Mentionsy Mentionsy
Open Mike
Open Mike

Open Mike, odc. 8: Sue Bell

18.06.2022 ·51 min 58 s · 7 rozdziałów

W ciągu ostatnich kilku lat Poznań wyrósł na tęczową stolicę Polski. Queerowa społeczność rozkwita w wielkopolskiej stolicy, jak w żadnym innym mieście, przede wszystkim za sprawą założonej siedem lat temu Grupy Stonewall, dzisiaj jednej z czołowych organizacji LGBT+ w Polsce. O jej kolejnych inicjatywach i nadchodzącym Poznań Pride Weeku, największym queerowym festiwalu w Polsce, opowiada Sue Bell.

0:00 · Wprowadzenie i historia grupy Stonewall 4

W ciągu ostatnich kilku lat Poznań wyrósł na tęczową stolicę Polski. Queerowa społeczność rozkwita w wielkopolskiej stolicy jak w żadnym innym mieście. Przy czym potemu jest kilka, ale najważniejszą z nich jest bez wątpienia działalność założonej tam 7 lat temu grupy Stonewall, Dzisiaj jedna z czołowych organizacji LGBT plus w Polsce. O jej sile świadczy między innymi to, że nawet ja się przeniosłem z Warszawy do Poznania i w grupie Stonewall zajmuję się programem kulturalnym. Ale nie o mnie będziemy rozmawiać, tylko o organizowanym przez grupę Stonewall co roku queerowym festiwalu Poznań Pride Week, którego tegoroczna edycja zbliża się wielkimi krokami. A opowie mi o nim w podcaście Open Mike Sue Bartel, członkini zarządu grupy Stonewall i madam hostelu Stonewall.

A nawet K. Nie, dyrektora. A dyrektora, poważniej. Ale to już nie będę doklejać, tylko po prostu zmienię sobie na madam. A dyrektor wisi dlatego, że w tym budynku, w którym teraz znajduje się Hostel Stonewall, kiedyś był jakiś budynek oświaty, jakaś placówka oświatowa i prawdopodobnie po prostu jakaś zwykła szkoła. Okej, czyli tablica jest, można z nią coś zrobić. Ja proponuję Madame, ja uważam, że to jest wspaniała nazwa, ale o hostelu porozmawiamy jeszcze oczywiście dzisiaj. Ale zanim, właściwie zupełnie niedawno, kilka tygodni temu, mieliśmy siódmą rocznicę powstania grupy Stonewall. Cóż to jest za zwierzę, powiedz moja droga, dla tej grupy Stonewall działającej przecież lokalnie w Poznaniu, aczkolwiek poprzez media społecznościowe naturalnie i przez kanały internetowe znanej pewnie wszędzie w Polsce, ale jednak grupie, która przede wszystkim postanowiła działać w Poznaniu.

Co to jest grupa Stonewall? To stowarzyszenie rzeczywiście zostało zawiązane 7 lat temu i naszym pierwszym celem było to, żeby doprowadzić do kolejnego Marszu Równości w Poznaniu, ponieważ po prostu wcześniejsze osoby organizujące nie chciały się już dalej tym zajmować i trzeba było zawiązać nową ekipę. Która zajmie się organizacją wyłącznie Marszu Równości. A dlaczego nie chciały się o nią zajmować? Czy to było zmęczenie? Nie wiemy tego. Nie mam pojęcia. Nie znam też tych osób. Nie znałam ich wcześniej. Dostałam tylko taki komunikat. Gdzieś tam do mnie trafił, że po prostu... Być może po prostu wypalenia aktywistyczne, które się bardzo często też zdarza. A może wszyscy się pokłócili, co się też zdarza. Nie wiemy tego. Nie wiadomo. W Poznaniu nigdy się nikt nie kłóci.

Sami pozytywiści. Wszyscy działają na rzecz. I to był rozumiem ten moment. Tak, natomiast okazało się, że tego paliwa jest tyle, że my chcemy zrobić nie tylko sam Marsz Równości, ale cały festiwal. I tak właśnie zaczęła się historia Poznań Pride Week, tego naszego festiwalu, który zawsze jest zwieńczony Marszem Równości. A po Pride Weeku, praktycznie zaraz po Pride Weeku okazało się, że my chcemy więcej i robić dalej. I wtedy zaczęliśmy się zajmować różnymi innymi działkami po prostu. A ty byłaś, Sue, od początku w Stonewallu, byłaś w tej grupie inicjatywnej, jesteś tam od tych 7 lat? Ja do grupy Stonewall dołączyłam na drugim spotkaniu. Pierwsze spotkanie to było tak naprawdę skrzyknięcie znajomych, żeby znalazło się te 15 osób, które wówczas były wymagane do założenia, do zawiązania stowarzyszenia.

3:58 · Pierwsze Marsze Równości w Poznaniu 1

To nie były wesołe początki maszerowania w Poznaniu. Ty byłaś, uczestniczyłaś, widziałaś? No ja jeszcze jestem trochę za młoda, żeby pamiętać ten czas. Ach, zapomniałam powiedzieć, że Susie urodziła w 2005 roku. Tak, oczywiście. Nie, nie, ale teraz już tak zupełnie serio nie pamiętam tych pierwszych marszynów, bo miałam tam po prostu kilka lat i na nie nie chodziłam wtedy. Ja jestem taki stary, że pamiętam to wszystko. Nie stary, tylko doświadczony. I pamiętam natomiast już kolejne, w których uczestniczyłam, gdzie już ten temat nie był chyba taki gorący, ponieważ to było gdzieś tak na kilka lat przed tym, jak grupa Stonewall przejęła organizację marszu. Rzeczywiście były gdzieś tam jakieś grupki, ale to były nieliczne grupki.

9:38 · Organizacja festiwalu Poznań Pride Week 11

Tak, my też byliśmy dokładnie w tym obozie, co ty. To znaczy organizując pierwszy marsz jako grupa Stonewall w Poznaniu, po prostu stwierdziliśmy, że stawiamy na prawa osób LGBT tutaj w tym marszu. Jak najbardziej, bardzo chętnie będziemy wspierać wszystkie inicjatywy grup marginalizowanych. Co zresztą się dzieje przecież, prawda? Tak, co zresztą się dzieje przez całe lata naszej działalności. Natomiast właśnie czuliśmy, że zaproszenie wszystkich grup na ten jeden wspólny event sprawi to, że gdzieś tam rozmyją się nasze postulaty, a my działamy po to, żeby osiągnąć konkretne cele. I dlatego właśnie chcieliśmy się tutaj skupić na sobie, cały czas gdzieś tam mając z tyłu głowy, że gdyby inne grupy potrzebowały naszego wsparcia, to jesteśmy.

Mhm. Czy ty uważasz, że to queerowe życie poznańskie dzieli się na przed Stonewall i po Stonewall? Czy też w trakcie, bo nie jesteśmy po, ale powiedzmy od powstania, prawda? Przed i po, czy nie? Niekoniecznie. Ja widzę sporą różnicę. Oczywiście chciałabym jeszcze tylko zaznaczyć, żebym nie wyszła na jakąś ignorantkę, że te wcześniejsze marsze również miały swoje festiwale. Było coś takiego jak Dni Tolerancji, I tam były organizowane wydarzenia, na które również społeczność przychodziła, ale te wydarzenia były dosyć niszowe. To znaczy, to były na przykład filmy dokumentalne o życiu pary lesbijek w Polsce.

Nie były to jakieś bardzo komercyjne wydarzenia, które wiadomo przyciągają większą liczbę osób. Ale też myślę, że przed Stonewall, no jakby wiadomo, nie było paru miejsc, które teraz są na mapie Poznania. Jeszcze o nich powiemy. Tak, jeszcze o nich będziemy wspominać, a całe to życie towarzyskie osób LGBT tak naprawdę skupiało się na klubach nocnych. I to była jedyna taka destynacja, gdzie w sumie można było pójść i spotkać znajomych z tych kręgów, nie? Nie mieliśmy jakichś swoich, nie wiem, ulubionych, nie wiem, knajpek i tak dalej, co się teraz już powoli dzieje. Tylko właśnie były głównie te kluby, no i raz do roku odbywały się te festiwale przy Marszu Równości. Ale one były dosyć właśnie niszowe.

Co nie mówię, że jest źle, ale po prostu miały zupełnie inny klimat. No tak, no to jest oczywiście kwestia dynamiki, kwestia też czasów, no bo wiadomo, że jak wygląda, ile osób wędrowało w paradzie 20 lat temu, nawet nie wiem, Warszawia, ile osób wędruje w paradzie dzisiaj, nie? To jest jasne. Ale mam takie poczucie, że jakby grupa Stonewall zaczęła właśnie animować 365 dni w roku to życie. Myślę, że to jest ta różnica, to znaczy tego, że To było takie podejście, nie co planujemy teraz na za rok, tylko, że no dobrze, to tu jest społeczność, no to może budujmy ją. Bo też tak jest ze społecznościami, prawda? Ona jest, tylko trzeba ją zebrać, albo dać jej kopa energetycznego, albo zrobić miejsce, albo zrobić jakiś cykl jakichś spotkań.

Krótko mówiąc, Takie poczucie, że wraz ze Stonewallem ta społeczność zaczęła po prostu wychodzić. Wiesz, wychylać, coraz więcej głów się wychylało z tych okien, a i też to przyciągało z kolei osoby z też innych miejsc do Poznania. Rozmawiałem kilka tygodni temu z Kubą Wojtaszczykiem, zresztą przecież mieszkającym w Poznaniu, który napisał książkę reporterską o Drag Queens. Cudowne przegięcie. który mówi o tym, jaki ważnym ośrodkiem stał się Poznań i że dzisiaj, jeżeli chodzi o scenę drag, i to ewidentnie widać w tej książce, to Poznań, Warszawa. To są te dwa miejsca. Widać to po bohaterach, bohaterkach tej książki. Dominują osoby, właśnie można powiedzieć, z tych dwóch miast, a nawet być może już Poznań dominuje w tym sensie nad Warszawą, bo została stworzona właśnie scena dla dragu, bo jest miejsce.

Bo jest miejsce klubowe i tak dalej, i tak dalej. I to przyciąga, więc w tym sensie mówię, że zastanawiam się nad tym, że czy to nie jest ten sukces, nie jest ten powód, dla którego ta społeczność tak kwitnie niezwykle w Poznaniu. Właśnie z tego powodu, że jest ta animacja, powiedziałbym, tego życia przez cały rok w takim czy innym stopniu. My tak naprawdę nie mieliśmy tego na celu, ale to troszeczkę samo wyszło. Bo my zaczęliśmy budować społeczność jakby wewnątrz stowarzyszenia. W szczytowym momencie w grupie Stonewall było ponad 100 osób i my skupialiśmy się na początku gdzieś tam właśnie na tych członkach i członkiniach. I na sobie, na członkach, członkiniach stowarzyszenia. I gdzieś tam powiedzmy były takie osoby krążące przy stowarzyszeniu, które, a tu brały udział ...w różnych wydarzeniach, a to czasami wpadło na jakąś imprezkę integracyjną i tak dalej.

Bardzo stawialiśmy na to, żeby wewnątrz stowarzyszenia stworzyć taką naprawdę zgraną społeczność. No, a potem to się jakby troszeczkę rozlało i myślę, że... Węknęło się spod kontroli. Tak, węknęło się troszeczkę spod kontroli i myślę, że tutaj jakby te kręgi znajomych były coraz większe. Imprezki w coraz bardziej nie naszych miejscach, tak? I tak dalej. Ale myślę, że jakby jedno to jest to, co ty powiedziałeś, że daliśmy tym ludziom miejsce, możliwość. Ale ja myślę, że też grupa Stonewall i poszczególni aktywiści i poszczególne aktywistki Swoją otwartością jakby dały też osobom takie przyzwolenia po prostu na to, że tak, możesz korzystać z życia będąc osobą LGBT+, możesz być sobą, możesz sobie chodzić po ulicy dumnie i być sobą i nie musisz się kryć i nie musisz się patrzeć na każdą osobę, kto ci chce zrobić krzywdę i tak dalej, ponieważ masz prawo do tego, żeby żyć według swoich zasad.

Troszeczkę tak. W jakichś mediach były nasze wypowiedzi. Pamiętam nawet, że sama udzieliłam takiej wypowiedzi, że czekamy cały czas na decyzję pana prezydenta i że mam nadzieję, że ta decyzja będzie jednak słuszna. Czyli po naszej myśli. Pan prezydent tam się tłumaczył, że on musi się jeszcze naradzić z żoną, jakieś... No oczywiście. Wiecie, to jednak było 7 lat temu, troszeczkę inne czasy, troszeczkę inna świadomość. Tak, tak, ale ja nie twierdzę, że on to zrobił z własnego serca, żeby była jasność. Nie, nie, nie, nie. Więc to jest ważne, co mówisz, ale że to nastąpiło. Nastąpiło to... Lobbing, nacisk, praca, to wszystko dało takie. I nie wiem, czy mogę zdradzić taką małą tajemnicę, ale zdradzę. Tutaj, żeby zaprosić pana prezydenta Poznania na Marsz Równości, pierwszy, który organizowała grupa Stonewall, to też przyczynił się do tego Maciej Nowak, który jest dyrektorem artystycznym Teatru Polskiego w Poznaniu.

To czuliśmy już, że jesteśmy na dobrej drodze i że to wszystko może nie będzie takie trudne i takie nieosiągalne, jak się wydawało. A myślisz, że też wpływ na, tak zastanawiam się nad tym, na tą skuteczność, na ten rozmach Stonewalla, Ma to, że, jak rozumiem, z pełną świadomością grupa Stonewall postanowiła, że chce działać w Poznaniu. Jak mówimy, powiemy o paru rzeczach, bo oczywiście internet powoduje to, że można być organizacją lokalną i globalną jednocześnie, bo się dociera przez sieć oczywiście do ludzi. Ale jednak, no, kampania przeciw homofobii swojego czasu tworzyła oddziały, prawda? Sam byłem takim krakowskim członkiem. To jest świetna nazwa na moją biografię. Takiego oddziału. Też organizacja, która jest w Warszawie, zwykle od razu z natury rzeczy uznawana jest za organizację ogólnopolską.

A grupa Stonewall działa w Poznaniu i do dzisiaj tak jest, mimo budowy imperium. Działa w Poznaniu to była bardzo świadoma decyzja grupy, to była jednomyślna decyzja grupy, no bo rozumiem, że kusi rozszerzenie wpływów terytorialnych wielu. No właśnie powiem ci, że nie kusi. Nie kusi dlatego, że wszystkie osoby, które głównie działają w Grupie Estoną, jakby ciągną ten wózek, mieszkają w Poznaniu. No ale wszystkie osoby, które tutaj działają, nie wiem, w KPH czy nie wiem, w Lambdzie, no są z Warszawy na przykład. Ale jednak nie jest to warszawska. Tak, ale jakby, wiesz, szczerze wydaje mi się, że chyba nie chcielibyśmy podpisywać czegoś swoją marką, gdzie nie bylibyśmy na miejscu, nie bylibyśmy w stanie tego dopilnować.

Pięknie. Dobrze zarządzany pieniądz. Grupa Stonewall. Rozumiem, że zgubiłem wątek, bo coś chciałem powiedzieć a propos tego bycia lokalnie, ale dobrze, może mi się to przypomni. Ale i tak to rozumiem się rozwijało do tego momentu, w którym jesteśmy dzisiaj, co będzie dalej nie wiemy, ale stowarzyszenie, które organizowało rozmaite wydarzenia, mniejsze, większe, no i których właśnie najważniejszym była ta kumulacja, prawda? Właśnie nawet nie kumulacja, może kulminacja albo i kumulacja i kulminacja. Czyli czerwiec, zresztą koniec czerwca to są wydarzenia w Stonewall. Tak jest. W nowojorskim, bo przecież grupa tę nazwę zaczerpnęła właśnie z nowojorskiego Stonewalla.

22:43 · Miejsca inicjatyw Stonewall 5

Zaczynają być tworzone kolejne miejsca inicjatywy, które działają na stałe. I powstaje, nie wiem czy mamy kolejność, czy ty masz zapamiętaną kolejność tych miejsc? Czy możemy ją sobie pominąć w sumie? Możemy ją pominąć. Tych miejsc nie jest aż tyle, więc chyba ja bym w ogóle zaczęła od tego, przepraszam, że tak ci się wetnę, ale nie wiem, czy masz taką świadomość, że w ogóle pierwszym takim miejscem to było centrum Stonewall, czyli tak naprawdę nasze biuro. Które znajdowało się na poznańskich Jeżycach. I tam staraliśmy się już animować troszeczkę tą społeczność. Pamiętasz? Ja nawet tam prowadziłem jakiś wykładzik o czymś raz. Tak, tak, tak. Pamiętam. Właśnie o historii rozpoczęcia ruchu w Nowym Jorku.

Pamiętam to miejsce. Czyli to była ta baza, w której były skupione rozmaite działalności i inicjatywy. I oczywiście na mniejszą skalę, ale też pokazywaliśmy tam filmy, organizowaliśmy tam pomoc psychologiczną. To wszystko co robimy teraz, tylko to wszystko było skupione w jednym miejscu i na mniejszą skalę. Okazało się, że jest za ciasno w tym miejscu. Nie, w zasadzie chciałam powiedzieć jeszcze jedno. Zanim się przeniesiemy do lokum, to chciałam jeszcze wspomnieć o sklepie Out and Proud, który jakby nie miał swojej siedziby stałej. Jeszcze na ten moment nie ma, ale już w wielu miejscach można te artykuły kupić stacjonarnie. Natomiast sklep był internetowy, nadal jest. Jest, outandproud.pl, tak? Tak, outandproud.pl. To jest oficjalny sklep internetowy grupy Stonewall.

Tak, można sobie kupić tam jakieś różne, no tęczowy merch generalnie. Też jakiś merch związany z grupą Stonewall, jeśli ktoś akurat jest fanem lub fanką. Rzeczuję oczywiście. Ale dodajmy, bo to jest ważne, żeby nie było, że tutaj mamy jakiś product placement czy krypto reklamę, bo to jest ważne akurat bardzo, że ten zysk z prowadzenia tego biznesu i paru innych miejsc, o których jeszcze powiemy dzisiaj, Jest w całości przeznaczony na działalność stowarzyszenia. To znaczy, że te miejsca, te inicjatywy, czy sklep, czy, czy bary, o których zaraz tutaj jeszcze powiemy, czy hostel, o którym powiedziałem, że kieruję, kieruję, służę, to są, to są miejsca, które mają, oprócz tego, że służą oczywiście społeczności, one, ten zysk, który one, krótko mówiąc, wygeneruje, jest przekazywany na statutową działalność organizacji, czyli żeby nie było, że tutaj wiesz, teraz reklamujemy jakieś, chcemy się wzbogacić, słuchaj, na podcaście.

Możemy się uniezależnić od grantów, bo przecież kiedy ma się swój własny zysk, to można usiąść i powiedzieć, słuchajcie, jutro robimy to. Prawda? Nie trzeba się rozliczać z nikim, w sensie nie transparentności, tylko nie trzeba pisać wniosku, tabelek tych, wypisywać rozliczeń do miasta i tak dalej, i tak dalej. Po prostu mamy pieniądze, jakby nasze pieniądze, mamy chęć zrobić coś, proszę bardzo, możemy to zrobić, nie? Tak. Duża wolność, jak na Polskę powiedziałbym. To jest jedna kwestia. A druga kwestia jest taka, ja też troszeczkę w ten sposób na to patrzę, że my otwierając takie miejsca jak Locum Stonewall, czyli nasz cocktail bar, który był pierwszy potem, Potem powstało duże lokum, które jest... Trzypiętrowy właściwie klub, który jest też w Poznaniu obok, niedaleko tego baru.

Po prostu wolność bycia sobą również w pracy, prawda? Nie tylko w klubie czy w domu. Dokładnie, więc to jest też to, na co ja zwracam uwagę i co jest dla mnie takim dodatkowym plusem tego, że mamy te swoje biznesy, na których właśnie zarabiamy na siebie. Dodatkowo jeszcze zatrudniamy osoby LGBT, oczywiście nie tylko, bo nie dyskryminujemy, nie pytamy o orientację na rozmowie o pracę, czy o tożsamość płciową, ale no wiecie, to się tak po prostu samo dzieje, że te miejsca przyciągają takie osoby. No więc mamy, wspomnieliśmy, mamy sklep internetowy Out and Proud z gadżetami, jest Lokum, czyli jest bar, Lokum Stonewall w Poznaniu, jest to duże Lokum, czy właściwie klub, I też fantastyczna scena queerowa, voguing, a czego już tam nie ma. Wszystko tam jest na rozmaitych poziomach.

34:09 · Poznań Pride Week 4

No wiadomo, za mieszkanie nic nie płacą. Mogą tam przebywać do trzech miesięcy, chociaż czasami zdarzało się, że ktoś był w takiej potrzebie, że rzeczywiście ten okres udało się przedłużyć. Jest to projekt współfinansowany z budżetu miasta Poznania, ale my jako Grupa Stonewall też dokładamy coś od siebie. I właściwie mieszkanie działa już prawie rok i udało nam się pomóc już kilkunastu osobom. W ten sposób, a czasami, uwierzcie mi, że ten miesiąc, dwa, trzy wystarczą do tego, żeby ktoś sobie ogarnął życie na nowo, bo to są po prostu osoby w kryzysie bezdomności, które gdzieś tam na przykład zostały wyrzucone z domu przez rodziców, albo no różne są sytuacje, tak?

Straciły nagle pracę i nie mogą się odnaleźć. Także pomagamy. Takie osoby mają u nas też zapewnione wsparcie psychologa, jeżeli potrzeba to wizyty psychiatryczne. No i generalnie pomagamy im też nabrać na nowo tego wiatru w żagle i odnaleźć się na nowo w życiu. No i ostatnia, powiedziałbym, ostatni przybytek, najświeższy, o tak, bo to nie jest na pewno ostatni, to ja już to wiem, ale najświeższy przybytek w imperium Stonewall, to jest przychodnia Stonewall. I to jest, jak rozumiem, również pionierskie przedsięwzięcie. Nie wiem, nie chcę konfabulować osobom, które nas słuchają, ale wydaje mi się, że nie ma w żadnym innym Polsce, mieście przychodni po prostu LGBT.

A ta kowarz została również w Poznaniu dosłownie kilka tygodni temu otwarta. Cóż to za miejsce? Tak, to miejsce powstało jakby z połączenia sił grupy Stonewall i poznańskiego centrum PrEP, które było prowadzone przez lekarza Tomasza Rojewskiego, który przy okazji jest też naszym znajomym. I powstał taki pomysł, żeby otworzyć taką przychodnię, gdzie rzeczywiście będzie można sobie zrobić... Połączyć siły. Tak, żeby połączyć siły, żeby można było sobie tam zrobić badania wykrywające choroby weneryczne, żeby można było właśnie dostać receptę na PrEP, PEP i tak dalej. Ale oprócz tego w tej przychodni również jak na razie jeszcze odbywają się szczepienia przeciwko COVID.

One są oczywiście całkiem bezpłatne, więc jeżeli się chcecie zaszczepić W miłej pedalskiej atmosferze to zapraszamy do naszej przychodni Stonewall. To jest najlepsza reklama przychodni lekarskiej, jaką słyszałem w moim całym życiu. Ja chciałam w ogóle jeszcze dodać, że jest tam w ogóle bardzo ładnie, więc warto tam zajść. Ja potwierdzam, byłem, byłem. Chociażby dla ucieszenia swoich oczu, ale też organizujemy raz na jakiś czas darmowe badania. I szukamy obecnie też źródeł finansowania, żeby tych badań było coraz więcej, takich darmowych i dostępnych dla każdego. Także zawsze to ogłaszamy na naszych social mediach, więc polecam śledzić, bo można się złapać na darmowe badania, na przykład na QA, HIV, No. I inne.

Pokazano pierwszych 25 dopasowań — doprecyzuj frazę, aby zawęzić wyniki. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.