31. Skąd pochodzimy? Wyniki DNA

Tak. Tam do słuchania, czytania uszami. Czytania uszami, tak. Chciałam powiedzieć. Co ostatnio tam przeczytałaś? No właśnie. Nie spodziewałam się, że przeczytam uszami taką książkę, jaka tam jest. Też się nie spodziewałem, że coś przeczytasz. No właśnie. Jest to Maria Peszek, książka Marii Peszek i Jana Peszka, pod tytułem Zen. Ja mam taki stosunek do Marii Peszek bardzo ambiwalentny, w sensie z jednej strony totalnie ją od zawsze mega cenię, Z drugiej strony mam czasami takie, że się trochę jej boję. Nie wiem, jest taka po prostu bardzo wyrazista i może czasami dla mnie za bardzo, chociaż ja lubię generalnie wyraziste rzeczy.

Pewnie gdybym nie usłyszała o tej książce wcześniej, nie czytała różnych wywiadów z Marią Peszek i z Janem Peszkiem, z jej ojcem, to może bym po tę książkę nie sięgnęła, ale jak ją zobaczyłam, że jest w Bugbicie i że mogę sobie po prostu jej posłuchać, nie wiem, robiąc różne rzeczy, to stwierdziłam, że dam jej szansę i to była bardzo dobra i niezmarnowana szansa. Bardzo podoba mi się formuła tej książki i tego, że jest ona po prostu niezwykle głęboka. Jest to po prostu książka o życiu. A ja lubię książki o życiu. No tak. Tym bardziej, że... Nawet pisać. Nawet pisać, dokładnie. Tym bardziej, że na temat jakby córki, która rozmawia z ojcem jest mi bardzo bliski, bo sama marzyłabym, żeby taką rozmowę z moim ojcem przeprowadzić, a już nie mam na to szans.

A tam jest taka historia, że oni zaczęli ze sobą rozmawiać, właśnie z myślą o książce i Jan Peszek doznał bardzo rozległego zawału serca. I właściwie był praktycznie na łożu śmierci i postanowili wtedy zagęścić ruchy i tę książkę na pewno już napisać. I to jest książka, tak zawsze mi się wydawało, że wiesz, takie książki pod tytułem rozmowa, czy tam wywiad rzeka, to się robi w dwa dni, nie? Wiesz, o co chodzi. Że się spotykamy, gadamy, a potem daje się to komuś do przepisania. No, pewnie są tacy, którzy tak robią. Pewnie są tacy, którzy tak robią, ale ta książka powstawała kilka lat. I to też widać po tym, jak ona się rozwija. I bardzo wszystkich zachęcam do spojrzenia na swoje życie przez pryzmat Dwójki bliskich sobie ludzi, z drugiej strony ludzi, którzy są zupełnie inni, z trzeciej strony ludzi, którzy są artystami, z czwartej strony przedstawicieli różnych pokoleń, dwóch płci, dwóch światów, no naprawdę coś bardzo, bardzo bogatego, taka perełka powiedziałabym.

To muszę zobaczyć. Znaczy ja Maria Peszek bardzo lubię od pewnego momentu. Na początku jakoś tak mi za bardzo nie podchodziło to co robi przy pierwszej płycie. Natomiast pojechałem na Openera. Mhm. Gdzie występowała tego samego dnia co Gossip. Ja tak bardzo, bardzo się nastawiałem na Gossip i chciałem tam po prostu zobaczyć Badditto po prostu w akcji jak tam wiesz, no bo słyszałem, że ma super energię na koncertach, natomiast po Marii Peszek w ogóle nie miała szans zrobić na mnie żadnego wrażenia. Po prostu Maria Peszek tak rozwaliła system, no po prostu byłem w szoku i od tamtej pory uwielbiam, aż mam ciary jak sobie przypominam ten koncert. Zresztą nasza znajoma Kasia Ostrowska, którą serdecznie pozdrawiamy, jest wielką fanką Marii Peszek.

Nawet nie wiem, czy nie była przewodniczącą fanklubu Marii Peszek i bardzo tam prężnie działała. I też chyba za sprawą Kasi trochę wizerunek Marii mi się ocieplił. Nie wiem, jakoś tak, wiesz jak jest, czasami mi się wydaje, Że jeżeli ktoś mówi bardzo dosadnie prawdę i się nie boi tego mówić, to taka osoba może przerażać. I czasami jej się nie chce słuchać, bo się trochę boisz tego, czego się dowiesz o świecie. I to chyba jest... To jest mój przypadek... Nie trzeba się ze wszystkim zgadzać. Też się nie ze wszystkim zgadzam. Nie ze wszystkimi tekstami. Ale ja się czasami boję, że mi jakaś myśl zakiełkuje. No, dokładnie o to chodzi. Ale nie ze wszystkimi tam tekstami się zgadzam, ale...

Ale tym razem coś takiego bardziej literackiego i Marii Weszek. Powiedz mi, gdybyś ty miał na przykład taką rozmowę, z którąś ze swoich rodziców przeprowadzić, taki wywiad rzeka, to z kim byś to zrobił? Z mamą czy z tatą? Z obojgiem pewnie, natomiast to byłyby dwie zupełnie różne książki, dwie zupełnie różne, dwa zupełnie różne takie nastroje. Moim zdaniem książkę, którą bym napisał w ten sposób z tatą, to po prostu można byłoby się zsikać ze śmiechu czytając, na pewno ogromnym Bardzo dużym, obszernym rozdziałem byłoby, byłyby historie mojego taty z wojska. Nie wiem, czy tutaj opowiadałem, ale na wszelki wypadek przypomnę, to jest, mój tata jest jedynym przypadkiem, o jakim słyszałem, żeby Poborowego wyrzucili z wojska.