Żyje się tylko raz
Mogłoby się wydawać, że to takie proste, oczywiste i banalne, a jednak... Przeważnie staramy się, jak możemy, aby nasze życie było piękne i spełnione, ale często bardziej niż własnym życiem, żyjemy tym, w jaki sposób żyją inni, albo realizujemy cudze oczekiwania, zamiast własnych.Czasami w ogóle nie znamy swoich wartości, albo o nich zapominamy, przez co mamy poczucie, że wiecznie nam czegoś brakuje. W pierwszych latach życia kształtują nas rodzice i opiekunowie. To dzięki nim poznajemy tak zwane życiowe zasady, obserujemy czym się kierują, jakie podejmują decyzje i zazwyczaj wiemy, czego od nas oczekują. I o ile w pierwszych latach życia są naszym drogowskazem, tak w dorosłym życiu nie musimy już powielać ich schematów. Warto jest łamać zasady i reguły gry chociażby po to, żeby poczuć własne życie, doświadczać własnych wzlotów i upadków, a nie żyć w asekuracyjnym trybie, czerpiąc wiedzę o życiu od innych ludzi.I nic nas tak nie uczy i nie rozwija, jak konsekwencje własnych decyzji i błędów. To one pozwalają nam zrozumieć, czym jest odpowiedzialność i co faktycznie oznacza "życie pełna gębą".A Ty w jaki sposób żyjesz? Samodzielnie podejmujesz decyzje, czy wciąż wybierasz cudze oczekiwania? Wolisz wszystko kalkulować, tak jak np. robili to Twoi bliscy, czy łapiesz chwile i wyciskasz je, jak cytrynę?
Magda przedstawia temat odcinka - Żyje się tylko raz.
Honorka opisuje swoje podejście do Żyje się tylko raz i jak realizuje swoje marzenia.
Magda i Honorka rozmawiają o formach nagrody za osiągnięcia i marzenia.
Magda opowiada o swoim doświadczeniu z paraglidingiem i jak to wpływa na jej życie.
Magda opowiada o rozmowie z mamą i jak to wpływa na jej życie i podejście do Żyje się tylko raz.
Podsumowanie rozmowy i zakończenie odcinka z dziękankami
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
tym, w jaki sposób żyją inni, albo realizujemy cudze oczekiwania, zamiast własnych.
Czasami w ogóle nie znamy swoich wartości, albo o nich zapominamy, przez co mamy poczucie, że wiecznie nam czegoś brakuje.
W pierwszych latach życia kształtują nas rodzice i opiekunowie. To dzięki nim poznajemy tak zwane życiowe zasady, obserujemy czym się kierują, jakie podejmują decyzje i zazwyczaj wiemy, czego od nas oczekują. I o ile w pierwszych latach życia są naszym drogowskazem, tak w dorosłym życiu nie musimy już powielać ich schematów. Warto jest łamać zasady i reguły gry chociażby po to, żeby poczuć własne życie, doświadczać własnych wzlotów i upadków, a nie żyć w asekuracyjnym trybie, czerpiąc wiedzę o życiu od innych ludzi.
I nic nas tak nie uczy i nie rozwija, jak konsekwencje własnych decyzji i błędów. To one pozwalają nam zrozumieć, czym jest odpowiedzialność i co faktycznie oznacza "życie pełna gębą".
A Ty w jaki sposób żyjesz? Samodzielnie podejmujesz decyzje, czy wciąż wybierasz cudze oczekiwania? Wolisz wszystko kalkulować, tak jak np. robili to Twoi bliscy, czy łapiesz chwile i wyciskasz je, jak cytrynę?