O transie, punku i queerze #2.8

O tak, dobrze. Against proper objects to jest. Tak, to nie jest narzędzie znajomości języka polskiego, to jest queerowanie metafor. Uwielbiam to. Tak, tak, tak. Nie będziemy tutaj się trzymać ableistycznych standardów znajomości języka. Ale pomijając problematyczne żarty z problematycznymi, to moja praca rozbiła się o dwie tak naprawdę rzeczy na początku. Pierwszą z nich, właściwie trzy. Pierwszą z nich rozbiła się o to, że jestem osobą, która ma bardzo poważne lęki społeczne zazwyczaj. O transie, punku i queerze 2.8.

O transie, punku i queerze 2.8. Całą tą negatywność, która jest tak ważnym doświadczeniem bycia trans przy wszystkim, o której często bardzo trudno mówić, żeby raz, nie popadać w bycie patologizowaną, dwa, nie być politycznie niepoprawną, trzy, jakby nie mówić rzeczy, które są niestosowne. Świetnym tego przykładem jest, jak się zestawi, podpisałem to, że powtórzę ten przykład, Jak się zestawi twórczość Laurie Jane Grace z zespołu Against Me z jej wydanym zresztą po polsku autobiografią, która pod złym tytułem, ona została przetłumaczona jako trans.

Oryginał tego tytułu to jest słowo trani, które jest obelgą, to w polskim tłumaczeniu tego zniknęło. I o ile ta autobiografia to jest taka w miarę konwencjonalna autobiografia osoby trans, która się jakby zwierza ze swoich rozmaitych doświadczeń z byciem transą, dwa albumy, które Laura Jane Grace nagrała po swojej tranzycji z Against Me, czyli Transgender Dysphoria Blues i Come Shapeshift Away With Me, są albumami przepełnionymi Goryczą, euforią i smutkiem bycia trans, które otwierają się od słów Your tales are so obvious i cały trans, że to sforia blues jest o O porze ciała, o tym, w jaki sposób ciało ciągnie się, ciągnie za tożsamością, o poczuciu znowu pewnego odosobnienia, o którym jednak można mówić, o którym jednak można opowiadać.