Onet Rano. Goście: Majdan, Szadkowski, Butowtt, Brango CAŁY ODCINEK

To zamiłowanie do dworków jest zastanawiające. Ten tekst zresztą zaraz też przytoczę w przeglądzie prasy. No dobra, ale o Newsweeku tyle na ten moment. Potem kolejnym gościem będzie Radosław Majdan, który właśnie rusza ze swoim nowym podcastem i o tym podcaście właśnie, o tym kogo, z kim, po co i dlaczego porozmawiamy z Radkiem. Potem Katarzyna Butow, autorka współautorka, swojej historii wspólnie z Wiktorem Słoikowskim, proszę bardzo, tutaj trzymam tę książkę, ta ikona mody można powiedzieć, no dosyć późno, bo mając już siódemkę z przodu, czyli w bardzo dojrzewym wieku, postanowiła powiedzieć światu historię oddycham, odkąd moi rodzice umarli, bardzo osobistą, ale też bardzo brutalną,

Powiedz, o czym sobie gadamy? No gadamy oczywiście o książce, gadamy o tym, co zdecydowałaś przelać na papier. Pytam, dlaczego tak późno? Bo myślę, że mnóstwo jest historii. Przez nas zdecydowaliśmy. Ście z Wiktorem. No dobra. Pytam, dlaczego tak późno? Bo wydaje mi się, że ta książka może niektórym otworzyć oczy, ale niektórym trochę dać, dodać odwagi do tego, żeby coś zmienić. Gdzie jest kamera? Mogę się przejrzeć? Tu, tu, tu. A, tu mogę się przejrzeć. Jak ładnie mnie pan ją malował. Oczywiście będę robić wszystko, żeby trochę tak, wiesz, zmienić temat. Ale niestety musimy o książce. Więc tak, gdyby nie Wiktor, to ja bym się nie zdecydowała, wiesz, no bo nie, no skoro nie mówiłam nikomu o tym prywatnie, to jeszcze tym bardziej na forum publicznym.

Natomiast Wiktor ze mną robił wywiady, po ciężkim filmie Jezioro Słone. I wtedy zaczęliście rozmawiać. I wtedy zaczęliście. I wtedy gadaliśmy na tematy poważne i takie dziwne i on mi zadawał dziwne pytania, ja bardzo dziwnie odpowiadałam. O dziwo. Ale już wtedy pociągnął cię wystarczająco za język, żeby wiedzieć, że masz w sobie tę historię? No właśnie chyba tak, wiesz, bo potem powiedział, mówi, że no, że może byśmy jednak... Myślałam, myślałam, myślałam. Jak długo za tobą chodził? Nie, to nie to, że chodził za mną, wiesz, tylko po prostu... W pewnym momencie powiedział tak, no dobra, piszemy czy nie? Już, no.

usiedliście? Bo to była rozmowa. Tak, no, uff, to było trwało i trwało i trwało i trwało, wiesz, oczywiście, jak zwykle Wiktor mówi, że to była męka jego, że musiał, wiesz, wyciągać ze mnie. No, to nie było łatwe i nie jest łatwe myśleć o tym, ale, znaczy, mam taki dystans, bo myślę sobie... Dziwne życie miała ta kobieta bo mówię do kobieta wiesz patrzysz na zająców na mnie tak nazywała wiesz tak kobieta do pani Charles. Panią Charles pozdrawiam, bo mam w spadku przyjaciółkę zająca, mam w spadku śmierci zająca i mówiła, musisz poznać tę kobietę. No więc może ja powiem o sobie. Ta kobieta miała tak dziwne życie, że gdyby nie to, że wiem, że to się wydarzyło, to bym pomyślała... Niemożliwe.

Ona, ty mówisz, że później daje coś bardzo niebezpiecznego, brak zaufania do samej siebie, do siebie. I w ogóle do ludzi. I też do ludzi? No komu ufasz No mój pierwszy wywiad z Wiktorem którego. Mówi, że najgorsze to było co wiesz mógł usłyszeć bo mówiłam tak nie i jakieś tam pierdoły na co no nie opowiadasz każdemu na dzień dobry o sobie i mówisz a bo bo a bo. No bo nie bo wiesz wychodziłam znaczy nie wiem skąd się to wzięło może jestem kosmitką może. była mówana żurnalisty i do takiego doszliśmy wniosku wiesz, że jednak jesteś z innej planety tak a moja siostra ukochana.