[#191] NAPARZANKA | Piątek - serial oryginalny

Czekasz z utęsknieniem na styczeń, bo wtedy na Sri Lance jest zbierana dimbula albo na czerwiec, bo w Tajwanie właśnie zrywają baihao. A jak ktoś poprosi Cię o czerwoną herbatę, to nie wiesz, czy chodzi o czerwoną chińską hong cha czy o puer, czy może o hibiskusa albo rojbosa. A potem się okazuje, że chodziło o kolor opakowania, no i przyjaźń się kończy. Z Kaśką się już nie spotykam. Na drugiej randce zbiła mi pokrywkę od gajwanu i powiedziała, że moje show mei dziwnie smakuje. Ten związek po prostu nie miał przyszłości. Zawsze jak widzę, jak ktoś pije herbatę z torebki, i to z przyjemnością, to podchodzę i zagaduję i pytam, hej, powiedz mi, jak to jest pić gówno?

Im pasja większa, tym rośnie zapotrzebowanie nie tylko na herbatę, ale i cały asortyment. Zaczyna się niewinnie, bo od czajniczka. Musisz wybrać, czy ma być szklany, ceramiczny czy żeliwny. To bardzo ważne. Oczywiście tylko i wyłącznie dla Ciebie, bo wszystkich innych jebie to, z czego polejesz im naparu. I tak już od godziny muszą słuchać, jaka to herbata jest zajebista i w ogóle. Potem wyciągasz gajwan i robisz wszystko, żeby się nim nie poparzyć i nie wyjść na debila. Możesz też ogarnąć sobie chahai, czyli morze herbaty, zwane też czarą sprawiedliwości. Jak Cię nie stać, to kupujesz mlecznik z bazaru i wciskasz kit, że to vintage pamiątka po ciotce z Tajwanu. Potem nalewasz wszystkim porcję herbatki do czarki i możecie w końcu zacząć rozmawiać o czymś innym niż herbata. Oczywiście warto mieć przy sobie wagę, termometr, stoper i sitko, a jeżeli to za mało, to możesz jeszcze kupić tzw. mat chawan, a do tego chasen oraz chashaku.