MADZIA I DZIANINA

Czyli mogę powiedzieć, że... Więc mówisz niewyraźnie i szybko. W podcaście się staram, ty natomiast za mnie mówisz wyraźnie i kończysz wszystko. No bo ja mówię wolno, za wolno, ja wiem. Nie, a ja za szybko, czyli wychodzi w średnią, więc wszyscy będą podążać za tym. Natomiast rzeczywiście ta lignina to... I wtedy stosuję takie szybkie... Ta lignina to jest pierwsza rzecz, która mi przychodzi, bo gdzieś mam tak w tej pamięci zakodowanej z PRL-u, że coś białego, co służy do jakiegoś wytarcia, to jest po prostu od razu pierwsza rzecz lignina, ale zobacz. Podaj mi chusteczkę higieniczną. Wiesz, ta ligina jest taka organiczna, od razu widzę te zwoje papieru.

To jest ciekawe słowo. Pal to? Trzeba by zapytać profesora Bralczyka. Nie, nie, wywołujmy Bralczyka z lasu. No tak, skrytykuje wszystko, co tu powiedzieliśmy. Nie, no przecież daj spokój. Profesor Bralczyk to marzyłby, żeby znać takie słowo. Przecież on nie ma pojęcia, daj spokój. Także napsał urok. To ja byłem twoim gościem, Magda, to ty musisz kończyć. A, to dziękuję bardzo. Bardzo PROSZĘ JA CIEBIE. Dzisiaj moim gościem było Palto.