Migiem do strzelgi wandalizm jakim Kubuś skalał biedny plakat, a logiczna układanka ułożyła się w okamgnieniu. Doskonale wiedzieli po jaki oddział mają w tych sytuacjach dzwonić. Ochlapany kubkiem wody obudziłem się ze skurwysyńskim bólem głowy. Kształty i barwy rozmywały mi się w oczach. Tym tymczasowo tłumaczyłem sobie rażącą jaskrawość pomieszczenia. Jednak z każdą kolejną chwilą i jak się okazuje rzucanymi w moją stronę ceramicznymi naczyniami naprawdę zajebie tych bolesławian, zdawałem sobie sprawę, że trafiłem do aresztu... Świeżakowego. Po drugiej stronie stołu, do którego przykuty byłem kajdankami, siedział kurwnie męski Czosneczek Czesio. W ciemnych okularach, paląc fajki i gniotąc pety o zdjęcia i portrety pamięciowe poszukiwanych.
Jak to krzesełko? No bo Dudkiewicz jeszcze zanim kadencję skończył to podpisał, żeby stare baby prądem jebać. A. Nie no, panie zdrowładzo, to wszystko pomyłka, bo ja tych komunistów jak przykładny obywatel chciałem powyjaśniać i dlatego ten napis, bo to taki żart, a nie realne groźby. A ten grzyb się przyjebał do mnie i mi deską w łeb za to wypierdolił. Pan zobaczy guza tu na mojej głowie. I to wszystko tak... Nie dane mi było dokończyć tego monologu. W sali rozległ się alarm, wzywający wszystkie oddziały do mobilizacji. Bez słowa Czesio, a zanim wszystkie basie wybiegły z pomieszczenia, z korytarza słychać było gęsty gwar ewakuacji. A ja zostałbym, tak gdybym nie zauważył skaczącej pode mną truskaweczki Tosi z kluczykiem w ręku,
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Reupload