Czym różnią się retail, DTC i DNVB e-commerce?
E-commerce nie jest jednorodny, dlatego sklepy internetowe zasadniczo dzielimy na 3 podstawowe modele biznesowe - retial e-commerce, DTC e-commerce i DNVB e-commerce. O różnicach, jakie je dzielą, kosztach pozyskiwania ruchu, wejściowych poziomach konwersji opowiada Adrian Pakulski, CEO agencji SEO Paq Studio.Jeśli chcesz być na bieżąco z najnowszymi odcinkami z obszarów: SEO i e-commerce, obserwuj nasze kanały:Agencja SEO: https://paq-studio.comYouTube: https://www.youtube.com/@PaqStudioFacebook: https://www.facebook.com/agencjapaqstudioBlog: https://paq-studio.com/blog-seo/
Czym różnią się retail i e-commerce od DTC i DNVB e-commerce? Przede wszystkim to trzy różne biznesy. Łączy ich w zasadzie tylko fakt, że wszystkie trzy są osadzone w digitalu, handlują produktami i mają podobnych, bo jednak nie tych samych klientów. Zacznijmy od oczywistości czyli retailu. Retail e-commerce. Retail to taki typowy sklep internetowy. Sprzedajesz obce produkty, które kupujesz od producenta, importera, hurtownika, sprzedajesz w dużej skali, masz potencjał do szybkiego wzrostu, szybkiego skalowania tego biznesu. Twoją marką jest marka sprzedawcy i budowa doświadczenia wokół tego procesu. Przykładem takiego sklepu z branży odzieżowej będzie np. Zalando. Dalej mamy DTC e-commerce. DTC z angielskiego direct to customer, to model e-commerce, który zakłada, że właściciel marki sprzedaje swoje produkty bezpośrednio do ostatecznego konsumenta.
Słowem kluczem jest tutaj właściciel marki, a nie do końca producent, a właściciel marki. Choć sklep producencki też może należeć do kategorii DTC e-commerce, ale po kolei. Przykładem takiego sklepu z branży odzieżowej będzie np. oficjalny sklep internetowy Nike. Co do zasady, firmy działające w obszarze DTC e-commerce, zanim weszły w e-commerce, były markami offline'owymi, to jest poza swoim e-commerce'em, mają niezależne kanały dotarcia, współpracują także z hurtownikami, retailerami w online i offline, a ich oficjalny sklep jest po prostu uzupełnieniem całego portfela. Gwoli ścisłości, definicja tego, gdzie kończy się DTC e-commerce, a gdzie zaczyna się DNVB, o jakim będę mówił za chwilę, jest niedookreślona, płynna. Celowo w kontekście DTC e-commerce wspomniałem o oficjalnym sklepie internetowym marki masowej Nike, bo sam sklep w sobie, sam sklep Nike nie odpowiada absolutnie za procesy dystrybucyjne jako całej grupy kapitałowej i bezpośrednie zarządzanie surowcami z jakich produkowane są buty Nike, a takie założenia z kolei są charakterystyczne dla DNVB e-commerce.
To czym DTC jest lepsze od DNVB to przede wszystkim fakt, że DTC nie wyklucza wszystkich pozostałych kanałów dotarcia. Sprzedaje co prawda sam, ale też z partnerami, którzy to partnerzy są tanim nośnikiem brandingowym. Ekspozycja produktów marki wśród retailerów, hurtowników, importerów to ekwiwalent reklamowy, którego nie uwzględniają ideologiczne założenia DNVB. DNVB jest marką przypominającą usilny protekcjonizm. Być może dla dużego kapitału to możliwe, w przypadku małej i średniej firmy niekoniecznie. Dobrym przykładem dla marki DNVB, choć już nie w kontekście e-commerce'u jako takiego jest jedna z grup produktowych Netflixa, Netflix Originals. W przypadku filmów wyłącznych to Netflix zarządza platformą sprzedaży, to on komunikuje swoje filmy, których zarazem jest producentem.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Jeśli chcesz być na bieżąco z najnowszymi odcinkami z obszarów: SEO i e-commerce, obserwuj nasze kanały:
Agencja SEO: https://paq-studio.com
YouTube: https://www.youtube.com/@PaqStudio
Facebook: https://www.facebook.com/agencjapaqstudio
Blog: https://paq-studio.com/blog-seo/