Miesiączka by KKP #32

A poza wszystkim ja nie lubię kopać leżącego, nawet jeżeli leżącym jest raport. Raport, o którym, jak się już rzekło, zostało napisane naprawdę wiele. Również o tym, że został stworzony lub był współtworzony przez sztuczną inteligencję. Oczywiście, czy to prawda i w jakim stopniu, ja rozstrzygał nie będę, bo po prostu nie mam narzędzi, by to sprawdzić. Działanie detektorów AI jest naprawdę bardzo dalekie od ideału. Z kolei ludzkie oko... hmm... No cóż, lubi myśleć, że rozpoznaje teksty stworzone przez AI, ale przykro mi bardzo, tak nie jest. I tutaj zaczyna się robić naprawdę ciekawie i naprawdę zabawnie. Bo ludzie jednak podchodzą do tego inaczej. I zwykle wydaje im się, że rozpoznają te teksty bez pudła.

Trafiłem na przykład na ociekający oburzeniem wpis na Linkedinie. Oburzeniem nie tylko na raport, ale też na publikacje, które dotyczą raportu. Cytuję, uwaga, artykuły w największych polskich portalach, w których piszą o tym, że raport został wygenerowany przez AI, a artykuł, który o tym wspomina, też jest wygenerowany przez AI . Koniec cytatu. Czytam te słowa raz, drugi i trzeci i coraz bardziej nie rozumiem. Czy naprawdę doszliśmy do momentu, w którym mamy zatrudniać korektorów i korektorki, żeby wprowadzali błędy?

Wspomniane przez autora, i tutaj cytat, charakterystyczne dla chat GPT, myślniki, których rozmiar jest jedyny w swoim rodzaju, To są półpauzy, proszę Państwa. I tak, AI używa półpauz, czyli dłuższych myślników, zamiast dywizów, czyli krótszych myślników. Dlaczego? Otóż dlatego, że zgodnie z zasadami właśnie tam powinno się używać półpauz, a nie dywizów. I każda, naprawdę każda publikacja, która przechodzi przez profesjonalną korektę, powinna, np. do zaznaczania wtrąceń czy przy oznaczaniu zakresów, mieć właśnie pół pauzy, nie dywizy.

Teraz, żeby była jasność, ja nie twierdzę, że do stworzenia wyżej wspomnianego raportu nie została zaprzęgnięta sztuczna inteligencja. Może została, może nie. Nie twierdzę nawet, że do krytykowanych przez autora przytoczonego postu tekstów publicystycznych również nie została zaprzęgnięta AI. Chociaż trudno mi uwierzyć, żeby do wszystkich używano AI. Ale twierdzenie autora, że dowodem ingerencji AI są poprawne półpauzy, których komuś się nawet nie chciało usunąć? Proszę Państwa, to znaczy, że wszystkie profesjonalne publikacje w tym kraju, również te wydawane 10, 20 i 50 lat temu, były pisane przez AI.

Na podstawie czego wyciągamy taki wniosek? Ano tego, że korektorom i korektorkom chciało się wykonać swoją robotę. Drodzy Państwo, teksty pisane przez AI rozpoznajemy zdecydowanie gorzej niż nam się wydaje. Badania wskazują, że w przybliżeniu przy co drugiej próbie. Czyli wychodzi na to, że nasze oko jako narzędzie diagnostyczne działa jak rzucona w powietrze moneta. Albo będzie reszka, albo orzeł. Fifty-fifty. I cóż, no nie wiem jak Państwo, ja na przykład nie poszedłbym do lekarza, który miałby taki wskaźnik celności. Nam się oczywiście wydaje, że radzimy sobie z tym rozpoznawaniem tekstów zdecydowanie lepiej. A im wyższy poziom odczytania, tym bardziej jesteśmy przekonani, że jesteśmy w stanie rozpoznać tekst stworzony przez sztuczno-inteligencjowe pióro.

Otóż Zong, badania opublikowane przez Cambridge University Press wskazują, że poziom odczytania nie ma większego wpływu na umiejętność rozpoznawania tekstów pisanych przez AI. Zresztą, na podstawie czego chcemy rozpoznawać te teksty? Internetowi kołcze od wszystkiego i LinkedInowi szpece od marketingu twierdzą, że na podstawie półpaus, trójczłonowych wyliczeń i konstrukcji typu to nie X, to Y. Proszę Państwa, a od kogo sztuczna inteligencja się tego wszystkiego nauczyła? Przecież nie od żyraf. Żyrafy mają wyrąbane na półpauzy. Żyrafy są ponad to. Tego, że wyliczenia najlepiej działają w trójkach, uczymy się na przykład na pierwszych zajęciach kursów kreatywnego pisania.

A konstrukcje to nie x to y są stare jak świat. W połowie tekstów literackich znajdziemy właśnie takie konstrukcje. AI z nich korzysta, bo uczyła się na naszych tekstach. Tym, co naprawdę odróżnia pisanie AI od naszego pisania jest wyższy poziom. Tak, zabrzmiało kontrowersyjnie. No ale prawda jest taka, że sztuczna inteligencja pisze lepiej od zdecydowanej większości ludzi. Stosuje środki stylistyczne, dba o interpunkcję i klarowną strukturę tekstu. Pisze jak uczeń, który chce dostać piątkę. Może to nie jest ten najbardziej utalentowany literacko uczeń, ale taki solidny, solidny uczniak. Wkuwacz taki. Sztuczna inteligencja pisze tak, bo jej zadaniem jest nas zadowalać, więc chce nam dostarczać teksty możliwie najwyższej jakości.

A uczyła się pisać w ten sposób na tekstach pisanych przez profesjonalistów, czyli na tekstach o jakości wyższej od tekstów tworzonych przez przeciętnych użytkowników i użytkowniczki polszczyzny. Nie wpadajmy w paranoję. Nie dążmy do wprowadzania na siłę błędów tylko po to, by uchronić się przed zarzutami o korzystanie z AI. No i to akurat do internetowych coachów od wszystkiego. Jeżeli niekoniecznie się na czymś znamy, to może po prostu lepiej wybierzmy milczenie. A teraz przechodzimy płynnie do newsów. Miesięczne newsy i newsiki, czyli czym żyłam. Proszę Państwa, bardzo ważna informacja.

Książka nosi tytuł Gówno w acenie. Jak cyfrowi giganci zmieniają nasz świat na gorsze. Autorem tej książki jest Cole Doktorow i powiem Wam tak, to jest książka, którą ja sobie kupiłam po angielsku jak tylko się ukazała i naprawdę odliczałam dni do polskiej premiery, bo to jest jedna z najważniejszych książek o technologiach, ale nie tylko, które ukazały się ostatnio, która opowiada nam o świecie, który na naszych oczach gówno wacieje. Zauważyliście na pewno, że świat dookoła gówno wacieje, że jest coraz bardziej byle jaki. Dominują w przestrzeni, w mainstreamie teorie spiskowe, że jesteśmy inwigilowani, że jesteśmy oszukiwani i jakoś przechodzimy nad tym do porządku dziennego, że jesteśmy zalewani AI slope'em, czyli tymi dziwnymi materiałami, grafikami, pseudoniusami generowanymi przez AI.

Ja ostatnio zobaczyłam już po prostu nawet menu w restauracjach generowane przez AI slope. Nagle okazuje się, że świat jest brzydki. Świat się zrobił, ta pasteloza potworna, to jest część ogromnej choroby, która nas wszystkich toczy, że mamy powtarzalne ulice w różnych miastach świata, że kiedyś świat był zbiorowiskiem indywidualnych, różniących się od siebie miejsc. Że było wiadomo, że jesteś w Paryżu, w Londynie, w Barcelonie czy w Warszawie. Dzisiaj nie wiesz, gdzie jesteś. Masz te same kawiarnie, te same sklepy, te same ulice, te same samochody. Ludzie wyglądają tak samo. Mają te same telefony i ten sam coraz bardziej zmęczony i przerażony wyraz twarzy. To jest opowieść o tym, jak big techy, jak korporacje, jak kapitalizm zniszczył nasz świat.

Więc serdecznie zachęcam do tego, żeby tę książkę przeczytać. Się napracowałam, nie powiem. No dużo tych cycków się naoglądałam i dużo się o nich naczytałam. Sztuka i oburzenie. Dowiedzmy się, o czym jest ta histeria wokół piersi. Zapraszam i mam nadzieję, że Państwo się podzielą swoimi emocjami. Słuchacie podcastu, który nazywa się Miesiączka. Szanowni Państwo, czy wiecie co to jest Digital Camouflage? To jest, proszę Państwa, kolorowa koszulka, którą stworzył projektant Simon Weckert. I ta koszulka ma utrudniać systemom monitoringu AI rozpoznawanie człowieka. Ten projekt powstał w odpowiedzi na pilotażowy program wykorzystania inteligentnego monitoringu wideo w berlińskim Kotzbusser Tor.

I teraz tak, ja widziałam tę koszulkę, ona jest do kupienia normalnie online. Oczywiście patronom wyślę linka. Ona jest taka powiedziałabym pstrokata w bardzo charakterystyczne wzory. Trudno mi opowiedzieć, no takie półokrągłe są kształty w różnych kolorach. Ona jest bardzo ciekawie skomponowana. To jest bardzo jednolity wzór. Trochę tak jak wzory na narzuty czy zasłony. Wygląda rzeczywiście ciekawie i rzeczywiście systemy monitoringu AI nie są w stanie rozpoznać człowieka, który ma na sobie tę koszulkę. Więc powiem tak, jak chcecie oszukać monitoring, to tylko ta koszulka, kilkadziesiąt złotych mniej więcej ona kosztuje, różne są sklepy, wyślę patronom, ale powiem tak, opór przeciwko sztucznej inteligencji, opór przeciwko inwigilacji, mówiłam wam o okularach, które nas nagrywają, no myślę, że będzie coraz większy.