Sen o wilczycy | MOTHER HORSE EYES

Mieszkałem więc w Dolinie Śmierci, zadawałem się z rodziną Mansona, a Charlie ciągle wspominał jakiegoś wujka Adolfa. Uznawałem, że mówił o Hitlerze, bo trochę kręciła go ta cała biała supremacja, ale potem zacząłem rozumieć, że mówi o facecie, który nadal żyje. I któregoś dnia ten facet po prostu się pojawił. Poprosili mnie, żebym przyszedł do ich chaty, a tam siedział ten staruszek. Białe włosy, mocna opalenizna, porana z marszczkami twarz, blade oczy. Przedstawił się jako Adolf i miał niemiecki akcent. Wcale nie ukrywał, że był kiedyś nazistą, co mnie trochę zestresowało. To raczej jedna z tych rzeczy, którymi człowiek się nie chwali. Powiedział, że znalazł Charlie'ego w Berkeley i że Charlie był idealny do mojego celu. Zapytałem, jaki to cel, a on odpowiedział – testowanie.

To jest kolega z gimnazjum, który przychodzi i mówi, miałem dzisiaj pojebany sen i zaczyna opowiadać. Wszyscy są jak... Nigdy nie miałem takiej sytuacji i cieszę się, że jej nie miałem. Pierwsze skojarzenie. Czyli wiemy, że wujek Adolf, który w zeszłym odcinku sobie myśleliśmy, że to może być ten nazista, który opisywał swoją historię z obozu. W którym powstał portal. On teraz razem z rodziną Mansona stworzył albo znalazł nowy portal, który właśnie teraz widzimy w sumie z perspektywy kogoś, kto nie jest naukowcem i nie mówi nam po prostu, że to są mięsiste otwory takie, jakie Japończycy zrobili w tysiąc dziewięćset... tylko ktoś rzeczywiście, kto jest, wiecie, zwykłym człowiekiem, I guess, opisuje ten portal i widok tego jest tak paskudny, kiedy jest opisany językiem

Czyli widzimy, że cały świat już się angażuje w budowanie tych interfejsów. Co tam robił wieloryby Maciek? Zaraz się dowiesz. To będzie w następnym, nie tym od razu, tylko jeszcze w następnym poście. Bo ten autor, wiemy, że on lubi sobie robić takie, wiecie, poszatkowane te historie. To się wszystko tak pięknie składa. Ale to właśnie... Wy jeszcze nie wiecie, co was czeka. Aha, bo to jest ponumerowane, okej. Bo ja się zastanawiam, czy gdyby... Tak. Złożyć wszystkie historie tego typa naćpanego z pustyni od Mansona i złożyć wszystkie historie z Korei, te wojenne, to nie powstałyby zupełnie dwa opowiadania, które byłyby... W sensie... Że to przemieszanie wciąż próbuje znaleźć cel tego przemieszania, że cały czas tracę wątek.