S08E06 Duże stado – wielodzietność – O Zmierzchu

Że nie czuję tego głodu, który mnie trawił zawsze, żeby robić jeszcze inne rzeczy. To jak się urodziła moja córka te 15 lat temu, to mówię, boże, to mnie wreszcie spełnia i wypełnia, jak dobrze już mi się... No i co? Minęło, wiesz, 3 czy 4 miesiące, a ja już mam owsiki, no nie? Już bym coś zrobiła. Zresztą to sama moja mama powiedziała mi przy pierwszym dziecku. Ja byłam, wiesz, pierwsze dziecko, jeszcze miałam chyba 27 lat, to jest młodo, no nie, znaczy młodo jak na te współczesne czasy. To ja myślałam, że to jest, jestem po prostu wypełniona, wypełniłam swoją misję, a moja mama powiedziała, musisz iść do pracy, nie wytrzymasz.

O Boże, tak, tak. Ale to tak jest. Oczywiście. Znowu muszę się odwołać do tych kursów, które prowadziłam z rodzicami, bo tam, wiesz, jak się spotykała grupa rodziców, 10-15 osób, to taki duży ferment. No i wiesz, prowadzę te zajęcia właśnie o rodzeństwie. 10 spotkań, wiesz, ci ludzie tam. No i pada pytanie, to kto jest waszym ulubieńcem? No ale jak ulubieńcem? Wszystkie dzieci są moimi ulubionymi. Nasze są. To, które lubisz bardziej? No nie, no żadnego, no żadnego. Ale jak już tak posiedzi z tymi ludźmi, wiesz, tak im się pozwoli, tak popuszczają trochę sobie te... No to tam zawsze jest jakieś dziecko, które ci się łatwiej obsługuje, z którym ci jest łatwiej, które jest do ciebie podobne.