ZABAWA W WYWOŁYWANIE DUCHÓW ZMIENIŁA SIĘ W KOSZMAR! [Historia słuchaczki]

Wezwiemy duchy za pomocą tablicy Wii. Wzięłyśmy kawałek kartonu, zrobiłyśmy tablicę, wycięłyśmy wskaźnik i przystąpiłyśmy do seansu. Podczas tego seansu wskaźnik się poruszał, ale wskazywał randomowe litery, których nawet nie dało się ułożyć w słowo. Pożegnałyśmy się i włożyłyśmy tablicę do szafy Magdy i Olgi, a wskaźnik rozerwałyśmy i wyrzuciłyśmy przez okno. Później, gdy Ola wyszła z pokoju, wspólnie doszłyśmy do wniosku, że Olga na pewno robiła sobie z nas żarty i to ona ruszała wskaźnikiem. Bo też ona jako jedyna nie wierzy w zjawiska paranormalne i śmiała się z tego całego pomysłu.

Poszłyśmy spać. Gdy wstałyśmy, od rana Olga i Magda miały dziwne uczucie, które go nie potrafiły opisać. Uczucie takiego obserwowania obecności. Mi z Weroniką nic nie było, więc zbagatelizowałyśmy temat i żyłyśmy dalej jak gdyby nigdy nic. Przez dłuższy czas wszystko było ok, ale w pewnym momencie zaczęły się dziać dziwne rzeczy. Magda wstawała cała podrapana na rękach. Wyglądało to jak podrapania kota, co nie jest możliwe, bo jak już mówiłam na samym wstępie, mieszkamy w internacie, a tam zwierząt mieć nie można.

Sama też się nie podrapała, ponieważ zawsze ma króciutkie paznokcie i nie jest to możliwe, aby stało się to przez sen. W tym samym czasie ja zaczęłam czuć, jak coś na mnie wieje. Cały czas miałam zimny kark. Ale tylko w pomieszczeniach zamkniętych, głównie w pokoju zza szafy dochodził ten dziwny powiew. W tym czasie też Olga odeszła z internatu z powodów osobistych, więc w pokoju zostałyśmy we trzy. Zadrapania Magdy i moje uczucie wiatru cały czas miało miejsce. Pewnej nocy byłyśmy już tak zestresowane, że stwierdziłyśmy, że będziemy spały razem w jednym łóżku.

Nie zdążyłam nawet nic powiedzieć, kiedy Magda zaczęła patrzeć na mnie dziwnym wzrokiem i pytać. Olka, ty chciałaś nas wczoraj wystraszyć? Nie wiedziałam o co jej chodzi, więc próbowałam dopytać. W odpowiedzi usłyszałam. Wczoraj jak od nas poszłaś, położyłaś się na łóżku i po jakiejś minucie zaczęłaś się cała trząść. Trzęsłaś się tak z pięć minut. Nie wiedziałam, co na to odpowiedzieć, więc opowiedziałam im swoją nocną historię. Gdy skończyłam, Magda zapytała mnie, czy ta postać była bardzo wysoka. Powiedziałam, że nie wiem, bo widziałam tylko głowę.