#40 - Jak to jest żyć w Polsce?

Pierwszym kryterium jest power distance, na polski dystans władzy. I o co chodzi w takim bardzo prostym, ogólnym rozrachunku? Ta metryka pokazuje, jak bardzo członkowie społeczeństwa zgadzają się, że władza jest nierównomiernie rozłożona. Ten indeks przejawia się w relacjach między przełożonymi i podwładnymi na pokazywaniu wyższości oraz podziału odpowiedzialności. I na prostym przykładzie Wam to wytłumaczę. W krajach skandynawskich, kiedy szef przyjedzie do pracy na rowerze, to jest uznawany za gościa, równego nam, bo kurcze fajnie, że dba o środowisko, super, że jest z nami na równi, nie przyjeżdża Lamborghini, przepraszam wszystkich fanów Lambo i jest dobrym gościem, a na porównanie na wschodzie, bliskim nam wschodzie, w Białorusi, Rosji, Ukrainie, gdy szef przyjedzie do pracy rowerem, to jest raczej

Na porównaniu Rosja ma 39 punktów, gdzie raczej ludzie dbają o wspólne dobra przy wspólnie ciepłym trunku. Nie wiem, czy te żarty są mi odpowiednie, natomiast dalej czytam i teraz ważne odniesienie do poprzedniego punktu. Polska z wynikiem 60 jest społeczeństwem indywidualistycznym. Oznacza to, że istnieje duża preferencja dla luźno powiązanych struktur społecznych, w których oczekuje się, że osoby będą dbać o siebie i swoje najbliższe rodziny. I uwaga, w polskiej kulturze kryje się sprzeczność. Choć z wysokim poziomem indywidualizmu, Polska potrzebuje hierarchii. Ta kombinacja i tutaj odpowiedni wysoki wynik dla dystansu władzy, czyli poprzedniego punktu i wysoki wynik w indywidualizmie, tworzy specyficzne napięcie w tej kulturze.