#37 - Zaskakujące dwójmyślenie

I w głównej mierze może mi się to też wzięło od tego, że dziś oglądałem sobie taki filmik, raz od czasu robię takie filmiki podsumowujące jakiś tam okres w życiu i na ostatni taki filmik przypadł no już prawie rok temu dokładnie, rok będzie za 5 dni. I taki filmik wtedy 20 minutowy udało mi się zmontować. I te wydarzenia z tamtego filmiku trwały miesiąc. I tak sobie przeglądałem go dzisiaj na prędkości razy 3. Jest on umieszczony na YouTube, a na niepublicznym i nie zamierzam się nim dzielić. To jest takie prywatne, a raczej archiwum, ale względem takich Memories, wspomnień, to jest to coś świetnego, bo można sobie obejrzeć i zobaczyć jak moje w tym przypadku czy życie moich znajomych wyglądało właśnie no już sprzed tego roku, ale uświadomiłem sobie po obejrzeniu go, że boże tyle rzeczy się zmieniło, zmieniłem się ja przede wszystkim, pomijając mój wygląd to uważam mój charakter.

I myślałem o tym, o tym dojrzewaniu, o tym czy... Zresztą mówiłem o tym kiedyś, że to trochę, jeśli staramy się określić, czy jesteśmy dojrzali, czy nie, to jest taka bardzo pozycja względna, bo względem poprzedniego roku to na pewno jestem dojrzały, natomiast pewnie, gdy będę odsłuchiwał tego odcinka, o ile mi się trafi, za kolejny rok to będzie mi się wydawało, że byłem kompletnie głupim i to jakimś tam niedorozwiniętym... Boże, przepraszam. Nie dojrzałem dzieciakiem, o którym mówię głupoty, więc roku na rok pewnie ta dojrzałość będzie przekresowała, ale na ten moment wydaje mi się, że jestem najbardziej dojrzały jak tylko mogę być. Stąd też dygresja, która mam nadzieję pomoże wam jakoś w waszym samopoczuciu czy w waszej własnej wartości.