Miesiączka by KKP #27

To są bogate kobiety, bardzo bogate kobiety, szczególnie dwie z nich. Znają się praktycznie całe swoje życie, od czasów nastoletnich, co jest bardzo ważnym tutaj punktem w tej historii, bo te czasy nastoletnie wygląda na to, że rzucają na całe ich życie dość wyraźne cienie. No i spotykają się na urodzinach jednej z nich i jest miło, fajnie, piją sobie tam lekki alkohol, troszeczkę plotkują, no ale potem się okazuje, że jedna z nich zostaje znaleziona Dwie pozostałe przyjaciółki postanawiają, jak już trochę się obudzą z koszmaru w jakim nagle się znalazły, postanawiają, szczególnie jedna z nich grana przez Elizabeth Moss, postanawiają dotrzeć do tego kto tak naprawdę przyczynił się do śmierci ich przyjaciół.

Przyjaciółki, bowiem okazało się, że przyjaciółka, którą gra Kate Mara, miała bardzo wiele tajemnic, znacznie więcej niż one przypuszczały i bardzo wiele rzeczy ukrywała nie tylko przed nimi, ale i własnym mężem, i własną córką, i rodziną swojego męża. No i oczywiście mamy w tle piękne wnętrza, mamy bardzo bogatych ludzi, mamy wielkie problemy bardzo bogatych ludzi, ale w tym wszystkim jest też taka historia trochę o tym, że te trzy przyjaciółki, te kobiety, Mają ze sobą jakąś historię. To oczywiście momentami jest boleśnie schematyczne i ja się trochę dziwię, że autorzy scenariusza nie postanowili trochę jednak podkręcić historii, ale z drugiej strony dobrze się to ogląda. To nie jest jakiś serial, który zmieni wasze życie, ale sama obsada Kerry Washington i Elizabeth Moss Naprawdę dają radę, szczególnie Elizabeth Moss, która ma taką niesamowitą umiejętność.

Na drugim krańcu jest Kate Moss i w ogóle grunge, czyli takie wizerunki antymodowe, heroine chic, szalancja, pewien rodzaj celowego pozowania na osobę, która nie poważa wyglądania porządnie. A Caroline Bassett Kennedy była w tym jakoś pośrodku. Ona sama nazywała swój styl prawdomównym, straightforward. Mówiła, że ubiera się tak po prostu. I rzeczywiście chyba nie kłamała. Nie wiem, czy umiała odpowiednio dać rzeczy słowo, bo nie mówiła zbyt wiele. A kobieta milcząca, tak jak kobieta martwa zresztą, jest świetna, ponieważ można na nią projektować to, co my myślimy, nasze marzenia, nasze lęki, tak jak projektowano w latach 90. tak i dziś.