Dziś rozpoczęła się wojna handlowa. PB BRIEF

Także to byłby ruch jeszcze bardziej radykalny niż podniesienie ceł, ale weszliśmy na drogę zupełnie nieprzewidywalną, więc niczego nie możemy wykluczyć. We wtorek pojawiła się też informacja o tym, że kolejny przeciek, niektórzy mówią kolejny kontrolowany przeciek o tym, że Chiny szykują się do tego, aby za pół roku zająć Tajwan. Na pewno są jakieś argumenty za tym, że może się to wydarzyć, chociażby taki, że Stany Zjednoczone mogą się szykować do strategicznej konfrontacji z Chinami i za kilka lat będą do tej konfrontacji bardziej przygotowane niż dziś, więc kto wie, może Chiny mają jakieś ukryte rezerwy i potencjał, który mogą szybko wykorzystać, ale... Wydaje mi się, że w okresie tak dużego chaosu, w jakim jesteśmy, w naturalny sposób pojawiają się pewne wizje, predykcje, które wykraczają daleko poza to, co jest prawdopodobne.

Czy twoim zdaniem Unia może szukać nowego sojusznika w postaci, może nie takiego sojusznika jak Stany Zjednoczone, ale sojusznika dla jakiejś wizji handlowej w postaci właśnie Mercosuru? Niektórzy mówią, że to jest ten moment, w którym należy szybko naciskać na realizację tej umowy. Nie porównujmy Mercosuru do Stanów Zjednoczonych. Mam na myśli formalnego. Ja rozumiem, ale to jest inna wielkość, inna rola w światowej gospodarce. Stany Zjednoczone będzie trudno zastąpić ze względu na zarówno wielkość samej amerykańskiej gospodarki, bo to jest 1 trzecia światowego PKB, ale też fakt, że Amerykanie naprawdę dużo kupowali. Spójrzmy na najważniejsze bloki handlowe. Unia Europejska, Chiny, może Chiny i Japonia i generalnie Azja i Stany Zjednoczone.

Rozumiem, że sugerujesz taki scenariusz, w którym Chiny zaczynają sprzedawać masowo amerykańskie obligacje. Powiedz, jak oni mogą wykorzystać te obligacje. Chińczycy rzeczywiście mają duże zasoby amerykańskich obligacji. Działało to w ten sposób, że Chiny notowały nadwyżkę handlową w relacji ze Stanami Zjednoczonymi, czyli Stany miały deficyt. Czyli Chiny oszczędzały, Stany Zjednoczone się zadłużały. U Chin. Zresztą w pewnym momencie wiceprezydent USA, J.D. Vance, w jakimś wywiadzie powiedział na dobrą sprawę słusznie, że ten system w dość absurdalny sposób funkcjonował, ponieważ amerykański zamożny konsument zadłużał się u biednego chińskiego chłopa po to, żeby kupować chińskie towary. Rzeczywiście to...

To był dość dziwny układ. W każdym razie tak to jest. Chiny akumulowały oszczędności, kupowały amerykańskie obligacje. Między innymi po to, żeby nie dopuścić do aprecjacji waluty swojej i podtrzymać rozwój eksportu i rozwój sektora przemysłowego. No i teraz Chiny mają te obligacje i niektórzy mówią, iż mogliby je potencjalnie wysypywać na rynek, czyli sprzedawać masowo po to, żeby zaburzyć amerykański rynek obligacji skarbowych i zaszkodzić w ten sposób Stanom Zjednoczonym. Wydaje się, że jest to jakiś bardzo radykalny scenariusz, bo w ten sposób Chiny trochę też sobie by szkodziły, no bo na co zamienią te obligacje? Jeżeli masz amerykańskie obligacje i je sprzedajesz, to co chcesz mieć?

Rozumiem, że chcesz mieć dolary, ale kto dostarcza dolary? Euro? Nie jest atrakcyjne? Kto kontroluje to, kto może robić transakcje w dolarach? Kto nie może? Stany Zjednoczone. To jest pierwsza rzecz. Druga rzecz, no oczywiście mogliby sprzedać obligacje amerykańskie i zamienić je na euro, ale nie wiem, czy strefa euro chciałaby w sytuacji militarnego konfliktu Chin ze Stanami Zjednoczonymi nagle przyjmować chiński kapitał na dużą skalę. Więc ten fakt posiadania amerykańskich obligacji przez Chiny wiąże ze sobą te dwa systemy, amerykański i chiński. I prawdopodobnie Amerykanie będą starali się stopniowo wyplątać z tej zależności.