Mentionsy Mentionsy
O duchach
O duchach

Muzeum okultystyczne Warrenów

03.09.2021 ·26 min 23 s

Muzeum okultystyczne Warrenów skrywa setki nawiedzonych przedmiotów... Za którymi z nich czają się najstraszniejsze historie?

O duchach. Usłysz to, czego nie widać. Witam i pytam, czego dusza pragnie? Strasznie miło mi gościć Was na moim kanale, ponieważ w ubiegłym tygodniu wypowiedzieliście się pozytywnie na temat Muzeum Warrenów. W dzisiejszym odcinku przybliżę Wam nieco artefakty znajdujące się w jego wnętrzu. Nie tylko lalka Annabel straszy od dziesięcioleci w piwnicy domu w Connecticut, o czym przekonamy się za chwilę. Na wstępie tradycyjnie zachęcam do zasubskrybowania kanału i kliknięcia w dzwoneczek, aby nie przegapić nowych filmów.

Choć piwnica państwa Warren początkowo powstała w celu zebrania przedmiotów w jednym miejscu i odizolowania od innych przez bijącą z nich złą energię, to z czasem Warrenowie otwarli pomieszczenie i umożliwili jego zwiedzanie. Muzeum okultystyczne Warrenów zawiera setki nawiedzonych przedmiotów, które para demonologów zbierała przez ponad 50 lat swojej działalności, począwszy od 1952 roku, kiedy to powstało Stowarzyszenie Nespr. Każdy artefakt ma związek ze sprawą, w której uczestniczyli, a w całej karierze było ich ponad 3000.

Córka Warrenów, Judy, w dzieciństwie nie miała wstępu do piwnicy, a jej zawartość oraz znaczenie tychże przedmiotów poznała dopiero jako nastolatka. W muzeum można znaleźć m.in. trumny współczesnych wampirów, lustra, w których pojawiają się duchy, czy też samo grające pianino. Mnie udało się znaleźć informacje głównie na temat 11 z tych przedmiotów. Pierwszym z nich jest tak zwana Shadow Doll, czyli lalka cień. I opowiadając tydzień temu o Annabelle, wspominałam, że jej wygląd znacznie odbiega od wyglądu przedstawionego w filmach.

W tym celu skontaktowali się z Warrenami i poprosili o przejęcie kukły. Od tamtej pory Shadow Doll stoi w muzeum i odstrasza swoim nieprzyjemnym wyglądem. Lalki nie wolno zniszczyć, ponieważ złe duchy w niej uwięzione wydostaną się i skrzywdzą każdego, kto pomógł im uciec. Kolejnym przedmiotem, o którym coś więcej wiadomo, jest samogrające pianino. Jedne źródła głoszą, że instrument był prezentem, który Warrenowie odziedziczyli w spadku po śmierci zaprzyjaźnionego księdza.

Incydent miał się powtarzać do czasu, aż ksiądz odwiedzający systematycznie piwnicę, pobłogosławił nowy nabytek. Motyw tego właśnie pianina pojawia się w filmie Anabel wraca do domu, kiedy koleżanka opiekunki, Daniel, wchodząc do piwnicy gra chwilę na pianinie, mimo ostrzeżeń, aby niczego nie dotykać. Nikt poza Edem nie słyszał pianina, ale przekonany o nawiedzeniu instrumentu, postanowił podchodzić do niego bardzo ostrożnie. Innym przedmiotem dość znanym w Muzeum Warrenów jest strój samuraja.

Samuraj ten był za życia nieznanym wojownikiem z Japonii, który atakował z zimną krwią każdego, kto stanął na jego drodze. Kobiety i dzieci również. Po śmierci jego dusza została uwięziona w stroju i może opętać każdego, kto niewłaściwie postąpi z przedmiotem. Warrenowie stali się właścicielami stroju samuraja już w 1952 roku i od razu umieścili w piwnicy swojego domu. Strój pojawia się oczywiście w uniwersum obecności, również w filmie Anabel wraca do domu, kiedy to ta sama Daniel, chcąc wejść do piwnicy po raz kolejny, zastaje na swojej drodze zbroję samuraja.

Motyw małpki jest, a jakżeby inaczej, obecny w filmie Anabel wraca do domu. W jednym z wywiadów Ed powiedział reporterowi Wszystko co tu widzisz jest albo nawiedzone, albo przyklęte, albo użyte w jakiejś rytualnej praktyce. Nic nie jest zabawką, nawet małpka. Nie waż się jej dotykać. W posiadanie Warrenów wpadła również krótko po otwarciu stowarzyszenia. Zabawka została poświęcona i schowana w piwnicy, w której znajduje się do dziś. Kolejną przerażającą rzeczą z Muzeum Warrenów jest szatański bożek.

Analizując artefakty z Muzeum Warrenów nie sposób nie wspomnieć również o pozytywce występującej w pierwszej części filmu Obecność. Prawdziwa pozytywka znajduje się w muzeum i pochodzi z domu Perronów, którzy przeprowadzili się do Harrisville w nadziei na nowe, lepsze życie w domu. Szybko przekonali się, że w domu tym nie mieszkają sami, a pozytywkę, która jak się później okazało służy do kontaktu z duchami zamieszkałymi w domu, znalazła najmłodsza córka Peronów, April. Pozytywka w odbiciu lusterka, jakie posiada wewnątrz, ukazuje przeszłość.

Dlatego można w niej ujrzeć dawnych mieszkańców domu. Mnie osobiście przeszywają dreszcze za każdym razem, kiedy przypomnę sobie tę niewinną melodyjkę, którą grała za każdym razem, gdy ktoś w filmie ją otwierał. Kolejnym nawiedzonym przedmiotem skonfiskowanym przez Warrenów jest cegła z kościoła w Borley. Kościół uważany jest za jeden z najbardziej nawiedzonych miejsc w Wielkiej Brytanii. Straszył w nim duch zakonnicy snujący się po korytarzach. Podobno zakonnica w XIX wieku została żywcem zamurowana w ścianie kościoła.

Co więcej, Zellner zaczął widywać okropne postaci również w odbiciach innych przedmiotów. Ekranie telewizora czy też na szklankach. Warrenowie skonfiskowali lustro, aby uchronić innych przed jego demonicznym działaniem. Niepozornym artefaktem są również tzw. perły śmierci, które swoją nazwę zawdzięczają temu, że prowadziły lub niemal doprowadzały do śmierci swoje właścicielki. Noszone perły za każdym razem zaciskały się na szyjach kobiet, niejednokrotnie pozbawiając życia posiadaczki tej przeklętej biżuterii.

Zerknął za siebie i ku przerażeniu ujrzał na tylnym siedzeniu mężczyznę w stroju z lat 60. Przestraszony odwrócił głowę, a gdy po chwili obejrzał się ponownie za siebie, mężczyzny już nie było. Czyżby był to jeden z niedoszłych mężów panny w sukni ślubnej? Poza tym w muzeum znajdują się również lalki śmierci, które trafiły do Warrenów po tym jak poprzedni właściciele, kolekcjonerzy różnych dziwactw, zakupili dwie lalki o niecodziennym, przerażającym wyglądzie. Lalki są bez uszu, jedna jest powieszona na sznurze, a druga ma zaszyte oczy.

Warrenowie istotnie potwierdzili obecność demonów w lalkach i po egzorcyzmie zabrali ze sobą. I jak się można domyślić lalki chciały opętać chłopca i prawie im się to udało. Dla bezpieczeństwa po umieszczeniu lalek w piwnicy Ed i Lorraine otoczyli je czerwonym okręgiem namalowanym na podłodze. Oznaczającym linię bezpieczeństwa, której nie wolno przekraczać. Podobno podczas jednej z wizyt emerytowany dowódca marynarki wojennej wraz ze swoją żoną zignorowali ostrzeżenie o nieprzekraczaniu linii bezpieczeństwa i zaczęli dotykać lalek.

W muzeum znajduje się również kilka ludzkich czaszek, podobno służących wcześniej za narzędzie komunikacji z demonami w obrzędach rytualnych, stanowiąc niejako bramę między ziemią a piekłem. Tak samo nagrobki dzieci miały służyć spirytystom do wzywania duchów. Warrenowie zabrali je z sobą i ukryli w piwnicy. Oprócz tego w muzeum można odnaleźć laleczki voodoo, tablice Weea, maski demonów i innych postaci służące kiedyś do obrzędów. Jest również Biblia szatana, afrykańskie laleczki płodności, egipskie talizmany, czy też wspomniana na początku trumna, podobno używana przez współczesnego wampira.

Można też zobaczyć zwierzęce skóry i totemy. Ciekawym elementem wystroju muzeum są również fotografie przedstawiające uchwycone zjawiska paranormalne. Między innymi zdjęcie najmłodszego z synów Diffio, Johna, zrobione podczas seansu spirytystycznego w domu przy Ocean Avenue 112 w Amityville. I są to wszystkie informacje jakie udało mi się znaleźć na temat Muzeum Okultystycznego Warrenów. Muszę przyznać, że poza tymi najbardziej znanymi przedmiotami, ciężko jest wyszperać więcej informacji opisujących te mniej rozreklamowane artefakty.

Pokazano wszystkie 14 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.