Agnieszka Błońska
„Jedna płeć jest od drugiej różna, lecz w istocie mieszają się ze sobą. W każdej ludzkiej istocie zachodzi chwiejność miedzy jedną płcią a drugą i często tylko strój pozwala zachować pozór męski bądź niewieści, a pod spodem kryje się coś wręcz przeciwnego niż na wierzchu”, pisała Virginia Woolf w słynnej powieści „Orlando”. W Miesiącu Dumy przeniosła ją na scenę Teatru Powszechnego w Warszawie Agnieszka Błońska.
I dla mnie to jest też ogromna nauka I ogromna taka właśnie nauka oddawania pola na wielu poziomach. Lulla wspominała już, bo rozmawialiśmy akurat tutaj również w ramach podcastu Open Mike, była moją gościnią, czy też Andrzej był moim gościem. Kto jak woli i była podekscytowana bardzo. Mówi, nie wiem, czy mogę powiedzieć, ale właśnie w powszechnym, chyba będę w moim teatrze, a się w dzielnicowym Teatrze Lulli. Ale Lulla jest doskonale znana na pewno czytelnikom, czytelniczkom Vogue'a. To jest gwiazda absolutna dzisiaj i żywy dowód na to, że życie zaczyna się jednak po osiemdziesiątce, jak się okazuje. I to jest absolutnie cudowne obserwowanie tego, ale nie tylko Lulla jest zaproszona.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Mike Urbaniak przedstawia Agnieszkę Błońską, reżyserkę spektaklu Orlando, i wyjaśnia powody powstania tego spektaklu.
Agnieszka Błońska opisuje zmiany w polskim teatrze queerowym, w tym zmianę podejścia do nienormatywności i rosnącą widzialność.
Agnieszka Błońska wyjaśnia, dlaczego wybrała Orlando jako temat, a także opisuje proces tworzenia spektaklu.
Agnieszka Błońska omawia konцепcję partycypacji i reprezentacji w spektaklu, w tym rozmowy z aktorami i twórczym zespolem.
Agnieszka Błońska opisuje strukturę spektaklu i proces tworzenia, w tym rolę tekstu Virginii Woolf i procesy pracowe.
Agnieszka Błońska omawia znaczenie Teatru Powszechnego w kontekście polskiego teatru queerowego i zmian w instytucji.
Agnieszka Błońska podsumowuje obserwacje i perspektywy dotyczące nienormatywności w polskim teatrze i społeczeństwie.
Rozmowa skupia się na zmianie paradygmatu w myśleniu o płci i seksualności, podkreślając niewiedzę i stereotypy w kulturze polskiej.
Analiza historii i kolonializmu w kontekście rozwoju stereotypów płciowych i homofobii.
Komentarze na temat braku edukacji seksualnej w szkołach i potrzeby wdrażania queer story w szkole.
Krytyka biografii Bogusława Kaczyńskiego, która fałszuje historię jego życia.
Rozmowa kończy się rozmową na temat premiery spektaklu Orlando Biografie w Teatrze Powszechnym w Warszawie.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
„Jedna płeć jest od drugiej różna, lecz w istocie mieszają się ze sobą. W każdej ludzkiej istocie zachodzi chwiejność miedzy jedną płcią a drugą i często tylko strój pozwala zachować pozór męski bądź niewieści, a pod spodem kryje się coś wręcz przeciwnego niż na wierzchu”, pisała Virginia Woolf w słynnej powieści „Orlando”. W Miesiącu Dumy przeniosła ją na scenę Teatru Powszechnego w Warszawie Agnieszka Błońska.