MAJEWSKI MAJEWSKI

Raz, dwa, trzy, raz, dwa, trzy, ja i ty, raz, dwa, trzy, halo, halo, halo, jak mnie słyszysz? Halo, tu wznięta, tu wznięta, tutaj proszę ja ciebie, podcast, podcast Wiedzowy, podcast Majewszakowy, podcast Szymonowy, a właściwie on się powinien nazywać Majewski Majewski, słuchajcie, poczekajcie, dobra, żeby nie było, bo to zaraz będą zarzuty, ja już wiem, jak będzie, że to jakiś temat zazdrościowy, ale tak naprawdę troszkę, troszkę W tym sensie, że taki, o pewności siebie jakiejś takiej zazdraszczam, bo w sumie słuchajcie, się dowiedziałem, że Kuba Wojewódzki nazwał swój podcast, ten nowy podcast w Onecie, Wojewódzki Wojewódzki i nagle sobie pomyślałem, Jezus Maria, no po prostu,

Podwójne ja i podwójny on i że tak jakby no on sam sobie sterem, sam sobie pytającym odpowiadaczem i że tak jakoś właśnie tak on tak widzi świat i ja spod tej swojej kubusiowej czapeczki ja sobie myślałem kurde, że nawet jakoś tak bym cholera chciał, ale tak wyobraźcie sobie, że nagle właśnie Z kim moja żona by miała wtedy w domu do czynienia, jak ja bym tak nagle... Ten podcast, po prostu. Po co tam PROSZĘ JA CIEBIE? Po co jakieś uniki, fikimiki? Wiadomo, że chodzi o mnie. Ty bodzisz, że ja sam ze sobą już w tej chwili gadam. Kochano, Jaśki mi zabrakło i ją Anieli wzięli i teraz tak, żebym go nazwał po prostu MAJEWSKI MAJEWSKI, bo właściwie sam się pytam i sam sobie odpowiadam. I gdzieś skądś się bierze, słuchajcie, takie jakieś...

A tu trzeba może właśnie iść w to, że Majewski, Majewski, Majewski, Majewski, nawet tam do kwadratu, a może nawet do sześcianu, może tam do jakiejś po prostu potęgi. Przemajewicz, to ja, to ja jestem, to on idzie, to on, on idzie gdzieś na boks, to on pod kodrą ze swoją Majewską śpi, to on jest właśnie Czekajcie, patrzę, bo sprawdzam, bo ostatnio miałem kraksę, że mi padł sprzęt, a ja po prostu obiecałem Aśce po wieki wieków być przygotowanym, nagrywać sprzęt, żeby to się wszystko zapisywało. I też mam wrażenie, że to trochę tej pewności siebie mi tak trochę uleciało z Aśką. To już był motyw, o którym w PROSZĘ JA CIEBIE mówiłem. Teraz zresztą szykujemy się do wydania, znaczy już książka jest wydana i lada moment już właściwie, jak ten podcast pojawi się w piątek, to już właściwie w przyszłym tygodniu ta książka będzie na półkach, o Asi, wspomnienie nasze.

No dobra, nie chcę już, bo znowu będzie martyrologia. A przecież mój dziadek był jakiś taki pewny siebie, bo i w mordę dał jakiemuś facetowi, który bił konduktora w WKC i go gdzieś jakoś wyniósł. Naprawdę wyniósł go na peron i potem wsiadł do pociągu, a ten facet został na... Peronie, więc i dziadek i bicepsy miał. No i ja przecież pakuję te bicepsy, no mam tutaj żyły. Wczoraj ćwiczyłem ketlami, kurczę, ćwiczę ketlami, słuchajcie, dwunastka, szesnastka i dwudziestka, rozumiecie? Jeszcze szesnastka, świeżo od producenta, jak to mówi mój znajomy, bardzo fajnie, że ciężar to ciężar, że nieważne, czy od tego producenta, gdzieś spod Karpacia do mnie przyjechała i jeszcze nie wyschło, słuchaj, i mi... Te ręce tutaj mam jeszcze czarne od tej, od tego, od tych ketli, od ćwiczenia i żyła napięta i dlaczego już to człowiek jakoś tak w pewności nie idzie od razu, że wychodzi się w roztrącach, rozpycha się, jakiś taki, właśnie tak bym to nazwał, ludzki faworek, jakiś taki coś poskręcany, tu nerwica, tu chcę do cyca, ale tak jeszcze, słuchajcie, w ogóle wyszło,

No ale też jako kultury, no przecież Chopinem nie jestem, no trudny nie jestem, przecież wychodzę, kicam, no przecież pocę się i w krawaciku, no że może zbyt elegancki, może ja niepotrzebnie w tych krawatach wylatuję, że od razu taki człowiek jest jakimś tym znakiem zapytania na ryju. Też macie taki znak zapytania, że tak ciągle w jakiejś takiej wątpliwości sprawdzam pacha spocona, no że już w dupy trzy kurde już paszka. Po swojej idziesz. Jakoś tak, no weź, że taki gladiator jakiś siebie, żebyś urysł. No i może żona obok ciebie jakby się pewniej poczuła, a nie, że jakimś takim ludzkim faworkiem cholera człowiek jest. Może nie aż tak, ale jakoś takie... Niepewności, takiej wciórności, o której śpiewał Grychuda człowiek, że to harcerstwo po drodze, że ten dziadziuś, który cię uczył, dzień dobry, dzień dobry, i ten, i całowania w rączkę, i tej takiej jakiejś wycofki, i bądź miły, że ja się wstydziłem wszystkich ciotek.

Ja taki jestem trochę Majewski przez małe m. Tamten jest wojewódzki, wojewódzki. Ten jest Grzegorz, Grzegorz, Grzegorz trzy razy, a jeden będzie taki Gregorek i wycofce. Dlaczego to się w cholerę nie wypozimuje? Tylko tak człowiek jakoś... Też oczywiście myślę sobie, że to nie jest tak, że... Kubuś jakiś tam swoich lęczków nie ma, ale jak po prostu jak już się w nich prezentuje, to jakoś tak, jak się włączają te wszystkie mikrofony, to właśnie cholera jakby nie. I tak po swojej... To też jest jakaś taka... Gdzie to jest? Jakie na to pastylki? Co gdzieś... Gdzie one są? Z których to półek brane? Kurczę rzecz, no po prostu weź rzecz. Człowieku, no tak na boisko byś... No to też byłem taki na boisku, że stałem, no. Ale właśnie tam jakoś dawałem radę, no bo właśnie, bo to było, że ja troszkę siłę dawałem, dostawałem od tej drużyny, więc ja im dawałem, jak zostałem na bramce siebie Majewskiego, to, że będę bronił bramki, więc oni mnie wzmacniali tym, że liczą na mnie.

Komu ja mam tutaj właśnie wystawiać ten rachunek właśnie? Ale ja pamiętam, że Aśka też taka była, że jakby no chłopcy mi mówili z hrabi, że ona przed występem mówiła, że nie, coś się nie uda, chyba się nie uda. Nagle wystrzeliwała. I ja też już jak wychodzę i wystrzeliwuję, to czy tam jest 10 osób, czy 20, czy 40, czy 60, czy 50, to jestem jakiś taki elektromajewski. Ale na przykład już z twojego programu cholera bym tam... Mnie nazwał. Czy wiecie, że jak były niestety czasy TVN-u, to ciekawe, to ja bardzo chciałem, żeby mój program... I oni powiedzieli, musi się nazywać Szymon Majewski Show. No miałem w nazwie Majewskiego, no ale nie dwa, prawda? To pamiętam, że ja chciałem, żeby on się na początku nazywał Total Pazdzierz Show. I oni powiedzieli, jak się coś będzie nazywało Total Paździerz Show, to ludzie będą myśleli, że to jest Total Paździerz Show, czyli że to jest dziadostwo, że jakby oni nie wyczują tego, że to jest takie trochę jakby ironiczne, że tu jakiś dystans chodzi, że tu jakiś, że ja jakoś tak to biorę spod krótkiego paznokcia, że to takie...

Właściwie Kuba Chodzicholan też w krótkich spodenkach, ale coś z tą czapeczką, czy w jakimś takim ogólnym. Z tymi, nie wiem, kluczykami od samochodu. Jakoś to wszystkie takie... Pewnie, ja się chowałem, słuchajcie, ale ja się zawsze chowałem. Pierwsze telefony komórkowe. Pierwsze telefony komórkowe i naprawdę dostałem w firmie, w radiu, no bo ja ciągle tam, słuchajcie, ja pamiętam, że jak dzwonił taki telefon, jeden by wszedł z ręką taką, że tu byłoby widać pacha, jak burnejka, do góry z tym telefonem, a ja pamiętam, że ja, Magda miała taki ubaw, bo jak pamiętam dzwonił telefon, ja się chowałem, słuchajcie, pod stół tym telefonem, z tym telefonem. Żeby przypadkiem, że jak dźwięk, że ludzie zobaczą, że facet rozmawia i ma po prostu telefon bezkablowej. No oczywiście jakoś też lubiłem się puszyć, ale dlaczego to nigdy się tak nie zespoliło, że czasami ten puszący się Szymek, czyli na przykład jak dostawałem, pamiętał zabawkę i w przedszkolu była dzień z zabawką, można było przyjść i to był piątek.

No ale, ale, ale inaczej się tak jakby poszyty wstydem. Czy to tak nie może? Człowiek jakby zawsze musi gdzieś stawać obok, zawsze muszą być te rajtuzy i te krótkie spodenki. Kiedy będziesz cholera w zbroi? Ale patrzcie, zbroja to też jest sytuacja psychologiczna. Myślę sobie, no bo zbroja nie jest czymś naturalnym. To powinieneś mieć na sobie. Ona powinna być zrośnięta. Ale jak przywdziewasz tę zbroję, to oznacza, że również będziesz Odtwarzał rycerzyka, bo w środku jest miękkie, na zewnątrz twarde, czyli byś udawał tego żółwia, tego rycerza. Czyli cholera, no może po prostu Kuba też przywdziewa ten pancerz, ale to gdzieś zawsze było jakimś takim... Dla mnie wyzwało się, że tak patrzyłem, jak on, że cholera, właśnie w tej takiej...

Już lada moment, już czuję ten strzelec, już czuję zapach tej książki, już... Nie wiem, czy też czujecie. Lubicie zapach druku, ja lubię bardzo, jak tak właśnie... To jest cholera niezastępialne. To ja byłem, to było PROSZĘ JA CIEBIE, pewny siebie, tak na 46% Majewski.