24 lekcje na 24. urodziny

dlaczego ja tak się zachowuję? Serio, już mi się to zdarzyło? I byłam taka, kurde, przecież ja w ogóle, ja nie jestem niemiła w tym momencie, tylko po prostu ja wymagam na przykład albo jakiegoś wzięcia odpowiedzialności za swoje czyny, albo dotrzymania słowa, wywiązania się ze swoich obowiązków. I mnie po prostu tak irytuje, bo jak ktoś Wam powie, że o Jezu, a co Ty jesteś nagle taka niemiła, to Wy serio zastanawiacie się, że o Jezu, może ja jestem niemiła, może ta osoba się poczuła jakaś taka urożona. Kurde, to jest gówno prawda, bo ona po prostu się przyzwyczaja do tego, że Wy jesteście wiecznie mili. I jak wreszcie zdacie sobie sprawę z tego, że okej, ja mam prawo powiedzieć nie, ja mam prawo walczyć o swoje, to jest wielkie oburzenie, że o Jezu, jak to? A Wy robicie...

Z perspektywy dziewczyny myślę, że często dotyczy to wyglądu i myślimy sobie, o Jezus, wyskoczył mi jakiś pryszcz, albo mam worki pod oczami, albo nie podoba mi się to, jak dzisiaj wyglądam i myślimy, że wszyscy zwrócą na to uwagę. Nikt nigdy nie zwraca na to uwagi, bo nikt nigdy nie wie, że my akurat tymi rzeczami się przejmujemy i zwracamy właśnie na te rzeczy uwagę. Ja jak patrzę na to też z perspektywy właśnie tej drugiej osoby, no to ja też jak kogoś spotykam, no to wiecie, nie patrzę od razu na wszystkie jakieś niedoskonałości, które ta osoba ma na twarzy, albo na to jak jest, wiecie, jakoś ubrana, że nie wiem, bluzka nie pasuje do spodni, no tak naprawdę średnio mnie to obchodzi, bo liczy się raczej po prostu spędzenie czasu z tą osobą i gdzieś tam jakaś ta relacja, albo nie wiem, może jakieś wspólne zadanie, projekt, który musicie zrobić,

Właśnie też przy różnych zadaniach to często się objawia, że myślimy sobie, o Jezus, dobra, ktoś zobaczy, że tutaj jakiś slajd jest niedokończony albo gdzieś kolor się nie zgadza. Ja jako info, słuchajcie, często się zamartwiam, że o Jezus, tutaj ten klip jakiś taki trochę urwany albo coś się nie zgadza tam. Nikt tego nie zauważy, bo nikt nie wie. jaka była ta wersja robocza. I z tym się łączy też kolejna lekcja, czyli Twoje 80% to prawdopodobnie 100% kogoś innego. Więc nie ma co poświęcać zbyt dużo swojej energii i czasu na bycie perfekcjonistą przez cały czas. Ja nigdy chyba nie byłam jakąś taką wielką perfekcjonistką, bo ja dosyć szybko zdałam sobie sprawę z tego, że jak ja coś zrobię na moje 80%, to właśnie bardzo często to jest i tak już maksimum dla innych ludzi i oni są z tego zadowoleni, więc też tam gdzieś staram się nie tracić zbyt dużo tej swojej energii na robienie jakichś rzeczy dodatkowo albo ponad rzeczy wymagane.

I uważam, że no właśnie ta kultura... takiej ciągłej pracy, ciągłego skupienia na pracy robi dużo złego i jest mocno szkodliwa i trzeba znaleźć gdzieś ten balans. I tutaj znowu wjeżdża to myślenie, że wszyscy pracują, może ja też powinienem, ja nie osiągnę niczego w życiu. I do pewnego stopnia fakt to może być motywujące, Ale jak się przekroczy pewną granicę, to to jest tylko i wyłącznie czynnik depresyjny. Nie trzeba nikomu udowadniać, że jesteście pracusiami. Dużo osób to robi, bo wydaje mi się, że mają jakieś takie poczucie... jakąś taką niską samo... może nie samoocenę, niskie poczucie wartości. I żeby udowodnić innym ludziom, że oni jednak coś znaczą, no to oni tak cały czas powtarzają, że o Jezus, ja tyle pracuję, ja tyle zarabiam, mam tyle sukcesów.