Skawińska Magda - "Libacja"

Notatkę biura prasy dotyczącą spotkania w Przyjaciółce dostałam od koleżanki. Zajmi się tym tematem, zaproponowała. Boże, to zbiorowe picie wódki wygląda tu na orgie. Wódkę się piło przy bardzo wielu okazjach. Nigdy strasznie dużo, ale bywała wódka. Notatki były wtedy zwyczaje, w redakcjach się pijało, nie mogę powiedzieć. Kilka dni po Libacji na Kongresie Związków Zawodowych przemawia pierwszy sekretarz Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Władysław Gomułka. W związku z tym Że agresja Izraela na kraje arabskie spotkała się z aplauzem w sjonistycznych środowiskach Żydów, obywateli polskich, które nawet z tej okazji urządzały libację, pragnę oświadczyć co następuje.

Libacja. Reportaż Magdy Skawińskiej. Myślę o tamtych dziwnych czasach. Dziennikarki napiły się wódki, a rozdmuchano to w polityczną aferę. Zaczynam szukać bohaterów zdarzeń. Wiele osób nie żyje. Inne są za granicą i nie ma z nimi kontaktu. Jeszcze inne nie chcą ze mną rozmawiać. Twierdzą, że nic już nie pamiętają. Trzy spośród kilkunastu uczestniczek spotkania w przyjaciółce po prawie dwumiesięcznych negocjacjach godzą się na spotkanie. Przyjaciółka to nie był żaden honor. Honor to było pracować w wielkim dzienniku, w piśmie kulturalnym, błyszczeć. Ja robiłam w dodatku specjalizację międzynarodową, z którą nie miałam co robić w przyjaciółce, zupełnie.

Czy można popijać podczas jedzenia na przykład herbatę, czy też pije się ją po jedzeniu? Moi rodzice nie zwracali uwagi na to, że na przodzie wyrosły mi nieprawidłowo dwa zęby. Wadę tę można było usunąć wcześniej, ale ja zorientowałam się dopiero mając 16 lat. Okazało się, że na leczenie jest już za późno. Teraz mam 21 lat i skrzywione zęby są dla mnie tragedią. Błagam Cię, droga przyjaciółko, napisz, czy istnieje jakiś sposób na uregulowanie uzębienia? A teraz o samej Libacji powinniśmy opowiedzieć, jak to było. Kto to zainicjował? Ja pamiętam bardzo dobrze.

Po prostu to pamiętam. I to była cała libacja. Ja myślę, że kościel z tej całej sprawy to jest taki, że było w redakcji dwóch facetów, którzy mieli kontakty, myślę, że ze służbami, Ja uważam, że oni po prostu chcieli stanowiska, że Wiesiec chciał być kierownikiem jednej z redakcji, a Tadeusz chciał być sekretarzem redakcji. Myślę, że to jest na takiej zasadzie. Ale ja myślę, że głównie chodziło o taki przypadek w prasie. Ta wódka koleżeńska bardzo im się do tego przydała. Wiesław nie żyje. Długo szukam Tadeusza. I kiedy znajduję go, to dziwię się, że najszybciej ze wszystkich godzi się na spotkanie. Hałas? To jest niemożliwe. To jest niemożliwe.

Jego żona w czasie agresji urządziła przyjęcie na cześć zwycięstwa Izraela. Nie uczestniczyła w tym spotkaniu i to było tym śmieszniejsze. Libację wykorzystano jako pretekst do odwołania generała ze stanowiska dowódcy Wojsk Obrony Powietrznej Kraju. Generał nie żyje. Telefonuje do jego żony. Stanowczo odmawia rozmowy na ten temat. Mówi, że powrót do tych wydarzeń jest zbyt bolesny. Szybko kończy, przeprasza i odkłada słuchawkę. Ja również bardzo niechętnie o tym mówię. To ogromny dramat. Trudno jest krzywdy znosić, a krzywdy od ludzi, do których powinno się mieć zaufanie znosić znacznie trudniej.

Ludzie są szalenie sprawnieni życzliwości i ciepła. Ja myślę, że my nie powinniśmy sobie żałować tego ciepła nawzajem, chociaż życie nas bombarduje sprawami ze wszystkich stron i jesteśmy czasami zniecierpliwieni i zdenerwowani, ale przy tym wszystkim my jako pismo chcemy kształtować tę taką czynną postawę życzliwości. Ja szukam pani Anny Wysznackiej. Tu ktoś wymyślił intrygę, jedną pod Gomułkę, że on w 1967 roku o tej libacji powiedział, a druga, proszę pani, pod tych, którzy chcieli stworzyć w Polsce fikcję, że Żydów się wygania.