Najlepsze Gry 2025 Okiem Deva

Ma oczywiście wady, bezsprzecznie, natomiast bardzo mi się dobrze grało w ten tytuł. No i Gears of War Reloaded to był taki piękny powiew nostalgii, że tak powiem, i bardzo przyjemnie mi się w ten tytuł też grało. Natomiast oczywiście również nie jest idealny pod wieloma względami, wciąż po prostu o nich dwóch nie będę się wypowiadał szeroko. Natomiast dajcie znać w sumie, czy się Wam podobały te dwa tytuły, ale resztę omówię w większym szczególe. I żeby ich nie faworyzować w żaden sposób, to nie jest ranking, tylko to jest lista alfabetyczna, więc zaczynamy. Na pierwszy ogień Anno 117 czy Hundred Seventeen, Pakt Romana. Jest to kolejna strategia bardziej ekonomiczna niż militarna od Ubisoftu.

Natomiast nie jest to też gatunek, który mnie trzyma godzinami przy komputerze, wolę po prostu inne gry. Natomiast mimo, że nie lubię Extraction Shooterów, ten akurat mi się bardzo podobał. Ostatnio tak długo przy Extraction Shooterze bawiłem się przy Division, gdzie mieli tę osobną zonę, gdzie było większe ryzyko i większa nagroda. Ostatnio właśnie tam się tak dobrze powiem jak tutaj, więc myślę, że mogę też polecić Ark Riders. Kolejno Ball X Pit. To jest gra, która mnie bardzo zaskoczyła. Słyszałem o niej na którymś z podcastów. Prawdopodobnie Friends Per Second Podcast albo coś takiego. I jest to gra, która jest formą Arkanoida czy Breakouta, w której przemierzamy sobie albo inaczej.

Taką platformą społecznościową. Jest to cały czas rozbudowujący się pomysł, ale trzeba przyznać, że siadł całkiem solidnie i wdarł się w rynek, który wydawałoby się, że byłby zdominowany właśnie przez Call of Duty, przez Tarkowa, przez Fortnite'a i tak dalej. Jednak jej odpowiednio doinwestowując, zmieniając troszeczkę podejście i słuchając właśnie graczy, Myślę, że tutaj zaznacza swoje miejsce prawidłowo. Zobaczymy, jak tylko będą utrzymywali właśnie to tempo i czy liczba graczy będzie drastycznie spadać, czy jednak będzie się odbudowywała wraz z kolejnymi aktualizacjami. Wciąż są problemy z trybem sieciowym, z lagami. Jeszcze widać tam już te mikropłatności, które trochę wpieniają.

Bardzo polecam. Jest to naprawdę świetne. Kolejno Ghost of JJ Sucker Punch. I tutaj jasne, ta gra to jest niestety bezpieczna ewolucja, a nie rewolucja w gatunku. Mamy oczywiście zmiany, bo zamiast postaw mamy inne bronie, mamy inną postać główną, troszeczkę inny region, troszeczkę inną mechanikę itd. Tak po troszeczku wszystko zmieniono, żeby niby było lepiej, a nie do końca tak wyszło. Jest zauważalny poziom, zróżnicowany poziom powiedzmy wykonania, gdzie tam, gdzie mamy bardzo istotne elementy dla fabuły, mamy odpowiednio ustawioną kamerę, odpowiednio dotarte środowisko i tak dalej, tam gra potrafi naprawdę po prostu sprawić, że szczęka opada, a jednocześnie wychodzimy na teren ten bardziej eksploracyjny, który nie jest związany z jakimś konkretnym setpisem i nagle robi się troszeczkę bieda.

Może nie skończyć, bo to może nie być dla wszystkich, bo faktycznie gra potrafi czasami potyrać emocjonalnie, wnerwić bardzo mocno, wciąż. Bardzo polecam. Gra jest prześliczna, naprawdę bardzo responsywna, bardzo ciekawa, bardzo rozbudowana. Jest to coś więcej niż ewolucja względem pierwszego Hollow Knighta. Wciąż, tak jak mówię, nie dla wszystkich, ale fani Metroidvanii i wyzwań wszelkiego rodzaju będą na pewno zadowoleni. Kolejno Hyrule Warriors Age of Imprisonment, czyli kolejna gra typu musu, gdzie wycinamy po prostu w pień przeciwników. Na początku podchodziłem do nich bardzo ostrożnie, bo to jest w myśl tego, jak wcześniej mieliśmy Age of Calamity, czyli mieliśmy prequel warriorsowy do Breath of the Wild, to teraz Age of Imprisonment to jest prequel warriorsowy do Tears of the Kingdom.

Jest to gra, która potrafi wciągnąć na godzinę, ma dużo różnych opcji, ma naprawdę dobrą fabułę zaskakująco, ale w sumie nie do końca zaskakująco, bo poprzednie części... Czyli w zasadzie to jest poprzednia część fabularnie, bo chronologicznie, bo to prequel, ale wiecie o co mi chodzi. Poprzednie Octopath Travelery też miały dobrą fabułę i tutaj jest nie inaczej, ale inaczej jest pod kątem mechanicznym. Jeżeli wam właśnie klimat gry pasował, a nie do końca system walki, to może dajcie szansę tej części. Następnie, jakby nam ninji było mało, Shinobi Art of Vengeance. To jest gra, która jest piękna, W tym odcinku pokażę Wam grafikę, która ma animacje poklatkowe, częściowo szkieletowe.

Jeżeli nie, no to... No to po prostu wtedy zdecydowanie nie będzie to gra dla was, natomiast no tutaj mamy dziesiątki godzin naprawdę świetnego doświadczenia platformówkowego, absolutnie polecam, jeżeli macie Switcha, bądź pierwszego, bądź drugiego, obowiązkowe do ugrania, obowiązkowe. Następnie Sword of the Sea od twórców między innymi, znaczy części twórców The Journey, zresztą styl graficzny jest bardzo podobny. Jeżeli miałbym z kolei podać jedną z gier, w której można przepisać taką gwiazdkę po prostu z napisem Sztuka przez duże Esz, to to jest ta gra. Jest... To mechanicznie dość prosta gra, w której poruszamy się postacią takim strażnikiem, który sobie surfuje po piasku na latającym mieczu.

Jeżeli ktoś lubi takie bardzo mocno zagłębione systemowe RPGi z rozbudową postaci, z rozbudową wielu różnych elementów w grze... No to to jest właśnie ten klimat, tylko że no to wam zażre ponad 100 godzin spokojnie, żeby jakkolwiek obwąchać całą przestrzeń gry, a nie do końca nawet ją dobrze zgłębić. Także ostrzegam, ale wciąż warto. Teraz dlaczego w tym zestawieniu nie ma Hadesa? Hejdi Steel jest absolutnie fenomenalną grą. Absolutnie fenomenalną grą, tylko że ona już miała early access w tamtym roku. Ja wtedy o niej, o ile dobrze pamiętam, mówiłem. Jeżeli nie mówiłem, przepraszam.