TOP 10: Najlepsze Polskie piosenki. Subiektywna dziesiątka.

I słuchając tego w tle w taki deszczowy wieczorny na przykład dzień jest niepowtarzalnym uczuciem i doświadczeniem, bo o to chodzi. Miejsce szóste i mój ulubiony autor polski bez dwóch zdań, który jeszcze zagości na liście z innym kawałkiem, natomiast szóste miejsce Opowiadaj mi tak i Zbigniew Wodecki. I to jest tak właśnie z tą dziesiątką, że na każdym miejscu mógłby być jakiś utwór Zbigniewa Wodeckiego, ale wtedy Nie starczyłoby miejsca jeszcze na inne. I to jest trochę polaryzujące muzycznie. Gdzieś tam ja doszukuję się swojego doświadczenia, przepraszam, tego takiego ujednolicenia emocjonalnego, takiego próbowania okiełznania tych emocji, takiego co mi bardziej się podoba, co mniej, takiego jak powiedziałem na początku.

Ustrukturyzowanie tej wiedzy, ale to nie jest jakby mój cel nadrzędny. Myślę, że przy muzyce powinniśmy się przede wszystkim dobrze bawić i czerpać radość z jej słuchania, a dopiero później martwić się o jej walory estetyczne. Bo jeśli dobrze nam się czegoś słucha, dobrze nam się do czegoś bawi i mamy jakieś powiązanie z daną piosenką to nie ma się absolutnie czego wstydzić. Nie mówię tu o wstydzie względem Zbigniewa Wodeckiego, bo to był fenomen polskiej muzyki. Ja jakby jestem zakochany w każdej pojedynczej jego piosence. Trochę mam tak, że te utwory mi się ciężko rozróżnia, traktuję je jako całość, jako wszystko złączone po prostu, jakby Wodecki potrafił Przejąć cały rynek muzyczny i swoimi utworami.

Jako wykonanie tej piosenki z Narodowego Stadionu w Warszawie. Niesamowite. Sam miałem okazję słuchać tego na żywo akurat w Chorzowie. Tego utworu robiło dokładnie takie samo wrażenie zresztą jak każdy koncertowy utwór Dawida Podsiadło. Nieznajome, miejsce czwarte. No i miejsce trzecie, autor, który już był na tej liście, znowu Zbigniew Wodecki, ale nie mówię tego z tak upadniętą głową, raczej podniesioną, no bo Zbysiu wierzył i ja również tak bardzo wierzę w nas. Ta piosenka być może niekonwencjonalna, ale przez swój początek i koniec

To piosenka, którą łączę emocjonalnie z miejscem trzecim i tak bardzo wierzę w nasot Zbigniewa Wodeckiego. Dziś znowu to jest taka nie naiwna piosenka, wręcz jest to przeciwieństwo naiwności. Taka piosenka, która buduje wiarę i podnosi na duchu. Nic więcej tutaj nie można powiedzieć, bo myślę, że emocji nie da się przekazać, kiedy się ich nie dzieli. I myślę, że to jest bardzo subiektywne i nie będziecie podzielać tej fascynacji Być może z żadnym z tych miejsc. I nie obrażę się o to. Myślę, że postawcie sobie też takie wyzwanie zrobienia własnoręcznej dziesiątki waszych ulubionych akurat w tym przypadku polskich utworów. Ograniczcie się jakoś tam w ten sposób i zróbcie to i podeślijcie, jeśli macie ochotę.