Czy warto studiować informatykę? | Piątki po deployu #45
Pierwsze zajęcia masz już za sobą i właśnie zastanawiasz się czy na pewno było warto…? Nie wiemy, ale się wypowiemy, posłuchajcie! Mateusz i Miłosz zarządzają zespołami inżynierów w poznańskim software housie, zatrudniającym 250 osób. Opowiedzą Wam o tym, czy warto studiować informatykę.
I skorzystałeś z nich. Tak. Zawsze. Nie odmawiałem. A wiesz jaki ja byłem szczęśliwy? Ale to o tym porozmawiamy. Dobra. Czyli będziemy rozmawiać o tym, czy ogólnie warto iść na studia informatyczne, szczególnie jeśli rozważacie zawód w branży IT, szczególnie jako programista. Albo jakiegoś klikacza w ogóle. Jakiegoś tam w IT. Kodera. Koder. Tak jest. Programista Koder. Tak, znaczy zaczął się rok akademicki, tak? Właśnie, jeszcze się nie zaczął. Chyba teraz przyjechali ci, którzy jeszcze mają jakieś zaległości. Nie, no październik jest przecież. Aha, już jest październik. Ja myślałem, że jest wrzesień. Nie. Kampania wrześniowa już się skończyła. Oczywiście. Teraz już powitaliśmy nowych, młodych, dynamicznych, przyszłych programistów i programistki. Tak jest.
W sumie to pamiętam, no bo od razu ja myślałem, że taki uradowany wszedłem, będzie fajnie i tak dalej, ale to chyba była pani prowadząca i jakby no niestety ściągnęła nam uśmiechy z twarzy, od razu dowaliła. Powiedziała, że trzeba zapłacić teraz. Nie, nie, nie. Od razu dała jakieś zadania i na następnych zajęciach od razu je sprawdziła i chyba od razu nastarczyłem dwóję. Myślałem, że takie fajne, że się uczysz tylko na koniec semestru, a jednak nie. To ja mogę powiedzieć, że ja byłem na wielu różnych studiach, znaczy tych szkołach, uniwersytetach, politechnikach, bo byłem na UAM-ie w Poznaniu na informatyce, byłem w SKIZ-ie, Wyższa Szkoła Komunikacji i Zarządzania, tam byłem na informatyce, byłem także na Politechnice Poznańskiej na informatyce raz, później drugi raz i byłem jeszcze tak trzeci, bo zawsze mówiłem, że do trzech razy sztuka.
I faktycznie to trzech razy sztuka, bo później zaszedłem aż na drugi rok. Rozumiem, że robiłeś to wszystko po to tylko i wyłącznie, żeby się przekonać, że nie warto. Tak, tak. Znaczy, jeżeli mogę powiedzieć o swoim pierwszym dniu, bo to dla mnie było niesamowite przeżycie. A to w którym z tych trzech razy? Aha, no nie, ten na UAM-ie. Takie największe przeżycie w sumie chyba. Bo ja w ogóle, ja na studia Znaczy do samego UAM-u chodziłem na informatykę tam koło inżynierii oprogramowania, chodziłem jak byłem już w liceum. Więc ja byłem takim wiesz, trochę prymusem, że byłem tam, a potem mówię fajnie by było się tam dostać. Ja już znałem tych ziomków. Siema ziomek, ja już tu studiowałem na roku minus jeden, albo zerowym. I ja sobie dobrze to wspominałem w ogóle, bo mówię kurde, fajnie sobie siedzą, kminią sobie jakieś fajne rzeczy z programowaniem.
Wtedy w ogóle tego nie czaiłem. Udawałem, że wiem. Oni mówią, ale fajnie. I potem trafiłem na ten pierwszy rok, to tu jakieś koła naukowe. Ja mówię, przecież to jest wszystko, co mnie interesuje. Ja nie wiedziałem, które koło naukowe wybrać. Chciałem być w każdym. To dlaczego potoczyło się, jak się potoczyło? Wiesz dlaczego? Dużo było matematyki dziwnej, która mnie przerosła. Dziwnej, nie tej normalnej, tej dziwnej. Nie, ale wiesz co mnie denerwowało? Był taki pan od logiki, algorytmów nie, od logiki na pewno i tam był taki problem, że ja zrobiłem to zadanie poprawnie, a on powiedział, że to jest niepoprawnie. I on to tak losowo to sobie robił, tak randomowo w ogóle. Mówi, a tu źle, tu dobrze. I wiesz, idziesz potem na korytarzu z jakimiś tam ziomkami i mówisz, hej słuchaj, ja zrobiłem tak, a ty tak.
Oni nie wiedzieli w ogóle, co to jest komputer. Ale uważasz, że wybrali informatykę dlatego, że słyszeli, że to dobry zawód po prostu? Wtedy słyszeli, że dobry zawód, teraz słyszysz, że dobrze zarabiają. A wiesz w ogóle, jaki jest najpopularniejszy kierunek, albo jaki był w zeszłym roku akademickim, tym 2021? Informatyka. No tak. Spośród w sumie studentów jest 430 tysięcy, czy było w zeszłym roku akademickim, z czego około tam 33-34 tysiące na informatyce. Ciekawe, ile skończy, nie? No, ciekawe właśnie. To jest ciekawe. Tylko czy to będzie świadczyło o tym, że co, mamy lepszą kadrę programistyczną w Polsce?
Chociaż poszło też trochę do przodu, bo tam od kolegów słyszałem, że na kolejnych latach później były ciekawsze w ogóle rzeczy, nie? Tak, o tym trochę wspomnę, bo, jak powiem, zasięgnąłem opinii osób, które rzeczywiście studiowały i skończyły informatykę, bo my takiego doświadczenia nie mamy. Mamy doświadczenie, tylko jak to nie było fajnie. W ogóle muszę powiedzieć, Mateusz, że siedziałem sobie na przykład na wykładach i myślałem sobie o takich rzeczach, co ja zrobię w domu, co ja sobie poprogramuję. Teraz ktoś powie, coś tutaj nie pod kopułką, nie bardzo, ale muszę powiedzieć, że no naprawdę, kurde, siedziałem i sobie kminiem, co ja sobie napiszę w domu. W ogóle miałem w liceum tak, że pisałem na kartce program. Program by pisać na kartce. Naprawdę, w PHP. Ale do tego właśnie chcę nawiązać, bo to mnie nie dziwi jako pierwszy język programowania.
Akurat teraz możemy powiedzieć, że tak, ale zobacz, że zainteresowałeś się już programowaniem przed studiami? Nie, nie, Mateusz. Nie? Nie programowałeś przed studiami? Jeszcze wcześniej. No dobrze, jeszcze wcześniej. No przed studiami ogólnie. Kariera filmowa już była z tym związana. Dobrze. Do tego nawiążemy w następnym vlogu. A teraz chciałbym jeszcze powiedzieć, że zobacz, mamy informatykę jako najpopularniejszy kierunek. Wiesz, jaki jest w ogóle drugi najpopularniejszy? Bioinformatyka. No nie wiem. Nie, nie. Jest biotechnologia i to jest na dwunastym dopiero. Okej, no to niech będzie jakaś pedagogika, coś tam, coś tam. Nie.
A to będziemy zgadywać tak cały czas, Mateusz? Nie, powiem ci. Psychologia. Psychologia. Tak, może dlatego, żeby leczyć to wypalenie zawodowe tych informatyków, którzy poszli tam na siłę. A pytanie, czy to nie jest tak, że idą na taki kierunek, bo mówią, a nie wiem co wybrać, a na coś pójdę. Pewnie tak. Ja w ogóle zastanawiam się, czy osoby mające tam ile? 18, 19 lat? 19 chyba, tak? No, 19, 20. Są w stanie podjąć taką decyzję? Czy takie akurat studia są dla nich? Ja nie wiedziałem czy po podstawówce gimnazjum jest dla mnie. Ja nie pracuję w zawodzie wyuczonym, jeżeli można tak powiedzieć, więc też jestem tego przykładem. Z ciekawostek powiem Ci jeszcze, ile osób było na jedno zgłoszenie, ile kandydatów na jedno miejsce w ten sposób.
I teraz inżynieria internetu rzeczy, czyli po angielsku tak zwane IoT, to bardziej znajomy wyraz, 29,4 osoby. Ale wiesz co jest odnośnie tych osób, które może nie wiedzą co wybrać, to właśnie ciekawe jest drugie miejsce w tym rankingu, czyli orientalistyka, koreanistyka, a potem na trzecim miejscu japonistyka. A to, że tam było mało chętnych. Nie, właśnie dużo. Tam Korani syka 24 osoby na jedno miejsce, a Japoni syka 16,5. A, to może po prostu miejsc było tylko na przykład jedno. A, to też mogło być mało. A właśnie chciałem nawiązać do tego, co powiedziałeś, że jednak ty już byłeś związany z programowaniem dużo wcześniej. Ja też się tym programowaniem interesowałem już w gimnazjum, w liceum, też chodziłem na jakieś dodatkowe zajęcia.
Zobacz, często się mówi, że programiści to jest jednak taki zawód, w którym ciągle się uczysz i ciągle musisz się uczyć i sprawdzać nowe rzeczy. Kiedyś o tym myślałem i chodziłem po ulicy i mówiłem, tylko programiści się muszą rozwijać, reszta nie. Ale prawda jest taka, że mechanik też musi się rozwijać, nie? Też musi poznawać nowe rzeczy, poszukać w necie jakieś tam na forum, jak tam Zbigniew zrobił tam dolotowy na przykład jakiś tam i tak dalej. Też się uczą. Może tutaj to bardziej widać w ogóle też, nie? I trochę więcej, może trochę szybciej trzeba się uczyć. Żeby być na bieżąco. Tak, ale wydaje mi się, że studia właśnie też mogą być taką motywacją do nauki. A według mnie studia będą takim hamulcem. No, że idziesz sobie na studia, a ty wiesz, pędzisz tu... Mój przykład.
Programuję sobie już, tak? Tworzę już aplikacje, przecież już wiem o co chodzi. Wiem co to jest klasa, wiem co to jest dziedziczenie. Wszystko znam, tak? I idziesz na studia, a tam hamulec zaciągnięty, I mówimy hola hola, zacznijmy od początku. Wskaźniczek, obiekcik, co i jak. No i trochę to może irytować osoby, które już wcześniej to poznały. Nie mówię, że będąc na studiach wszystko kumałem, tak, bo bym tutaj skłamał ostro, no ale, kurczę, dużo rzeczy było takich, które dla mnie były czymś banalnym po prostu, nie? Tak, ale to ja Ci powiem tak, bo Ty teraz mówisz bardzo ze swojej perspektywy. Ja mówię z perspektywy osoby, która wcześniej już coś programowała. Dokładnie. I nawet bym powiedział, że praktykowała to dość mocno.
Ale zobacz też, że powiedzmy, podejmę pewne założenie. Jesteśmy w miejscu swoim zawodowym, z którego jesteśmy zadowoleni. Powiedzmy, że jesteśmy zadowoleni. Powiedzmy. To teraz my możemy sobie powiedzieć, a studia informatyczne nie były nam potrzebne. Jesteśmy zadowoleni gdzie jesteśmy, osiągnęliśmy to bez tych studiów. I myślę, że to ma też pewien wpływ na tą naszą ocenę. Może gdybyś pracował w zawodzie, w którego nie byś był zadowolony, albo klepałbyś cały czas tego PHP, albo by cię zmusili do robienia no-code'u, to byś powiedział, kurde, zrobiłbym te studia, to może by mi dali lepszą robotę. Ale paradoksalnie, ja myślę, że będąc na tych studiach, będąc na Politechnice wiele razy, to mi pomogło być tu, gdzie jestem. Mnie to tak bardziej zmotywowało. No na pewno. Żeby trochę pokazać, że te studia faktycznie nie są mi potrzebne.
Miłusz, zaryzykuję takie stwierdzenie, że miejsce, w którym jesteś, jest sumą wypadkowych decyzji, które podjąłeś w przeszłości. Między innymi tego, że nie skończyłeś studiów i zaczynałeś trzy kierunki. Boże, to było niesamowite Mateusz. Takiego podsumowania mojego życia jeszcze nie słyszałem. Nawiązującego do matematyki. No zobacz. I ty może jeszcze tej geografii, którą studiowałeś, na maturze zdawałeś. No ja niemal planet oglądałem. Pełny obraz Miłosza nam się tu kreuje. Wiesz co, bo właśnie zebrałem sobie te opinie, między innymi też mojego brata, który wcześniej... Znowu twój brat się pojawi w podcaście? Tak, pojawi się brat. On studiował informatykę, w przeciwieństwie do mnie. Pojawi się jako wzmianka teraz. I on powiedział, że jak pochodził do studiów pierwszego stopnia, to nie ma żadnego doświadczenia w programowaniu.
Właśnie nawet strony w HTML nie zrobił. Powiedział, że... No to jest żart, Mateusz. No nic, po prostu stwierdził informatykę. I później takich programistów mamy? No zobacz, on też nie narzeka. A może inni na niego narzekają? Wiesz co, on napisał, że jakby w ogóle studia mu trochę otworzyły myślenie na programowanie. Zaczynał właśnie od tych samych podstaw, o których ty mówiłeś, na przykład też w wskaźnikach, ale też powiedział o rysowaniu tych grafów UML i nawet wspomniał, że do teraz, kiedy ma jakiś trudniejszy problem do rozwiązania, rysuje sobie na przykład grafy. I to dało mu taki pewien uniwersalny sposób myślenia, który wykorzystuje do dzisiaj. Ja bym powiedział, Mateusz, że ja też w ogóle, jak mam większy problem do rozkminienia, siadam sobie i robię sobie takie drzewo i sprawdzam sobie tak z logiki, czy jest tautologia na przykład, czy jej nie ma.
Tak wracam do tego, jak... Wiesz co, i on wspomniał właśnie jeszcze w jakich językach programował i o dziwo właśnie też wspomniałeś na początku, że trochę to idzie jednak do przodu i jest bardziej związane z tym, z czym rzeczywiście zajmujesz się zawodowo i był web scrapping w Pythonie, było trochę machine learningu. On też akurat był związany tutaj z Javą, więc jakby znał Javę, miał na studiach, no i nauczył się Kotlina i zdecydował się tutaj na puście w Mobile, więc wydaje mi się, że jemu akurat pomogło wybrać ten kierunek i w pewnym sensie gdzieś go, jeżeli tak mogę powiedzieć, ukształtować zawodowo. Na drugim roku chyba miałem zajęcia z Javy. Pamiętam, że byłem na tych zajęciach. Teraz się trochę wstydzę tego, a ja mówiłem do gościa, że ta czawa jest wolna i nie ma co tam w ogóle w tym robić, tylko php.
I mówiłem, po co te wszystkie klasy tam i tak dalej, przecież to można ładniej zrobić. Tak. To mam jeszcze jedno ciekawe spostrzeżenie, którym się podzielił Fabian. Powiedział, że jedną z rzeczy, które studia go nauczyły, są regexy i to jest chyba jedyna rzecz, której używa najczęściej ze studiów, przy czym chyba nie jest sam zadowolony i powiedział, że jego koledzy nie znają regexów i on się może pochwalić, ja znam tutaj, wiem i tak dalej. Ja mam z tego certyfikaty, także Fabian, gratuluję, niesamowite to jest osiągnięcie, oby tak dalej i regex niech wejdą na wyższy poziom. No dobra, ale to widzisz, że każdy coś z tego sobie wyciąga. To nie jest tak, że nic się nie nauczyłeś.
Ja też się nauczyłem. Ja nie mówię, że nie. Nauczyłem się ściągać, nauczyłem się szukać po grupach. A najbardziej wiesz, co mnie w ogóle stresowało? Że ktoś z grupy ma zadania z zeszłego roku, bo ma tam jakieś kumpli, coś tam. Ja nie miałem kumpli w ogóle, jak znajomych można mieć. No i oni mieli, a ja mówię, kurde, ja tego nie mam, nie? Im będzie łatwiej, a mi trudniej. I chciałem być takim prymusem przez chwilę, ale nie udało mi się. Nie wytrzymałem tego. Jak wspominasz o ściąganiu, to ja przyznam, miałem jedną taką historię. Ściągałeś? Nie, generalnie właśnie bardzo mało ściągałem. Bardzo mało ściągałeś? Nie, bardzo mało. Nie, bardzo mało. I miałem coś takiego jak techniki komputerowe czy coś takiego.
To dostęp PowerPointem? Nie, miałem C-LAB-a i trochę tam programowania było i właśnie było tak, że była jakaś prosta rzecz, napisać program, który jakby symuluje kostkę, czyli losuje liczby od 1 do 6 w filu i rzutach czy coś takiego. No i siedzę sobie w tej sali, mieliśmy tam jakiś już egzamin, no i ja tak piszę tam program, bo kilka takich tego typu programów. Obracam się na lewo i ktoś pod klawiaturą ściąga, jedzie. Obracam się na prawo, ktoś tam gdzieś na kompie sobie coś wyświetlił i ściąga. No i patrzę, kurde, wszyscy ściągajmy, a jedyny tutaj, wiesz, no, sprawiedliwy, tak, i tak dalej. I mówię, kurde, no dobra, też co się tam... Ten frajer się pan nazywa. No właśnie, i my tak sięgam ręką do plecaka, tak się schylam, schylam i w tym momencie prowadzący, ha, pan Anioła ściąga dwója, nie? I mówisz mi, jako jedyny zostałem dwója?
Bo Mateusz, umień się, żeby ściągać to trzeba umieć. No widzisz, obracałem się na kolegów, oni skoczyli do studni, widzisz, ja też, tylko ja się utopiłem. I potem wstałeś i wyszedłeś po prostu? Czy powiedziałeś, a proszę pana, a tam kumpel. Nie, poszedłem grzecznie na poprawkę, już dostałem piątkę wtedy. Czyli jednak umiałeś. Umiałem, ale widzisz, tak właśnie było, że mnie podkusiło. A co tam miałeś w plecaku? Kanapki? Tak, kanapki. Miałem te programy wydrukowane i z kartki chciałem przepisać. No pamięć się nauczyłeś. No i tak wygląda paźnie polskie szkolnictwo. Dlatego lepiej, żeby w te betoniarki poszedłeś, Mateusz. Jeszcze jedną taką obserwację, jaką się tutaj właśnie podzielił też inny kolega, Jakub.
Zgadzam się. Zgadzam się z tym. Znajomości to podstawa w tym państwie. Bez tego nic się nie uda. Żadnego ministerstwa nie stworzysz. Dlatego możesz sobie poprogramować też z kumplami. Ale nie, fakt, że w ogóle widzę na przykład na LinkedInie dużo takich osób, które ze mną były na studiach. Nie, że tam ogrom, ale byłem na różnych, to widziałem. No i są w tej branży IT. A widziałem też osoby, które nie są. A na przykład skończyły te studia też, więc nie wiem dlaczego. Czyli i są, i nie są, i skończyły, i nie skończyły. Jest i tak, i tak. No i życie, po prostu tak jest życie. Podsumowując. Studia nie są niczym złym. Dokładnie. Ja mogę ze swojej strony powiedzieć, polecam każdemu zobaczyć, każdy wyciągnie z tego, coś na pewno wyciągnie, chyba, że skończy po dwóch tygodniach, to wyciągnie dość szybko, nic.
I zobaczy, że jednak trzeba zrobić coś innego, ale w sumie taka weryfikacja szybka też jest dobra, tak wiesz. Weryfikacja, czy to jest dla ciebie? Tak, dokładnie. Jak ty, Mateusz, mnie znasz. Ja się generalnie z tobą zgadzam, Miłosz. I znowu ten odcinek. Wiesz, Mateusz, dobrze, że odcinki, w których się zgadzamy, nigdy nie mają dużej oglądalności. Co mam powiedzieć, że tylko studia, czy nigdy studia? Bo jak powiedziałeś, że warto sprawdzić, to ja muszę jakoś tak po drugiej stronie się ustawić. Dobra, nie musisz. Jak się zgadzasz ze mną, to się zgadzasz. Zgadzam się, że warto spróbować. Nie warto robić ich na siłę, ale warto spróbować. Nie warto robić ich dla mamy i taty. Dokładnie. I dla babci. Też. Dobrze? No i dobrze. To jest podsumowanie tego odcinka?
Tak, to jest podsumowanie. Idźcie na studia, sprawdźcie i dajcie znać w komentarzach, co Was przekonało do studiów i czego się tam nauczyliście. Tak jest. No to luźno. Dzięki, cześć. Dzięki, hej.
Pokazano wszystkie 22 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Miłosz Kusiciel i Mateusz Anioła omawiają temat studiów informatycznych.
Mateusz opowiada o negatywnych emocjach związanej z wyborem studiów informatycznych.
Miłosz i Mateusz omawiają, czy wartość na studia informatyczne, szczególnie dla programisty.
Mateusz opisuje swoje doświadczenia z studiów informatycznych na UAM-ie.
Miłosz i Mateusz omawiają wpływ prowadzących na doświadczenie studenckie.
Miłosz przedstawia statystyki dotyczące popularności studiów informatycznych.
Miłosz i Mateusz omawiają znaczenie doświadczenia w wyborze kierunku studiów.
Miłosz i Mateusz podsumowują rozmowę i podkreślają, że warto spróbować studiów informatycznych, ale nie na siłę.
Miłosz i Mateusz dziękują za uwagę i proponują komentarze w komentarzach.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Pierwsze zajęcia masz już za sobą i właśnie zastanawiasz się czy na pewno było warto…? Nie wiemy, ale się wypowiemy, posłuchajcie!
Mateusz i Miłosz zarządzają zespołami inżynierów w poznańskim software housie, zatrudniającym 250 osób. Opowiedzą Wam o tym, czy warto studiować informatykę.