[#154] CHCIELIŚCIE TO MACIE | Piątek - serial oryginalny

Zacznijmy od moich starych śmieci, czyli Bemowa. Dzielnica prężnie się rozwija i w końcu doczekała się swojej stacji metra, chociaż nie wyobrażam sobie, by ktoś miał szczerą ochotę w środku dnia jechać na Bemowo z centrum, a nie w drugą stronę. Ale to nieważne. Ważne, że jeżeli jesteście cukrzykami, to na tej stacji musicie uważać, bo na suficie wisi w chuj czekolady. Serio, architektem musiał być szwajcarski mistrz czekolady, który mieszka w Australii, bo zajebał Milką cały sufit. Całość wygląda jak mokry sen każdego właściciela kawiarni. Ściany z kolei najpewniej pozyskano od naszych wschodnich sąsiadów, bowiem pogięte kraty wyglądają jak po putinowskim ostrzale artyleryjskim. Kafelki robił chyba pan Andrzej z Krakowa, bowiem szukać tu logicznego wzoru można tylko po pijaku. Na środku zaś, rzekł architekt, walniemy słupy w mieszance sinego, gryndżpanu i morskiego.

Tutaj czekoladowe kasetony są po prostu inaczej ułożone, a kraty na ścianach mają inny kolor, a tak poza tym to nie ma większej różnicy. Wszędzie mamy też ładne betonowo-marmurowe ławeczki, które pozwolą nam bezpośrednio stykać się plecami z osobami siedzącymi z tyłu lub posłużą za przelotne łóżko z męczonym melanżami w centrum studenckim niedobitkom. Trzeba też oddać planistom i designerom, że zadbali również o inne części stacji, takie jak korytarz okalający całość. Wszystko utrzymane jest w ciepłym, nieco piaskowo-kruszcowym stylu, który nieotwarcie kojarzy mi się z wnętrzem jakiegoś coffee shopu. Tylko łazienki jakieś takie szare i więzienne, ale może dlatego, że takie łatwiej domywać z tego, co zostawiają tam moi rodacy. Wiadomo jak jest. Najdłuższe schody ruchome w Polsce znajdują się właśnie na drugiej linii metra, a dokładniej na stacji Centrum Nauki Kopernik.