Onet Rano. Goście: Trela, Kawulski, Włosok, Dereszowska, Niesiołowski CAŁY ODCINEK

Panie Marszałku, ale to skoro tak, ludzie dookoła, Jacek Kuroń, inni mówią panu, nie no dajcie spokój z tą niepodległością, to jest nierealne, to co wam mówiło, że to trzeba wpisać do programu? Ale Jacek mówił o niepodległości w latach 70-tych. Tak, tak. 10 lat wcześniej, kiedy ja Jacka poznałem, to już wyszedłem z więzienia. Michnik zbierał podpisy na korytarzu. Pan taki młody chłopak siedział, mnie prowadzili w tych kajdankach korytarzem, ale nie na nogach, na szczęście tylko na rękach. I potem powiedzieli, że to był Michnik, on zbiera podpisy za waszym uwolnieniem. I to... A Jacka poznałem 10 lat później. W latach 70-tych to już była Konfederacja Polski Niepodległej, która w ogóle z niepodległością uczyniła nazwę, hasło podstawowe zupełnie.

Także to już nie było. Wtedy to już nie była Finlandyzacja absolutnie jakąś wielką nowością, bo już myśmy też mówili o niepodległości. Ja mówię w latach 60-tych. To wszystko oczywiście dzisiaj się zlewa i to tylko dla specjalistów jest istotne. No dobrze, ale to jest istotne. Kuroń mi mówił, bo nie chce tego Rosja, bo nigdy nie powstanie. I miał rację. Miał rację. Właśnie w 1989 też nie chciała. Że będzie Gorbaczo, że będzie Jelcyn, że się rozpadnie. Miał rację. Ja mówiłem, dobrze, no to zróbmy to finlandyzację i dalej się zobaczymy. Nie negowałem tego. Tam go odsądzali, odciwiali, że Kuroń niektórzy, że Kuroń, że tak powiem, Frymar czy Polsko, że mówi ograniczona suwerenność. Miał rację. Wydawało się to jedyne, co da się osiągnąć.