Mainstream zaczyna mówić jak AfD. Merz coraz ostrzej o imigrantach - Marcin Żyro [tekst audio]

Merz zdaje sobie jednocześnie sprawę, że to jego Unia Chrześcijańsko-Demokratyczna, CDU, ma aktualnie najwięcej do stracenia wśród wszystkich niemieckich partii. bierność chadeków wobec problemu imigracji kosztowałaby ich dalszą utratę poparcia na rzecz prawicy. Zapewne z tego powodu kanclerz Niemiec, wykluczając niedawno sojusze z alternatywą, zaznaczył, że chce ją osłabiać poprzez wysoką jakość swoich koalicyjnych rządów z socjaldemokratyczną partią Niemiec, SPD. Może to być jednak trudne, bo niektórzy socjaldemokraci negatywnie zareagowali na niedawną wypowiedź swojego sojusznika. W połowie października Merz powiedział, że imigranci stanowią problem w miejskim krajobrazie.

Słowa te zapewne nieprzypadkowo zostały wypowiedziane podczas wizyty lidera Hadecji w landzie Brandenburgi. Według najnowszych sondaży AFD cieszy się w nim prawie trzykrotnie wyższym poparciem od CDU. Koalicyjna i opozycyjna lewica ostro skrytykowały Merzab. Zarzuciły mu wygłaszanie rasistowskich i dyskryminujących opinii. Na przykład zdaniem polityków zielonych w Związku 90 są one równoznaczne z odmawianiem niemieckości imigrantom od trzech pokoleń zamieszkujących nad Renem. Początkowo sprawę próbował bagatelizować rzecznik rządu, ale ostatecznie jego szef w odpowiedzi na zarzuty Zielonych stwierdził, że lewicowi politycy powinni zapytać się swoich córek o sytuację na niemieckich ulicach po zapadnięciu z mroku.

Deportowani na papierze W kontekście przeciwdziałania problemom z imigracją w Niemczech najczęściej porusza się temat przyspieszenia deportacji cudzoziemców. Jeszcze przed przyspieszonymi federalnymi wyborami parlamentarnymi mającymi miejsce pod koniec lutego HDC próbowali przeforsować uchwałę zakładającą zaostrzenie polityki migracyjnej państwa. Jednym z najważniejszych postulatów przedstawionych wówczas przez Merza było właśnie przyspieszenie procesu wydalania osób, których wnioski o udzielenie azylu w Niemczech zostały odrzucone. Propozycja złożona przez polityków CDU stanowiła odpowiedź na szereg głośnych przypadków ataków z użyciem noża. Często ich sprawcami byli mężczyźni nielegalnie przebywający w Niemczech.

Resort kierowany przez Aleksandra Dubrinta z Bawarskiej Unii Chrześcijańsko-Społecznej, CSU, wyrzuca z Niemiec nie tylko Afgańczyków. Ogółem w pierwszych trzech kwartałach bieżącego roku liczba deportacji wzrosła o 1 piątą w porównaniu do analogicznego okresu sprzed roku. Co ciekawe, najczęściej z Niemiec są wydalani obywatele Turcji i Gruzji. Do swojego kraju wraca z kolei niewielu Syryjczyków. Od czasu upadku rządów Bashara al-Assada do swojej ojczyzny miało wrócić tylko dwa tysiące z nich. Dobrindt deklaruje jednak, że pracuje nad repatriacją większej liczby syryjskich obywateli. Mleko już się rozlało. Przyspieszenie deportacji i ogólne zaostrzenie polityki imigracyjnej przez Niemcy może krótkoterminowo rozwiązać najbardziej palące problemy.

W perspektywie długoterminowej CDU raczej nie uda się zahamować rosnącego poparcia dla AfD. Przysłowiowe mleko już się bowiem rozlało, ponieważ niechcący się asymilować imigranci często posiadają niemieckie paszporty. W największych niemieckich mediach pojawiają się chociażby regularnie doniesienia o kłopotach szkół w dużych miastach. W wielu z nich dominują uczniowie mający imigranckie pochodzenie, którzy nie przestrzegają krajowego prawa, werbalnie i fizycznie atakują nauczycieli, czy próbują narzucać reszcie uczniów swoje islamskie zasady. To wszystko przekłada się na pogarszające się wyniki Niemiec w międzynarodowym badaniu PISA. Pod względem umiejętności czytania, rozwiązywania zadań matematycznych i znajomości zagadnień przyrodniczych uczniowie niemieckich szkół przed trzema laty uzyskali najgorsze rezultaty w historii analiz przeprowadzanych przez OECD.