305: To KONIEC życia cyfrowej nomadki

To myślałam sobie, że kurde przykro mi, bo to jest takie fajne życie i chciałabym, żeby każdy mógł tego doświadczyć. Naprawdę wtedy nie wyobrażałam sobie innego scenariusza i wydawało mi się, i teraz śmieję się z tego, że będę tak żyła do końca życia, jakby serio. Wydawało mi się, że ja tak będę po prostu żyła. No i mija właśnie 6 lat od kiedy przestałam wynajmować mieszkanie w Poznaniu. Jeśli jesteście tu nowi i nie wiecie, to ja studiowałam w Poznaniu. Mieszkałam tam przez kilka lat, wynajmowałam już na tym ostatnim etapie kawalerkę i wtedy, kiedy przyszedł COVID, to spakowałam swoje rzeczy, zawiozłam do rodziców, spakowałam się w jeden plecak i wyjechałam zupełnie spontanicznie.