NAJBARDZIEJ NAWIEDZONY LAS W JAPONII!

Niektórzy uważają, że w Aokigaharze można usłyszeć szepty, płacz i wołanie o pomoc, mimo że nikogo nie ma w pobliżu. Eksploratorzy i miejscowi czasem znajdują dziwne lalki, ubrania czy ofiary z pieniędzy, pozostawione przez osoby wierzące w duchy. Japońska koncepcja duchów zakłada, że niektóre zjawy próbują zwabić ludzi głębiej w las, aby dołączyli do nich. Jeden z najstarszych mitów o Aokigaharze wiąże się z Ubasute, dawną, niepotwierdzoną co prawda, praktyką porzucania starszych ludzi w górach lub w lasach, gdy rodzina nie mogła już ich utrzymać.

Niektórzy wierzą, że dusze tych porzuconych ludzi wciąż błąkają się po lesie, szukając zemsty. To dlatego las ma tak złowrogą aurę. Podobno osoby, które przebywają tam dłużej, zaczynają słyszeć głosy. Głosy tych, którzy zostali porzuceni na śmierć. Ubasute dosłownie oznacza porzucenie staruszki. W czasach klęsk, głodu lub wielkiego ubóstwa, rodziny miały rzekomo porzucać swoich starszych i schorowanych krewnych w lesie, zostawiając ich tam na pewną śmierć.

Mówi się, że synowie lub wnukowie zabierali swoich rodziców na plecach w wysokie góry lub głębokie lasy i tam ich zostawiali, skazując na śmierć głodową lub wychłodzenie. Nie ma jednoznacznych zapisów potwierdzających, że Ubasute było rzeczywistą praktyką. Większość relacji pochodzi z legend, poezji i literatury. W trudnych czasach, na przykład w okresach klęsk żywiołowych, zdarzało się, że starsze osoby same decydowały się na głodówkę, aby nie być ciężarem dla rodziny. Niektórzy więc wierzą, że las Ookigahara mógł być miejscem porzucania starszych w ramach ubasute.

Ale nie ma na to dowodów. Mimo to, legenda przyczyniła się do złowrogiej reputacji lasu. A same opowieści o Ubasute nadal wywołują emocje i skłaniają do refleksji nad losem osób starszych oraz etyką poświęcenia w trudnych czasach. Wielu ludzi twierdzi, że w lesie czuć dziwną, złowrogą atmosferę. Niektórzy opowiadają o niespodziewanych dźwiękach, szeptach lub uczuciu bycia obserwowanym. Japońskie legendy mówią, że duchy tych, którzy zginęli w Aokigaharze błąkają się wśród drzew, próbując zwodzić innych do podzielenia ich losu.