ASIA, IGNAŚ, MARYSIA

Mojego dziadka to był ten wiek, kiedy dziadek był w powstaniu. Aż mi się wierzyć nie chce, że on w takim kwiecie swoim poszedł tam. No i tak sobie wyobraziłem, że na przykład dziadek dzięki Aśce wygrywa wszystkie powstania, jakiekolwiek. A to sobie wyobrażałem, że dziadek na pewno tam roznieca jakieś powstania, bo był buńczuczny. I tak sobie wyobraziłem, że... No bo jest buńczuczny. Nie wiem, no wiadomo, że tam jakieś, nie wiem, powstanie dziadek roznieci o... Nie wiem, o lepsze żywienie, o coś takiego, nie wiem, wcześniejszy dostęp do łazienki. To tak jakby sugerował, jakby tam jakieś więzienie było, ale pewnie nie, to sobie wyobraziłem, że Aśka na pewno oddział bełt, oddział dziadka, myślę sobie, że...

Szerokości można by było życzyć, to dziadek, ja sobie wyobrażam, że z tymi takimi baniakami czterdziestolatka, a był wtedy w formie, to ja sobie wyobrażam, że mógłby zarządzić. Oj, by wtedy po prostu niejednego pudziana mój dziadek by podniósł. I sobie tak teraz wyobrażam, że on tam pilnuje Aśka i nie da Aśce wejść na głowę ani wsunąć rękę do kieszeni. Więc dziadek jest tym, który pilnuje tego wszystkiego i tak sobie też wyobraziłem, że może być też kierowcą Aśki. Natomiast mama na pewno bierze siłę od Aśki, jakąś taką No pewnie moja mama się dużo śmieje, tak sobie to wyobrażam, z Aśki żartów.

Jednym ciepłym dniem, myślę, że rano może być owsianka, czy Aśka tego chce, czy nie chce. Pamiętam tą owsiankę z jakimś takim tężającym kożuchem, który tak wyglądał, jakieś takie kreseczki straszne kożuchowe, których ja nie chciałem. I zawsze dusiłem pawia po prostu, jak to widziałem, ale no pewnie... Aśka może być domleczona, też podejrzewam, że Aśka nauczy moją mamę jakiejś nowoczesnej kuchni, mamę jakąś taką bardzo staropolską, starowarszawską uprawiała, więc ja myślę, że tam może dotrzeć dzięki Aśce jakieś sushi, coś takiego i że moja mama na pewno się przekwalifikuje, więc Aśka tą stronę żywieniowo-wyspaniową i myślę sobie, Tak, bo to taka baza była ważna, bo zawsze to co ja słyszałem, że musisz się wyspać, ucinaj sobie drzemki, śpij, więc ja zawsze jak stres to drzemka, ale z kolei myślę sobie, że pod kierunkiem dziadka, Aśka,

Wielcy jej przyjaciele to jedni bardzo chcą czytać tę książkę od razu, inni trochę się wstrzymują, bo jest tak trochę z tym, że taki mam... Bo tak, coś takiego paradoksalnego w tym jest, że z jednej strony tą książką Przedłużamy mówienie o tej Aśce, jej historię. Im więcej pamięci, a tą książką pamiętamy Aśkę, to tym dłużej ona jest z nami, a jednocześnie jakoś tak mam wrażenie, że jak ją zacznę, to nie chcę zamknąć tej Okładki. A jednak książka w pewnym sensie, no jest książka jakimś tam podsumowaniem, więc jakoś może w ogóle inne edycje tej książki, żeby przedłużać pamięć.