Jak być szczęśliwym?

Cześć, witajcie w kolejnym odcinku podcastu OLEJ W GŁOWIE. Moi drodzy, czasem są takie momenty, w których mój mózg działa na obrotach 200. Nie ukrywam, to taki moment. I takie momenty są mocno zależne od tego, ile dygresji będzie się pojawiało. A zapewniam, będzie ich bardzo dużo. Dziś jest taki dzień przemyśleń, rozmyśleń, gdyż jestem w trakcie czytania książki, lektury Jak Być Szczęśliwym pani Liz Hoggart. No i zadałem też pytanie właśnie, czym jest szczęście dla moich najbliższych przyjaciół, znajomych, kolegów. No i kilka odpowiedzi OLEJ W GŁOWIE

Najczęściej pojawiała się również odpowiedź przyjaciół, znajomych. I to w książce pani Liz Hogarth pojawił się również, abyśmy właśnie otaczali się przyjaciółmi i z badań wynikło, że przyjaciele są bardziej wartościowi dla naszego szczęścia, Nie do końca jeszcze zdążyłem zbadać temat, czy będąc w związku małżeńskim, w którym naszą małżonkę czy męża uważa się za przyjaciela, czy to wtedy nie działa w ten sam sposób. Zdaje mi się, że może to tak. Więc w ogóle warto traktować swoje najbliższe osoby jako przyjaciół, zwierzać im, ufać sobie przede wszystkim, bo uważam, że w dzisiejszym świecie przede wszystkim brakuje nam zaufania. Gdybyśmy byli po prostu bardziej uczciwi w tym świecie, w tym polskim świecie, to tym zaufaniem nie musielibyśmy się tak obarczać, bo w tym momencie się obarczamy, nie darzymy się zaufaniem, a obarczamy.

Niestety jest to jakoś tak konotowane negatywnie. Więc przyjaciele, słońce i wiele bardzo małych rzeczy pojawiło się tutaj. Częstą odpowiedzią było po prostu, że właśnie cieszenie się z małych rzeczy. Czy to łyk kawy, czy to czegoś tam słuchanie muzyki, dobre jedzonko. Pojawiła się też odpowiedź piwo. I w ogóle jedzenie, piwo, seks są takimi rzeczami, które uwaga, nie są szczęściem. I to z książki Jak być szczęśliwym? Lis Hogarth. OLEJ W GŁOWIE Psychologia, Kultura i Mechanizmy.

Oczywiście te 10 tysięcy są nieco szczęśliwsze, natomiast nie ma to tak diametralnego znaczenia, jak wiele innych czynników, które mają. Być może wynika to z faktu, ja z własnych obserwacji zauważam wiele dzieci z uboższych krajów, które po prostu są Bardzo szczęśliwe, a przynajmniej one takie wyglądają. Oczywiście czerpią z tych chwil, które mają w stu procentach. I myślę, że takiego wręcz optymizmu powinniśmy się uczyć od dzieci. I ciekawostka, według badań ponownie psychologów z książki Liz Hoggart, jak być szczęśliwym, optymiści żyją dłużej niż pesymiści. Ze sprawą tego oczywiście, że optymiści mają przyzwyczajenie, że wszystko w końcu będzie dobrze. Nawet jeśli zachorują, a właśnie chorują rzadziej, to jakoś i tak się wykaraskają i tak mogą dotknąć ten moment, w którym leżą, mają odpoczynek, mogą na chwilę zastopować i pomyśleć co zrobią dalej zaraz jak się wyleczą.