, że nie możesz się uśmiechać cudzym uśmiechem na zawołanie. To nie jest twój uśmiech wtedy. Ja nienawidzę tych sztucznych uśmiechów. Po prostu mierzi mnie to. On też tego nie lubi. U niego modelki się nie uśmiechają sztucznie. Uśmiechają się, bo na przykład on je rozbawia albo wygłupiają się przed kamerą. On był mistrzem tego, że robił świetną atmosferę na planie i one się po prostu luzowały, podskakiwały, robiły różne rzeczy. I potem powstawało to jedno magiczne zdjęcie na przykład.
Jemu bardzo zależało na prawdziwych emocjach. Jemu zależało na prawdziwych twarzach. On nie retuszował tych zdjęć. Na przykład jest tam historia słynnego zdjęcia Nancy i Ronalda Reganów. No, gdzie oni tam naciągnięte operacjami plastycznymi twarze mamy, wszyscy są tacy gładcy. Natomiast Avedon pokazał też na tym zdjęciu głównie dłonie Nancy Reagan. No, dłonie pokazują wiek. I ona była bardzo zła na niego za to zdjęcie, no bo ta twarz jest taka gładka, napięta, ona taka jest, ki połknęłam. Ale ręce zdradzają tę prawdę i tą prawdę, którą ona tak za wszelką cenę chciała ukryć. Tam jest dużo pięknych rzeczy w tym dokumencie, bo to nie jest też taki dokument typowy, jak ostatnio się robi, że właśnie siadają te gadające głowy i coś tam opowiadają.
Nie mówię, że to jest bez sensu, nie. Jakby niektóre takie historie są naprawdę fajnie pomyślane, natomiast tutaj jest cała masa archiwaliów, masa archiwaliów. Oczywiście ludzie się wypowiadają, jest Isabella Rossellini na przykład wspaniała, jest Calvin Klein, no bo przecież słynne zdjęcie Brookie Shields w jej jeansach, ta słynna kampania Calvina Kleina zrobił Avedon. To był w ogóle jego pomysł, to zdanie, które ona wypowiada, wymyślił Avedon. On po prostu umiał robić pewne rzeczy, jakby on miał coś sprzedać, to dostawał przedmiot, dostawał sukienkę, cokolwiek i on wiedział, jak to sprzedać. On kręcił reklamy, my możemy obejrzeć w tym dokumencie reklamy, które kręcił Avedon. Są wspaniałe po prostu, naprawdę. Dzisiaj trudno jest to obejrzeć, natomiast tam są one rzeczywiście zebrane i kilka ich możemy oglądać. Więc mamy człowieka, który jest gdzieś poraniony z dzieciństwa, to sobie obejrzycie mam nadzieję, który jest bardzo ambitny, bardzo pracowity i wie, że jest też nietraktowany przez pewien czas dość poważnie, bo fotograf mody, jakieś panie, jakieś sukienki, kogo to obchodzi.
No właśnie, ale to on zaczyna przebijać się do mainstreamu, to on zaczyna mieć wystawy w muzeach, to on zaczyna robić projekty, które też nie są projektami modowymi, na przykład są projektami społecznymi, które też, że tak powiem, rozwalają system, bo nagle się okazuje, że Avedon jedzie gdzieś w Amerykę, rejestruje, pokazuje, robi zdjęcia rdzennym mieszkańcom Ameryki w różnych rejonach i potem robi z tego wystawę i ludziom po prostu opadają szczęki, bo on pokazuje prawdziwą twarz Ameryki. I to taką, bez retuszu, na białym tle, czarno-białe zdjęcia, bez żadnego, wiecie, żadnych dodatków, żadnego przymilania się do kogokolwiek. I ten niby tylko fotograf ładnych sukienek i ładnych pań potrafi zrobić coś takiego. No i te jego portrety, które są wybitne, które są wspaniałe.
No, ale też na przykład Avedon, nie wiem czy wiecie, jest taki film z 57 roku, Zabawna buzia, w którym wystąpiła Audrey Hepburn i Fred Astaire. I to jest opowieść o dziewczynie, która no nagle staje się top modelką i wyjeżdża na sesję zdjęciową do Paryża i tam fotografuje ją Fred Astaire i pierwowzorem tej postaci, którą gra Fred Astaire jest Richard Avedon. I rzeczywiście Avedon tam brał udział przy produkcji tego filmu. Zresztą Audrey Hepburn przez lata była jedną z jego musną, bardzo często ją fotografował. Rzeczywiście bardzo piękne robił jej zdjęcia, ale też na potrzeby tego filmu właśnie to Avedon był autorem zdjęcia promocyjnego Audrey Hepburn. I on po prostu bardzo właśnie lubił te zdjęcia najpiękniejszych kobiet pokazywać w sposób bardzo taki surowy, prosty, bez dodatków.
No to były prawdziwe portrety, które coś pokazywały. No i pamiętacie, jak nie to radzę wam zobaczyć, ten film jest też na YouTubie, wyślę wam linka. Funny face, śmieszna buzia. No bo to jest w ogóle fajnie sobie zobaczyć, jak to kiedyś drzewiej bywało i tam jest słynna scena w Luwrze. Jak byliście w Luwrze, to są takie schody w jednej z jednej części Luwrów, u szczytu których stoi Nikes Samotraki. Kojarzycie to miejsce. Tam dzieje się akcja jednej z tych scen, gdzie fotograf w tej roli Freda Stair czeka, aż wyłoni się Audrey Hepburn w tej słynnej czerwonej sukni z szalem i będzie zbiegała po tych schodach. No i to jest opowieść z życia Richarda Alvedona. Zresztą, co ja wam będę gadała, posłuchajcie, jak to było w filmie Funny Face. All right, Marcel.
On bardzo długo miał bardzo trudne, to jest delikatnie powiedziane, relacje ze swoim ojcem. Ale na kilka lat przed śmiercią swojego ojca pojechał do niego i regularnie robił mu zdjęcia. Jego ojciec był chory na raka i on mu te zdjęcia robił takie właśnie surowe, No, powiedzielibyśmy werystyczne, bardzo naturalistyczne, bardzo chropowate. I on, Avedon, robił swojemu ojcu zdjęcia praktycznie do samego końca i potem zrobił z tego wystawę. Jakby, nie wiem czy to było wybaczenie, czy to było zrozumienie, ale no na pewno to jest też takie przełamanie kolejnego tabu. On był w tym dobry, on był w tym mocny i myślę, że na tamte czasy pokazanie swojego ojca w stanie terminalnym nowotworu, tak jak to pokazał Avedon i mamy tę historię opowiedzianą. No też jest historia jego żon, jego relacji intymnych.
No to wszystko było trudne i w cieniu pracoholizmu, ale też ten pracoholizm pewnie może wynikał z tego, że no właśnie on zawsze mówił, że pochodzi z rodziny, w której na wszystkich rodzinnych zdjęciach wszystkie psy były pożyczone. I to jest takie zdanie, które się pojawia. Jest opowieść o jego siostrze, bardzo trudna do uniesienia gdzieś. I to wszystko jest w tym jednym filmie. Godzina czterdzieści, naprawdę ma się wrażenie, że się coś poznało i wręcz mam takie wrażenie, że ten film o Avedonie, zrobiony przez Rona Howarda, naprawdę zachęca do tego, żeby sobie wpisać w Google Avedon i zróbcie to. Wejdźcie sobie teraz w komputer i wpiszcie sobie Richard Avedon i zobaczycie, z kim w ogóle mamy do czynienia, kto tu w ogóle był. To był absolutny geniusz. Mam najwięcej jego, Irvina Penna i Steichena, ale myślę, że Avedona mam najwięcej albumów.
Ale też nie mamy takiego poczucia, że wchodzimy do czyjegoś życia z butami, tylko po prostu oglądamy to życie przez zdjęcia, które zrobił. Przez te wielkie projekty, które robił, ale też przez te zwykłe zdjęcia, jak na przykład właśnie swojemu ojcu. To słynne zdjęcie smutne Marilyn Monroe. Ono jest naprawdę taką kwintesencją Avedona, że on łapie ten jeden magiczny moment, mówię o portretach, nie o zdjęciach mody, bo to jest trochę inny rodzaj fotografii, że on łapie ten jeden magiczny moment, tę jedną mikrosekundę, w której my widzimy, jaka ona była prawdziwa i że była bardzo smutna. Bardzo Wam polecam ten film. Posłuchajcie, to jest jeszcze fragment zwiastunu filmu. Przyzwyczajam się mówić serial filmu o Avedonie na Netflixie. Dick was the ultimate truth teller.
Pokazano wszystkie 15 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Karolina przedstawia podcast i podziękowuje swoim słuchaczom i patronom.
Podcast ten to zwycięzca Best Stream Awards 2025 w kategorii Podcast Roku, Kultura i Popkultura. Pierwsza Młodość powstaje dzięki Patronite.
Karolina opowiada o promocji książek i prezentach gwiazdkowych, w tym o kaszmirowych swetrach i innych produktach.
Karolina omawia serial Line of Duty, podkreślając jego jakość i wartość dla widzów.
Podkreślenie serialu 'Absolutnie Fantastyczne' i jego znaczenie w telewizji.
Karolina opowiada o serialu Absolutnie Fantastyczne, podkreślając jego znaczenie i dostępność.
Opis serialu 'Absolutnie Fantastyczne', jego bohaterki i kontekst historyczny.
Przedstawienie dokumentalnego filmu Netflixa o Richardzie Avedonie, fotografie mody i jego twórczości.
Podsumowanie podcastu i informacje o patronach, bonusach oraz planie na przyszłość.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
„Podcast ten to zwycięzca Best Stream Awards 2025 w kategorii Podcast Roku, Kultura i Popkultura. Pierwsza Młodość powstaje dzięki Patronite."
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Ten podcast powstaje dzięki Patronite: https://patronite.pl/karolinakp
Zasubskrybuj kanał: https://www.youtube.com/@karolinakorwinpiotrowska8501
Intro Line of Duty Annika Absolutnie fantastyczne Avedon Outro
Linki: Instagram: https://www.instagram.com/karolinakp/ WWW: https://kkpmedia.pl Posłuchaj na innych platformach: https://linktr.ee/karolinakp