45. O Autoreputacji: dlaczego tak ważne jest to, co myślimy o sobie

Jeśli mówisz, że coś zrobisz i faktycznie to zrobisz, ludzie zaczynają wierzyć, że można na tobie polegać. Prosty przykład. Obiecałeś przyjacielowi pomóc w przeprowadzce, choć byłeś zmęczony, ty otrzymujesz słowa. W efekcie przyjaciel wie, że następnym razem również go nie zawiedzisz. Inny przykład z życia codziennego. Relacje rodzinne i przyjacielskie. Tutaj liczą się drobne gesty i zainteresowanie. Gdy pamiętasz o rodzinach bliskiej osoby, gdy pytasz koleżankę, jak poszła jej ważna prezentacja, pokazujesz, że ci zależy. Rzymski stoik Seneka zauważył, że gdziekolwiek jest człowiek, tam istnieje szansa, aby okazać mu dobroć. Dobre relacje opierają się właśnie na takiej życzliwości i wzajemności. Badania nad relacjami potwierdzają, że osoby, które aktywnie okazują innym troskę i wsparcie, tworzą trwalsze więzi.

Każdy dzień jest cegiełką. Ciesz się z każdej położonej cegiełki, a nim się obejrzysz zbudujesz solidny mur szacunku dla siebie. Strategia czwarta. Prowadź refleksyjny dziennik wdzięczności i rozwoju. Jednym z ulubionych ćwiczeń stoików była wieczorna medytacja nad dniem. Którą praktykował m.in. Seneca. Zalecał on by każdego wieczoru zadać sobie pytania co dzisiaj zrobiłem dobrze, co zrobiłem źle, czego się nauczyłem. Taka spokojna chwila z własnymi myślami pozwala budować samoświadomość i co ważne dostrzec swoje postępy. Współcześnie formą takiej praktyki jest prowadzenie dziennika. Możesz w nim zapisywać swoje myśli, przeżycia, sukcesy i potknięcia. Już samo przelanie myśli na papier lub ekran porządkuje emocje.

Dzieje się tak, bo zamiast dołować się porażką, takie osoby uczą się na błędach i idą dalej. Jak wprowadzić to w życie? Obserwuj swój dialog wewnętrzny. Gdy przełapiesz się na myśli, ale jestem beznadziejny, zatrzymaj się i zapytaj, czy powiedziałbym to najlepszemu przyjacielowi w takiej sytuacji? Jeśli nie, zmień komunikat. Możesz powiedzieć sobie, nie poszło najlepiej, to prawda, ale mam prawo popełnić błąd. Następnym razem spróbuję inaczej. Taka zmiana tonu czyni cuda dla Twojej autoreputacji. Stoicy cenili równowagę emocjonalną, nie użalali się nad sobą, ale i nie chłostali się bez końca. Seneca pisał, że mędrzec jest surowaw wobec siebie, łagodny dla innych. Lecz zdrowa surowość nie oznacza samoponiżania, tylko wymaganie od siebie tego, co naprawdę ważne.

Masz wpływ na tę narrację. Możesz pisać własną historię w głowie. Historię osoby, która zna swoją wartość, uczy się na błędach i stara się czynić dobrze. A im bardziej w tę historię uwierzysz, tym bardziej stanie się ona rzeczywistością. W końcu, jak powiedział Seneca, większość rzeczy wielkich na początku wydaje się niewielka. Twoja autoreputacja może z małego ziarenka stać się potężnym dębem. Drzewem, pod którym znajdziesz schronienie przed burzami cudzych opinii i własnych wątpliwości. Rozbijajmy więc sztukę bycia swoim najlepszym sojusznikiem, bo gdy staniemy się przyjaciółmi dla samych siebie, cały świat jakoś jaśnieje, a my razem z nim. Czego z całego serca Ci życzę. Mówił Andrzej Bernardyn.