Zaburzenia seksualne

Ale o tym może kiedyś w kolejnym odcinku. Niemniej jednak, zbierając do kupy te wyniki, można zauważyć złożoną interakcję czynników biologicznych, psychologicznych i społecznych w zakresie zdrowia seksualnego, a rozumienie tych niuansów jest istotne dla skutecznego radzenia sobie z dysfunkcjami. Jeśli chodzi o same różnice w diagnozie dysfunkcji, oczywiście istnieją różnice między dysfunkcjami seksualnymi kobiet a mężczyzn i w kryteriach diagnostycznych, głównie mam na myśli tutaj DSM, czyli amerykańskie kryteria diagnostyczne, Ale również i ICD, czyli te ogólnoświatowe kryteria diagnostyczne, wyróżniają kilka grup dysfunkcji seksualnych.

W związku z tym każdy przypadek jest bardzo indywidualny. A te indywidualne niuanse, choć dosyć trudne do zebrania, zostały opisane w podręcznikach diagnostycznych takich jak między innymi DSM. W DSM dysfunkcje seksualne są definiowane jako istotne klinicznie zaburzenie zdolności osoby do reagowania seksualnie lub doświadczania przyjemności seksualnej. I tu ważne jest, podkreślę to jeszcze raz, że jeśli ta osoba, która się zgłasza, nie doświadcza cierpienia, nie jest to dla niej sytuacja problematyczna, no to automatycznie nie kwalifikuje się do diagnozy. Wynika to z tego, że absolutnie nikt nie powinien czuć się zmuszany do aktywności seksualnych.

A dla niektórych osób powstrzymanie się od zachowań seksualnych może być nawet mniej uciążliwe niż podejmowanie takich zachowań. DSM-5 wyodrębnia dziewięć rodzajów dysfunkcji seksualnych, czy może dziewięć grup dysfunkcji seksualnych. Cztery z nich dotyczą dysfunkcji typowo męskich, trzy dotyczą dysfunkcji typowo kobiecych Natomiast dwie pozostałe opisują dysfunkcje wywołane substancjami lub lekami oraz tzw. grupę dysfunkcji seksualnych innych, czyli takich, które nie w pełni znajdują się, czy nie w pełni odzwierciedlają kryteria wyróżnione w poprzednich typach.

Ja dzisiaj pominę te dwie grupy, czyli dysfunkcje wywołane lekami albo substancjami oraz tak zwane dysfunkcje inne. Skupię się za to na tych najważniejszych grupach, czyli dysfunkcjach, które dotyczą typowo męskich dysfunkcji i typowo kobiecych dysfunkcji. Zacznę od kobiet. Pierwsza kategoria, która znajduje się w DSM to zaburzenie zainteresowania lub pobudzenia seksualnego. Ono charakteryzuje się całkowitym lub znacznym zmniejszeniem zainteresowania lub pobudzenia seksualnego. Aby je zdiagnozować muszą wystąpić trzy lub więcej objawów, które są wymienione w DSM lub ICD.