Propaganda, strach i polityka - emocje na granicy. Kryzys migracyjny a narracje medialne w Polsce.

To pytania były wszystkie tendencyjne. Ale w gruncie rzeczy również Prawa i Sprawiedliwość posługuje się narracjami o suwerenności. Między innymi nie oddamy decyzji Brukseli. I tu również tą dominującą emocją jest strach, ale zamiast złości na przykład pojawia się oburzenie. Zamiast wstrętu, który przeradza się w ksenofobię czy rasizm, pojawia się poczucie oblężenia. I to znowu opiera się na dość naturalnych, znanych nam dobrze z autopsji mechanizmach. Platforma Obywatelska albo Koalicja Obywatelska deklaratywnie stwierdza, że tak dla pomocy prawdziwym uchodźcom, ale nie dla niekontrolowanej imigracji.

I pozwólcie, że podsumuję, bo jedynie wyszczególnienie dużo nam mogło nie dać. Mogliśmy sobie zdawać sobie z tego sprawę. Natomiast warto zwrócić uwagę, że narracje zarówno Prawa i Sprawiedliwości jak i Konfederacji są najbardziej zbliżone w zastraszaniu i wskazywaniu wroga zewnętrznego. Choć Prawo i Sprawiedliwość jako partia władzy od 2015 roku do 2023 musiało niejako swoje słowa konfrontować z rzeczywistością. Na przykład import pracowników z zagranicy. Z kolei Platforma Obywatelska i Polskie Stronnictwo Ludowe starają się ulawirować między, i tu bardzo cenię to za to, Odczarowywaniem mitów, a graniem na ostrożność, by nie stracić umiarkowanych wyborców.

To znaczy takich, którzy nie dają się porwać tym narracjom, ale i również tym radyka. Gra jest tutaj warta świeczki, bo chodzi przede wszystkim o władzę. Lewica stoi na przeciwległym biegunie. Zawsze, gdy pojawiają się skrajne ruchy polityczne, to będzie kontr-skrajny, kontr-radykalny ruch. Tak jak mamy Konfederację, będzie Lewica. Tak jak mamy PiS, tak będzie Platforma. I tak dalej, i tak dalej. Akcentują oni solidarność i prawa człowieka, choć też nie popierają nieprzemyślanej polityki migracyjnej. W efekcie cały dyskurs, nie pogrążony w wyszczególnianiu, że ci mówią to, a tamci mówią tamto, bywa pełen niejasności. Na przykład Platforma oficjalnie potępia ksenofobię, ale premier w praktyce zdaje się powtarzać hasła o ani jednym nielegalnym migrancie.