Róża Rock. Matka sierot żydowskich
Róża Rock – działaczka społeczna, filantropka, prezeska krakowskiego Domu Sierot Żydowskich w latach 1918–1926. Nazywano ją „matką sierot żydowskich” oraz „aniołem stróżem bezdomnych i biednych dzieci żydowskich”. Sama nie mogła mieć dzieci, jednak oddanie drugiemu człowiekowi, pomoc i praca charytatywna to całe życie Róży Rock. Dom Sierot Żydowskich to instytucja, która pod jej opieką, stała się jedną z najlepiej funkcjonujących tego typu placówek w międzywojennej Polsce. Ten odcinek to także powrót do bohaterki, którą jedna z nas zajmowała się 15 lat temu, kiedy Fundacja Przestrzeń Kobiet publikowała „Przewodniczkę po Krakowie emancypantek”. Wtedy jeszcze na kamienicy przy ulicy Dietla 64 w Krakowie widać było fragment napisu Dom Sierot Żydowskich po hebrajsku, dziś go nie ma… A co się stało z pamięcią o Róży Rock? Bibliografia:B. Czajecka, Działalność żydowskich stowarzyszeń kobiecych (zawodowych, oświatowych, charytatywnych) w Krakowie 1869–1919, [w:] Żydzi i judaizm we współczesnych badaniach polskich, t. I: Materiały z Konferencji Kraków 21–23 XI 1995, pod red. K. Pilarczyka, Kraków „Gazeta Gminna” 15 VII, 30 XII 1937.M. Kicińska, Pani Stefa, Warszawa 2015.Krakowianie. Wybitni Żydzi krakowscy XIV–XX. Praca zbiorowa, Kraków 2006.„Nowy Dziennik” 29 X 1924; 27, 28, 29 XI i 1 XII 1926.U. Pieczek, Róża Rock. „Matka sierot żydowskich”, [w:] Przewodniczka po Krakowie emancypantek, t. III, pod red. E. Furgał, Kraków 2011. Świat przed katastrofą. Żydzi krakowscy w dwudziestoleciu międzywojennym, Kraków 2007.B. Zbroja, Miasto umarłych. Architektura publiczna Żydowskiej Gminy Wyznaniowej 1868–1939, Kraków 2005.A. Żbikowski, Żydzi krakowscy i ich gmina w latach 1869–1919, Warszawa 1994.Autorki: Urszula Pieczek, Edyta Zielińska-Dao Quy Grafika: Gabriela Szalast-Dao Quy Realizacja: Drezina RecordsMontaż: Michał Szyszka Muzyka: Vicky Vox, Just don’t (Instrumental version)
Edyta i Ula rozmawiają o Różie Rok, prezesce domu sierot żydowskich w Krakowie w latach 1918-1926.
Rozmowa o etycznym podejściu Róży Rok do pomocy dzieciom i analizie jej strategii.
Edyta opowiada o domie sierot żydowskich, w którym pracowała Róża Rok.
Edyta przedstawia podstawowe informacje o życiu i karierze Róży Rok.
Rozmowa o remontie domu sierot żydowskich i jego znaczeniu dla Róży Rok.
Analiza zmian w podejściu do dzieciństwa i roli Róży Rok w tych zmianach.
Edyta i Ula reflektują nad rolemem Róży Rok w remontie domu sierot i zmianach w podejściu do dzieciństwa.
Rozmowa o wpływie Róży Rok na społeczeństwo i jej role jako spiritus movens zakładu.
Refleksje na temat źródeł informacji o Róży Rok i jej skromności.
Róża Rok podczas inauguracji placówki mówiła tylko kilka słów, podczas gdy jej działalność w latach prezesury była intensywna. Opisano jej cichą pracę i jej zainteresowanie opieką nad sierotami żydowskimi.
Analizowano źródła informacji o Róży Rok, podkreślając brak szczegółów o jej życiu osobistym i zdrowiu, a opowieści skupiały się głównie na jej pracy społecznej.
Rozmowa skupiła się na pamięci Róży Rok i jej celebrowaniu, w tym na funduszach i stowarzyszeniach założonych w jej imię, które nadal pomagają sierotom.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Róża Rock – działaczka społeczna, filantropka, prezeska krakowskiego Domu Sierot Żydowskich w latach 1918–1926. Nazywano ją „matką sierot żydowskich” oraz „aniołem stróżem bezdomnych i biednych dzieci żydowskich”. Sama nie mogła mieć dzieci, jednak oddanie drugiemu człowiekowi, pomoc i praca charytatywna to całe życie Róży Rock. Dom Sierot Żydowskich to instytucja, która pod jej opieką, stała się jedną z najlepiej funkcjonujących tego typu placówek w międzywojennej Polsce.
Ten odcinek to także powrót do bohaterki, którą jedna z nas zajmowała się 15 lat temu, kiedy Fundacja Przestrzeń Kobiet publikowała „Przewodniczkę po Krakowie emancypantek”. Wtedy jeszcze na kamienicy przy ulicy Dietla 64 w Krakowie widać było fragment napisu Dom Sierot Żydowskich po hebrajsku, dziś go nie ma… A co się stało z pamięcią o Róży Rock?
Bibliografia:
B. Czajecka, Działalność żydowskich stowarzyszeń kobiecych (zawodowych, oświatowych, charytatywnych) w Krakowie 1869–1919, [w:] Żydzi i judaizm we współczesnych badaniach polskich, t. I: Materiały z Konferencji Kraków 21–23 XI 1995, pod red. K. Pilarczyka, Kraków „Gazeta Gminna” 15 VII, 30 XII 1937.M. Kicińska, Pani Stefa, Warszawa 2015.Krakowianie. Wybitni Żydzi krakowscy XIV–XX. Praca zbiorowa, Kraków 2006.„Nowy Dziennik” 29 X 1924; 27, 28, 29 XI i 1 XII 1926.U. Pieczek, Róża Rock. „Matka sierot żydowskich”, [w:] Przewodniczka po Krakowie emancypantek, t. III, pod red. E. Furgał, Kraków 2011. Świat przed katastrofą. Żydzi krakowscy w dwudziestoleciu międzywojennym, Kraków 2007.B. Zbroja, Miasto umarłych. Architektura publiczna Żydowskiej Gminy Wyznaniowej 1868–1939, Kraków 2005.A. Żbikowski, Żydzi krakowscy i ich gmina w latach 1869–1919, Warszawa 1994.Autorki: Urszula Pieczek, Edyta Zielińska-Dao Quy
Grafika: Gabriela Szalast-Dao Quy
Realizacja: Drezina Records
Montaż: Michał Szyszka
Muzyka: Vicky Vox, Just don’t (Instrumental version)